Bana o ödülü verdiklerinde yaşadığım acıyı anlatmaya başladım. Konuşma sonunda o kadar ağır hissettim ki bir espri yaptım. Ve sadece o cümle paylaşıldı. Dilimi eşek arısı soksaydı. O kadar üzüldüm, o kadar pişman oldum ki... Bu yüzden bana yazılan bütün hakaretleri, çocuğuma edilen küfürleri yıllardır okudum, ses çıkarmadım. Bir tek özür diledim. İçime attım, utandım. Beni yerden yere vurmalarını izledim. Tam da peşinden hamile kaldım, bu kâbus devam etti. Çocuğum 2 yaşına geldi, bu linç hiç bitmedi. Ama hatalı bendim. Özür diliyorum.