Milli Takım'da 'Nohut Kahvesi' Dönemi: Malzeme Yoksa Başarı Da Yok Türk futbolunun ve milli takımımızın son dönemde sergilediği istikrarlı kötü gidişat, artık ne yazık ki şaşırtıcı olmaktan çıktı. Alınan her mağlubiyetin ardından sahada ne yaptığını bilmeyen, kimliksiz ve ruhsuz bir oyun izlemek, futbolseverler için kanıksanmış bir çileye dönüştü. Sosyal medyada ve tribünlerde yankılanan "Kaybedeceğimizi zaten biliyoruz" umutsuzluğu, Türk futbolunun içine düştüğü derin krizin en net özetidir. Ancak bu enkazın faturasını sadece teknik direktör koltuğunda oturan İtalyan hocaya kesmek, bizi asıl sorundan uzaklaştıran kof bir teselliden ibarettir. Çünkü bugün sahada izlediğimiz şey, taktiksel bir zafiyetten ziyade, çok daha köklü bir yapısal yetersizliktir. Bu durumu anlamak için geçmişin zorluklarına ve insanımızın yokluktaki arayışlarına bakmak yeterlidir. Yaklaşık altmış yıl önce ülkeye kahve girişinin yasak olduğu dönemlerde, kahve hasreti çeken büyüklerimiz çareyi nohut kahvesi yapmakta bulmuştu. Nohut yanığa yakın kavrulur, dibekte dövülür ve tıpkı kahve gibi pişirilirdi. Ancak ne kadar uğraşılırsa uğraşılsın, o fincandan alınan her yudumda yüzler buruşur, tadının kahveye benzemediği gerçeği tokat gibi yüze vururdu. Adı kahveydi ama ne gerçek bir nohuttu ne de gerçek bir kahve. Tıpkı o günlerin zoraki alternatifi gibi, bugünkü milli takımımız da sadece adı "milli takım" olan bir mecburiyetler bütünüdür. Elimizdeki malzeme eksik, yapay ve yetersiz olduğu için, ortaya çıkan ürünün de futbolseverlerin ağzında buruk ve keyifsiz bir tat bırakması kaçınılmazdır. Asıl acı olan, bu eksikliğin göz göre göre inşa edilmiş olmasıdır. Kulüplerimizin fütursuzca uyguladığı yabancı oyuncu politikaları yüzünden, kendi ligimizde yerli futbolcu bulamaz hale geldik. Kendi topraklarımızdan, kendi altyapımızdan oyuncu yetiştiremeyen bir sistemin, uluslararası arenada devlerle kapışmasını beklemek safdilliktir. Sahaya sürecek yerli malzemeniz kalmadığında, kulübelerde dünyanın en kariyerli hocalarını da oturtsanız sonuç değişmeyecektir. Bugün İtalyan hocayı kovup yerine bir başkasını getirmek, nohut kahvesinden gerçek espresso lezzeti beklemekle aynı şeydir. Aşçı değişse de mutfaktaki malzeme aynı kaldığı sürece, önümüze gelecek olan tek şey yine o yüz buruşturan başarısızlık olacaktır. Türk futbolu, kılıf aramayı bırakıp özündeki malzeme kıtlığıyla yüzleşmediği müddetçe, bu "kötüde istikrar" girdabından kurtulması imkansızdır.

Tabiki montellonun sucudeyil adam oylediyor o cok biliyor onunicin tff baskani hatiri sayilir kontrat yapti yok yanlissa mhk yide yuzune gozune bulastiran gelmisi gecmisi karistirip corbaya ceviren tff baskani mhk baskani gibi ipligi pazara cikmadan ceketinimi alip cikacak terliklerini yaprsa iyiolur turk futbolun yenibir baslangic yapmali ama bu is bukadarla kalmamali artik turk antrenorlerde laf ebeligi mazeret urtemeyi birakmali turkantrenorler yeniden eldengecmeli daha aka demin daha profesyonel daha genis kadrolarla calismali hersene ucmilyardolarin ustunde transfer parasi harcanmakta seksrnbesmilyon turkiyede okadarcok futbolcuvarki bircogu kayiriciliktan yada anrenorlerin yetersizligi hakemlerin arsizligindan bugun ufacik ciliz ulkelere alay konusu oluyoruz bunun yaninda isbilmez sorumsuz baskanlar kendi isyerlerini milyonlarca dolar zarara ugratiyorlarmi kulupleri milyar dolara yakin borcta dortbuyklerin borcu nerden baksan ucbucukmilyardir sikistikca hukumetten vergi affiisteyip baskayerlere yediriyorlar yani sistem cokmus klaps sert karalar alinmazsa seyirciyi fitirtirlar yakinda yinede seyirci suclu olur oburtaraftanda bize destekolundiye dilenirler ikiyuzluler.

Eldeki malzeme bu. Bu malzeme ile İtalyan hoca ne yapsın? Koşmayan adamın yerine de koşacak hali yok.