Numan Kurtulmuş

Sağduyu sahibi, milli ve manevi değerlerin hamisi halkımızın, “devleti” adına özlediği ve gerçekleşmesini istediği sahnelerden birisi de “devlet erkânının, milletimizle omuz omuza olmasıydı”.

Ak Parti iktidarıyla bu özlem çok defalarca giderilmeye çalışılsa da anlaşılan o ki, hasret halen sürmekte. Demek ki, kolay değil surat asan devletten, şefkatli devlete geçiş.

CHP’li yılların istibdadından bir hayli çeken milletimiz, köyünden kasabasına inerken, eğreti şapka giymek zorunda kaldığı yılları unutamamış ve nesilden nesle aktarmış.

Yamalı pantolonlarla devlet dairesine girilmenin yasak olduğu seneler hâlâ dün gibi hafızalarında canlılığını korumaya devam ediyor.

Cumhurbaşkanı R. Tayyip Erdoğan ile başlayan halkımızla bütünleşme adına, millet-devlet kaynaşma hareketi, Ak Parti iktidarları süresince her fırsatta aralıksız devam etse de anlaşılan yetmiyor.

Bu kanaate, bayram namazını Lapseki’nin Suluca köyünde kılan Başbakan Yardımcısı Numan Kurtulmuş’un camiye gelmesi ve gitmesiyle vardım.

Numan Bey’in camiye gelişinden önceki dakikalara dönelim.

Bizim de bayram namazı için yolumuz Suluca köyüne düşmüştü. 

Biraz erkence varmıştık, Sulucalılar da yaşlı genç, bayramlık kıyafetlerini giymiş camiye geliyorlardı.

Hocaefendi oldukça cesur bir şekilde hakikatleri dile getiriyor, “Bunları söyleyeceğiz, artık eski Türkiye yok”, diyerek vaazını sürdürüyordu.

Avluda hem vaazı dinleyip hem de serince havadan istifade ederken, yanımdaki yaşlı bey, “İşte adamın esası geldi, çok baba insan çok” deyince başımı kaldırdım ki, Başbakan Yardımcımız Numan Kurtulmuş.

Koruma görevlilerini ve araçlarını geride bırakmış, otomobilleriyle gelen diğer vatandaşlar gibi sade bir şekilde gelip camiye girdi ve vaaz dinlemeye başladı.

Numan Bey’in camiye gelmesi, içerideki ve avludaki cemaatte pozitif bir enerji meydana getirdi.

Numan Bey hemen her yaz birkaç defa Suluca’ya uğrar, insanlarımızla sohbet eder, hal hatır sorar ve bayramlardan birisini Sulucalılarla ihya edermiş.

•

Numan Bey’in camiye gelişi, bana da Yahya Kemal’in “Süleymaniye’de Bayram Sabahı” şiirindeki şu mısraları hatırlattı.

“Kubben altında bu cumhura bakarken şimdi,
Senelerden beri rüyada görüp özlediğim
Cedlerin mağfiret iklimine girmiş gibiyim.
Dili bir, gönlü bir, imani bir insan yığını
Görüyor varlığının bir yere toplandığını;
Büyük Allah’ı anarken bir ağızdan herkes
Nice bin dalgalı Tekbir oluyor tek bir ses; 

Gördüm ön safta oturmuş nefer esvaplı biri
Dinliyor vecd ile tekrar alınan Tekbir’i
Ne kadar saf idi siması bu mü’min neferin!”

•

Evet, Başbakan Yardımcımız Kurtulmuş, bir nefer gibi Allah’ın huzuruna durmak üzere geldi ve vazifesini ifa ederek, caminin kapısından başlayıp, köy meydanına kadar uzayan bayramlaşma merasiminde cemaatle tek tek bayramlaştıktan sonra veda etti.

Hamdolsun bugünleri de gördük. 

Hayırlı bayramlar.