Boşanma oranları yükseldikçe en büyük zararı, çocuklar görüyor.
Büyük Biritanya'da ailelerin % 20’si, anne ve çocuktan (nadiren baba ve çocuk) oluşuyor. Doğan her üç bebekten biri ise evlilik dışı dünyaya geliyor. Bu çocukların yarısı babasız büyüyor. Amerikalı beyaz çocukların % 30'unun anne babası ayrı yaşıyor. Siyâhîlerde ise bu oran % 60'a çıkıyor. Bunun taklit edilecek neresi var?
Öte yandan bazıları boşandıktan sonra daha mutlu bir evlilik yapacaklarını zannediyorlar. Bu zanlarının gerekçesi ise artık evlilik tecrübesi sahibi olmaları. Oysa ikinci evliliklerin % 59’u boşanma ile sonuçlanıyor.
Durun bu kadar karamsar tablodan sonra kendi kendinize "En iyisi bekar kalmak.." diye düşünmeyin. İstatistiklere göre evli olanlar bekarlara oranla ortalama 5 yıl daha fazla yaşıyorlar. Elbette vadeyi takdir Cenab-ı Hakk'ın. Sonuçta verdiğimiz rakam bir istatistik sonucu. Ancak dayanağı da güçlü: çünkü mutlu bir aile hayatı, insanların birbirine daha fazla özen göstermesine yol açıyor.
