Türkiye`nin en fazla enginar üretiminin yapıldığı yerlerden biri olan Aydın`ın Efeler ilçesi Gölhisar Mahallesi`ne 700 kilometre uzaklıktan özel olarak gelen enginar soyma ekibi hummalı şekilde çalışmalarını sürdürüyorlar.

3 kişi tarafından kurulan özel ekip yaklaşık olarak gün boyunca enginar soyarak ayda 30, 3 aylık sezonda da 100 bin TL para kazanıyor.

`Yeşil elmas` olarak tabir edilen enginarın saymakla bitmeyen faydalarının yanı sıra soyuculuğu da Türkiye`de önemli bir iş kapsı haline geldi.

Az kişi tarafından yapılabilen bu meslek dolayısıyla enginar soyucuları sezonda aranan kişiler arasına giriyor. Kilometrelerce uzaklıktan gelerek mesleklerini icra eden ve ortalama 3 ay çalışan enginar soyucuları yaklaşık olarak gün boyunca enginar soyarak ayda 30, sezonda da 100 bin TL kazanç sağlıyorlar. Bir mühendisten daha fazla kazanç elde eden enginar soyucuları, tek sıkıntılarının ise ailelerinden uzak kalmak olduğunu belirtti.

Türkiye`de enginar soyuculuğunu yapabilen çok fazla kişinin olmadığını belirten Kenan Taş, "Ankara`nın Güdül ilçesi kırsal Karacaören Mahallesi`nden bu iş için 3 kişi özel olarak geldik ve bu işte biz bir markayız. Türkiye`de bizim bu yatığımız işi yapabilen en fazla 200 kişi çıkar. Ama bu enginarı bizden daha düzgün soyabilen de yok. Eğitimini babadan aldım. Sezonda geliyoruz, sezon bitince de gidiyoruz. Dışarıdan görüldüğü gibi kolay bir iş değil ve herkes yapamaz. Bıçaklarınızın keskin olması gerekiyor, devamlı pür dikkat istiyor. Dikkatinizi elinizdeki bıçağa vermeniz lazım ki hem istenmeyen bir kaza yaşanmasın hem de enginarı istenilen şekilde soyabilin. Enginarın tanesini 70 kuruştan soyuyoruz ve günde bin, bin 500 adet arasında çanak çıkarıyoruz" dedi.

Enginarların farklı boyutlarda olduğunu ve soyarken hepsinin ortalama olarak aynı boya gelmesi için özenle kesim yaptıklarını belirten Seçkin Çetinkaya, "Bana da bu mesleği amcam öğretti. İlk başta enginarı elime aldığımda bunu yapabilmek için bir ay kadar uğraştım. Ondan sonra `ölsem kesinlikle yapamam` diyerek bıçağı bıraktım. Sonrasında yeniden başladım azmettim ve başardım. Burada marifet enginarı çevirebilmek ve bıçağı keskin yapabilmek. Başka türlü bu enginarı soyabilme imkanınınız yok. Bu işte el emeği çok fazla.

Bu işi ilk başlatan Ankaralılar olarak biziz. Bu meslek atadan geliyor. Bu iş hem bilek gücü gerektirdiği hem de yorucu olduğu için en ideali erkeklerin yapmasıdır. Kadınlardan da yapabilenler elbette var hatta bazıları bizden daha fazla soyuyorlar. Her enginar aynı olmuyor, ebatları farklı oluyor. Bunları el emeği ile soyarken düzeltiyoruz. Hepsini aynı ayarda yapmaya çalışıyoruz" diye konuştu.

Mesleğin bağımlılık yaptığını ve bir kere başlayanın bir daha bırakamadığını iddia eden Emre Taş da rakiplerini yarışmaya davet ederek şunları aktardı: "Aşağı yukarı 90 gün enginar soyuyoruz. Geçen sene 120 gün boyunca bu işi yaptım. Bu işe elin bir kere değdiği zaman bırakamıyorsun, bağımlılık yapıyor. Ben normalde manav şefiyim ve 8 bin TL`lik maaşı bırakıp buraya geldim. Burada sezonluk 100-150 bin TL civarında kazanç sağlıyorum."