Hasan Karakaya’ya rahmet olsun

 

Yalana hayır der, gerçeğe evet,

Mücadele şarttır kalsan da tek fert,

Bir de ötesi var buranın elbet,

Nasıl olsa güleceksin tamam mı?

Yukarıdaki dörtlük, rahmetli Abdurrahim Karakoç ağabeye ait. Sanki Hasan Karakaya’ya hitaben yazılmıştı.

Zorbaların korkulu rüyası küçük dev adam Hasan Karakaya’nın vefatının 7.yılı.

2016 yılının son gününde, Cumhurbaşkanımız Erdoğan ile birlikte çıktığı yurtdışı gezisinin son gününde Medine-i Münevvere’de vefat etmişti.

Hasan ağabey zor yıllarda, zorbaların karşısında dimdik duran birisiydi. Bugün bile kendisini tanıyan ve okuyanlar, rahmetle anarken yüzlerindeki burukluk, sözlerindeki özlem görülmekte ve hissedilmektedir.

Rahmetli Mustafa Karahasanoğlu ağabey, Abdurrahim Karakoç ağabey ve Hasan Karakaya ağabeyi bir arada gören ve onları izleyen nadir kimseler vardır.

O nadir zatlardan birisi de şahsımdı. Mustafa Ağabey, Abdurrahim ağabeyi, gazetede yazmak üzere davet edeceğini, bu sebeple Ankara’ya gideceğini Hasan ağabeye söylediğinde, o anın fotoğrafını çekmek isterdim.

Hasan ağabey, yine arkası müsvedde saman kâğıtlara yazısını yazıyordu. Kalemi bıraktı ve gözlerindeki hayret ifadesiyle, sanki yıllardır aranan bir kayıp bulunmuş veya beklediği bir müjde gelmiş gibi öyle bir sevindi ki, sormayın gitsin.

İnsanların birbirlerine ısınması, ruhlarının birbirini sevmesi ve kabullenmesi, dünyalık hiçbir ücretle yahut maddi karşılığı olan malzemelerle satın alınacak bir şey değildir.

Mustafa ağabey, Abdurrahim ağabeye gazetede yazmayı teklif ettiğinde, hiçbir şart ileri sürmemiş, sadece “Benim dilim sivri, size zarar gelmesini istemem” demişti.

Mustafa ağabey de:

- “Biz ‘Hak’ için yola çıktık. Hakkın ve haklının yanında, zalimlerin ve zulümlerin karşısında durmak için varız. Para, pul, makam, mevki ve dünyalıklar için hiçbir gücün karşısında eğilmeden, bükülmeden, medet ummadan yazacağımıza ve konuşacağımıza ahdettik” demişti.

Abdurrahim ağabey de:

- “Ne zaman başlamamı isterseniz, haber verin yeter” diyerek yola çıkılmıştı.

Hasan ağabey bu ifadeleri duyunca, “zulme ve zalime dur” diyecek biri daha ailemize katılıyor diye sevincini dile getirmişti.

Şimdi artık üç asil yürekli insanımız da rahmeti rahmana kavuştular. Geride hep güzel işler bıraktılar. Allah rahmet eylesin. Ruhları için el-Fatiha.

Amentüsünü münafıklık ile yoğurmayanlar, üç büyüğümüzü de hayırla anmakta ve şahitlik etmektedirler. Her üçü de kalemlerini, konuşmalarını Hak uğruna sarf etmişlerdir. Sönmez ve söndürülemez bir davanın şuurunu hiç kaybetmemişlerdir.

Davalarına kin besleyenlere; “Kin rezil, iman büyüktür” demişlerdir.

İman edenlerin iki dünyası, kin ekip biçenlerin ise tek dünyası vardır. Yerli ve milli duruşlarıyla temiz gönüllerde taht kurdular.

Yazıyı Abdurrahim ağabeyin dörtlüğüyle noktalayalım.

Kıracak kabuğu mukaddes mana;

Bin çakal vız gelir bir tek aslana,

İlan ediyoruz dosta düşmana;

Geleceğiz, elbet biz geleceğiz.