Euro Lig maçında İsrail’e, Türkiye maçında Filistin’e saygı!..

 

Filistin’de tarihten bugüne süregelen İsrail ‘soykırımı’ devam ediyor. Abluka altında 2 milyon nüfuslu Gazze, 7 Ekim’den bugüne bombalanıyor. Tarih yaprakları 18 Ekim’i gösteriyor ve insanlık sürece seyirci. Eli kanlı İsrail’in yaptığı ‘şehri boşaltın, güneye doğru gidin’ çağrısına uyan halkın gidiş istikametine bomba yağdırıyor. 

Konuşmakta dahi zorlanan yaşını almış azılı Yahudi’nin, sosyal medya hesaplarına yansıyan ‘Arapça konuşanları öldürün’ şeklindeki açıklamaları,kara hareketi için Gazze sınırına taşınan askerlerin, insan öldürmenin kendileri için mutluluk kaynağıymış gibi alçakça demeçleri, A Haber muhabirinin ‘Rakamlara baktığımızda her 5 dakika da bir insan ölüyor’ vurgusu, bölgedeki Siyonist İsrail’in ortaya koyduğu ‘vahşeti’ gözler önüne seriyor. 

Asli görevi ‘soykırımı’ durdurması gerekirken, bilgilendirme yapmaktan öte bir eylemi bulunmayan Bileşmiş Milletlerin, insani yardım sağlanamadığı ve Gazze’de şehitlere yetecek kadar ceset torbası kalmadığını beyan eden açıklaması bile, insanlık suçunun hangi aşamaya geldiğini gözler önüne seriyor. Peki, spor camiasının tüm olup bitenlere karşı tutumu ne?.  

ZALİMİN ZULMÜ KARŞISINDA

SESSİZ KALMAYANLAR 

Peki tüm bu yaşananlar karşısında biz ne yapıyoruz? Bu sorunun karşılık bulması daha fazla insanlık suçundaki ‘aktif-pasif’ veya ‘duyarlı-duyarsız’ yönünde rolümüzü ortaya koyuyor. Dahası yaşayan bir ölü müyüz, yoksa zalimin zulmü altında ‘şehadete’ ulaşan mazlumla birlikte miyiz? Sahi, Filistin’deki insansak dramında, biz sürecin neresindeyiz? 

Tüm bunları düşünürken, düşünmekten öteye geçenler, Filistin’deki kardeşlerinin çektiği acıya, daha fazla yanamayıp, seslerini kamuoyuna duyurmaya çalışanlar oldu. Örnek olması bakımından, bu seslere kulak kabartarak belki ‘acizliğimizi’ anlayıp, harekete geçeriz. Fransız yıldız Karim Benzema, Gazzelilere destek mesajında, “Dualarım adaletsiz bombaların bir kez daha kurbanı olan Gazze sakinleriyle” ifadelere yer verirken, Galatasaray’ın milli futbolcusu Kerem Aktürkoğlu, “Konuşmaktan çekinenler olduğunu biliyorum, yanlış bir şey söylemekten korkanları... 

Ama sessizce oturup konuşmadığım gerçeğiyle yaşamak istemiyorum. İsrail’e yapılan sivil hayatların kaybedildiği saldırıları kınayabilir ve aynı zamanda Filistin’e yıllardır yapılan zulmün karşısında durabiliriz. Filistin halkının yok edilmesini sessizce oturup izlemek doğru mu?”  destek mesajı yayınlandı…  

SOYKIRIM SUÇU İŞLEYEN

İSRAİL’E SAYGI (MI?) 

THY Euroleague’in ikinci haftasında Anadolu E. ile Real Madrid İstanbul Ataköy Sinan Erdem Spor Salonu’nda karşılaştı. Mücadele öncesi, Eurolegua internet sitesinde ‘İsrail’de hayatlarını kaybedenler için saygı duruşu’ notu paylaşıldı. 

Bu ligin Ana Sponsoru milli gururumuz Türk Hava Yolları, maç İstanbul’un göbeğinde oynanıyor. Ülkemizde bira üretimi yapan markanın ismini taşıyan (bu arada Anadolu ismi bira markasıyla yan yana getirip, sözde spor kulübü adı altında, dün olduğu gibi bugün de kınıyorum!) takımının yöneticileri, adı geçen anonsun, Ortadoğu’da hayatlarını kaybedenler, şeklinde yaptığını ifade ediyorlar. 

Filistin Gazze’de oluk, oluk kan ve gözyaşı var, ideolojik yaklaşımla eli kanlılar aklanmaya çalışıyor. Bu denli rezaleti gördükten sonra ‘sporun sadece spor olmadığını’ bir kez daha görmüş olduk. Basketbolda bunları gördükten sonra, Avrupa Şampiyonası’nda bu kez Letonya’yla Konya’da oynanan maçta bekledim ki, Filistin’in yalnız, döviz ve bayraklarla Gazzeli kardeşlerimizin yanında olduğumuzu, gür bir sesle gündem olsun. 

Ama maalesef, bu tablo yaşanmadı. Belki gözden kaçmıştır, haksızlık yapmayalım düşüncesiyle araştırma yaptığımızda,  TFF’nin sessizliği, Gençlik ve Spor Bakanı Sayın Osman Aş kın Bak’ın bir önceki Bakanlık döneminde (2018), İsrail’in Gazze sınırında Filistin halkına yönelik katliamına tepki olarak, “İsrail devletinin terörüne hep beraber şahit olduk. İsrail’in bu şiddetini, bu terörist devlet konumunu şiddetle kınıyoruz. 

Dik durmamız lazım. Susamayız!” şeklindeki açıklamalarına denk geldik. Susulmaması gereken o sürecin üzerinden tam 5 yıl geçmiş, Konya’da oynadığımız ve İtalyan bir teknik direktörlüğünde Milli Takımın Letonya galibiyetini tarihi ‘zafer’ olarak yorumlayarak, adeta kendimizi avuttuğumuzu farkında mıyız! 

Sahi, biz bunları yazdığımız ve siz değerli okuyucularımız bu yazılarımızı okurken, izlemekle yetindiğimiz kaç mazlum Filistinli kardeşimiz ‘şehadet’ şerbeti içti, acaba…