İngiliz’den Sakın Şiiri/Ziya Gökalp

 

Kardeş dalgın çıkma yola,

Bir yol tut ki emin ola,

Onda varsa bir İngiliz,

Gitme sakın, fena bu iz:

•

Çalmaz yalnız o kimse ki,

Soymaz yalnız elbiseyi,

Ruhunu da bütün soyar,

Sende ne his, ne din koyar

•

O önce çalar vicdanını;

Sonra alır vatanını;

Vatanları odur yıkan;

Yüz devlete varis çıkan;

•

Odur boğan harsı,

Esir eden bin milleti..

Hind’i, Mısır’ı odur yutan,

Denizleri elde tutan..

•

Boğazlardan kaçmış iken,

İstanbul’a girdi sulhen:

Dağıtarak ordumuzu,

Parçaladı yurdumuzu..

•

Tepemize astı balta:

Korkmayana hazır Malta!

Halifeye vurdu zincir,

Şerifleri etti ecir..

•

Gazilere açıp dava,

Şeyh İslam’dan aldı fetva..

Hiçe sayıp kinimizi,

Alt üst etti dinimizi..

•

O göründü bu ülkede

Kaldı iman tehlikede..

Kabe bile ona tutsak,

Hak unutmaz, biz unutsak..

•

Medine’yi etti mahpus,

Peygamber’i kıldı me’yus,

Arafe’de saçtı bela.

Oldu her yer bir Kerbela..

•

Bütün dünya onun kulu;

Bir hür kaldı: Anadolu!

Odur açan zulme cihat;

Burcumuzdur, ona imdat.

Allah, resul, hep şehitler

Şimdi bizden bunu ister.

•

Şiir, Küçük Mecmua, 10 Temmuz 1922’de yayınlanmış.