Abdurrahim Karakoç’tan Aman ha! Ve Vasiyet

Dün merhum Abdurrahim Karakoç ağabeyin ahirete irtihalinin 5. seneyi devriyesiydi. Rabbim rahmetiyle kuşatsın, isteyip dileyen de bir Fatiha göndersin. El-Fatiha.

Abdurrahim Karakoç’u anlatmak yahut yazmak için kelimeleri kırk ölçüp bir biçmek lazım gelir. Az söyler, az dinler ve çok düşünürdü. Söyledikleri düşündüklerinin yanında “Boş ver adam sen de! Bunlar da laf mı” cinsindendi.

Devletimize ve milletimize olan bağlılığını, şiirlerle anlattığı masum yüreğini son nefesine kadar taşıdı. Uzun lafı sevmezdi. Ben de uzatmayayım ve sözü kendisine bırakayım.

Aman Haa!..

Kargadan kılavuz tut, Yahudi’den tutma ha! 
Hastalığa selâm dur, haçlı hapı yutma ha! 
Aldatıp çıkardılar ceddimizin yolundan
Geleceği kurarken geçmişi unutma ha! 

(21.11.2007/Vakit)

 

Vasiyet!..

İlaç olsa içme düşman tasından
Sakın taş attırma dost arkasından
Kim ikiyüzlüyse tut yakasından
Bir yüzüne bir de canına tükür.
…..
Millet parasından verdirme parsa;
Edirne’den Van’a, Muğla’dan Kars’a
Nerede sahte bir kahraman varsa,
Bir resmine bir de şanına tükür.
…..
Kesmekle kısalmaz cömerdin eli
Yiğidin adına eklerler deli. 
Baban olsa bile Allahsız ölü
Bir ruhuna bir de sinine tükür.
…..
Bırak hesabını ölüm kalımın
İnanmışa zulmü ne ki zalimin
Manayı reddeden sözde âlimin
Bir ilmine bir de fenine tükür.  

•

Sözü “Vur Emri” şiiriyle bitirelim.

Parçalanmak istenir bir ülke, Anadolu’dur:
Şahlanır bir anda bin yıllık hınçlar; 
Eser poyraz poyraz eğri kılınçlar, 
Kütahya düzünde kelle savrulur...
- Vur! TOPRAK aşkına vur!

…

Ya... işte tarihin böyledir oğul! 
Geçmişten hız alsın geleceğin de..
Göster Türklüğünü tunç bileğinle! 
Bu dine, bu ırka ve bu toprağa
Sataşmak isterse herhangi gavur:
- Vur! ALLAH aşkına vur!

Dünkü yazıya derkenar: Suud ailesi kendisini korumak için ABD’den aldığı silahların rakamı sehven “400 milyon” yazılmıştır. “400 milyar” olacaktı.