Bilim insanları ilk kez gezegendeki en dayanıklı canlılardan biri olan tardigratların nasıl çiftleştiğini anladı. Bu minik, dayanıklı yaratıkların erkeklerle dişiler arasında çok az belirgin farklılığı var, bu da onların yalnızca görerek eş bulmalarını pek mümkün kılmıyor. Araştırmacılar, dişilerin erkekleri cezbeden kimyasal bir işaret salgılayabildiğini ortaya çıkardı.

Erkekler su ortamlarında dişilere doğru ilerleyerek güçlü bir şekilde karşılık verdi. Araştırmacılar, Journal of Experimental Biology'nin Kasım sayısında, dişilerin aynı dürtüye sahip görünmediğini bildirdi. Tombul görünümleri nedeniyle "su ayıları" olarak da bilinen tardigradlar, aşırı koşullara tolerans gösterebilir.

Örneğin, uzayın boşluğuna, kozmik radyasyona ve UV radyasyonuna birleşik olarak maruz kaldıklarında hayatta kalabilirler. Bazı hayvanların aksine erkek ve dişi tardigratları ayırt etmek zordur. Boyut farklılıkları var ancak belirgin ikincil özellikler yok.

Sonuç olarak, 1.300 su ayısı türünün çoğunun nasıl eş bulduğu belli değildi. Bir teori, bu mikroskobik hayvanların bir eş bulmak için kimyasal bir sinyal yaydığıdır. Bu teoriyi test etmek için Finlandiya'daki Jyväskylä Üniversitesi'nde doktora araştırmacısı olan Justine Chartrain ve meslektaşları, bireylerin karşı cinsten üyelere maruz kaldıklarında nasıl tepki vereceğini görmek amacıyla Macrobiotus polonicus türüyle bir dizi deney gerçekleştirdi.

Kapalı bir arenaya dişi bir tardigrat, diğerine bir erkek, ortasına da başka bir tardigrad yerleştirdiler. Daha sonra orta su ayısının davranışlarını kaydettiler. Chartrain, bir e-postada şunları söyledi: "Su ortamında, erkekler dişilerin yanında erkeklerden daha fazla zaman harcıyorlardı." Bu, erkeklerin odalarındaki dişilerin kokusunu alabildiğini ve onun tarafından cezbedildiklerini gösteriyordu.

Bu sonuçlara dayanarak araştırmacılar, tardigradların sudan başka bir ortamda da işe yarayan bir kimyasal iz takip edip edemeyeceğini merak ettiler. Böylece tombul yaratıkları agar adı verilen jöle benzeri bir maddede test ettiler. Bir su ayısı serbest bırakıldığında, başka bir tardigrad serbest bırakılmadan önce, agarda dolaşmaya bir adım önde başladı.

Chartrain, "Tardigradların agar üzerine kimyasal işaretler bırakıp bu yolu takip edip edemeyeceğini bilmek istedik" dedi. Chartrain, her iki cinsiyetin de diğer tardigradlar tarafından oluşturulan yolu takip etmediğini, ancak agarda "bazen erkeklerin rastgele karşılaştıktan sonra kadınları takip ettiğini gördük" dedi. Dişiler temelde erkekleri görmezden gelirken, erkekler genellikle dişilerin yanında hareket etmek için yön değiştiriyordu. Çalışma, tardigradların yalnızca karşı cinsten eşleri su ortamlarında bulabildiğini ve yalnızca erkeklerin çiftleşme için aktif olarak dişileri aradığını öne sürüyor.