Türkiye'ye devşirdiği rezil programlarla toplumu ifsat eden Acun Ilıcalı'nın kanalı TV8 ekranlarında yayınlanan hastaların mahremiyetini ihlal eden Kırmızı Oda dizisi tepki çekmeye devam ediyor.

Psikiyatr Gülseren Budayıcıoğlu'nun "Madalyonun İçi: Bir Psikiyatristin Not Defterinden" adlı kitabından uyarlanan Kırmızı Oda adlı diziye psikologlar ve psikiyatrlardan da tepki çekti.

O yüzden bir terapinin ya da terapistin nasıl olması gerektiğine yönelik yanlış bir algı oluşturabileceği uzmanlar tarafından ifade ediliyor.

TERAPİST İLE DANIŞAN ARASINDAKİ İLİŞKİ GERÇEKÇİ DEĞİL - BBC Türkçe'ye konuşan klinik psikolog Ece Oral Albayrak, dizinin terapist ve danışan arasındaki ilişkilerin gerçekçi olmadığı dile getirildi.

Albayrak, dizideki gibi dostane bir ilişki kurmak için terapiye giden bir danışanın hayal kırıklığına uğrayabileceğini ifade etti.

Görüşlerini aldığımız Türkiye Psikiyatri Derneği üyesi psikanalist Prof. Dr. Işıl Vahip ise psikoterapi ilişkisinin genel ilkelerine değinirken, "Yalancı bir samimiyet zaten dürüst bir şey değil. Arkadaşmış gibi bir hava estirmek uygun değil; çünkü arkadaşı değiliz danışanın" açıklamasında bulunuyor.

Bu yapımların edindikleri başarıdan çok mutlu olduğunu söyleyen Budayıcıoğlu gazeteci Ayşe Arman'a verdiği röportajda, "Türkiye'nin her yanından hiç tanımadığım psikiyatrist meslektaşlarım arıyorlar, mesaj gönderiyorlar. Kırmızı Oda yakında sadece bana ait bir dizi olmaktan çıkacak, Türkiye'deki tüm psikiyatristlerin az çok katkısı olmaya başlayacak" dedi. Ancak bütün psikiayatristler aynı görüşte değil.

"BEN PANDA MIYIM, ÖNÜNE GELENE SARILAYIM" Diziye yönelik ilk eleştirilerden biri Psikiyatrist Prof. Dr. Arif Verimli'den geldi. Arif Verimli, Twitter'dan yaptığı açıklamada Kırmızı Oda dizisine atıfta bulunarak şu ifadelerde bulundu:

"20 yıllık asistanım geçenlerde ısrarla arayarak o dizideki gibi görüşme yaparsam randevu alacağını söyleyen birine, "Yok efendim, hocamızın odası turuncu. Siz burada hayal kırıklığı yaşarsınız" deyip randevu vermemiş. Kız haklı. Ben panda mıyım önüme gelene sarılayım?"

Verimli, gelen cevaplar üzerine de "Doktorum ben, dümdüz doktorum. Yumoş bir panda değilim" ifadesini kullandı.

"BAĞIMLILIK HİSSİ GELİŞEBİLİR" - Klinik psikolog Ece Oral Albayrak, pek çok kişinin hayatında karşılanmamış sevgi, ilgi, şefkat gibi duygusal ihtiyaçların olabileceğini, bu konuların terapi sürecinde çalışılması gerektiğini; ancak bunun yolunun terapist tarafından söylenen 'Seni seviyorum' gibi cümlelerin olmadığını ifade ediyor.

Danışan ve terapist ilişkisi içerisinde sınırların olmasının nedeni ise danışanı korumak.

"DANIŞANIN SARILMAK GİBİ ANLIK RAHATLAMALARA İHTİYACI YOK" Albayrak'a göre danışanın sarılmaya ya da "seni seviyorum" gibi anlık rahatlamalara değil, kendi iç dünyasını anlamaya, anlamlandırmaya ve dış dünyada daha sağlıklı ilişkiler kurmak gibi kalıcı değişimlere ihtiyacı var.

Bütün bunlar için de terapi odasında bir dosta değil profesyonel biri gerekli. Albayrak, danışanın sadece terapisti tarafından sevgi sözcükleri ya da sarılmak gibi temaslarla rahatlatıldığını fark etmesi durumunda, terapi ve terapiste karşı farklı bir bağımlılık hissinin gelişebileceği uyarısını ekliyor.

'YALANCI BİR SAMİMİYET DÜRÜST DEĞİL' - Türkiye Psikiyatri Derneği üyesi psikanalist Prof. Dr. Işıl Vahip, bir kişinin terapiye gittiğinde öncelikli olarak terapinin amacının ve hedefinin belirlenmesi gerektiğini vurguluyor.

Vahip, tedavi sırasında terapistin mutluluğunun önemli olmadığını, danışanın yararının öncelikli olduğunu aktarıyor:

"Hastanın bazı istekleri olabilir, örneğin yakınlaşma isteği olabilir, sarılmak isteyebilir. Ancak hastanın o isteğini doyurmak uygun mudur? Neye hizmet edecek? Hasta mutlu, terapist mutlu, ne güzel."

"Hasta ile terapistin arası iyi, ama hastanın dışarıda çoğu insanla arası kötü. Bu değil ki amaç. O kişi bize insanlar arası ilişkilerini daha sağlıklı düzenleyebilmek için gelmiş."

Vahip, tedavi ve terapi sırasında danışanın yaşadığı yoğun duyguların ve bunların nasıl işlendiğinin tedaviye hizmet etmesi gerektiğini söylüyor.

Danışanın duygusallığının terapistin çıkarına yaramasının etik olmayacağını söyleyen Vahip, "Yalancı bir samimiyet zaten dürüst bir şey değil. Arkadaşmış gibi bir hava estirmek uygun değil; çünkü arkadaşı değiliz danışanın" açıklamasında bulunuyor.

ARKADAŞ OLUNMAMASI TEDAVİ İÇİ GEREKLİ Vahip'e göre bir terapistle arkadaş olunmamasının temel nedeni ise tedavi için mesafenin korunması:

"Bazen arkadaşımıza bazı şeyleri söylemekten çekiniriz, arkadaşımızın bize kızmasından, bize kırılmasından endişe ederiz. Halbuki terapi ilişkisi nesnel bir ilişkidir."

"FARKLI HAYALLER VE ÜMİTLERLE GELİYORLAR" - Psikanalist Prof. Dr. Işıl Vahip ile röportajımızda da filmler ve dizilerde terapi seanslarının çok yaygın olduğunu konuştuk.

Vahip, deneyimli terapistlerin bu duruma alışık olduğunu, gerçek terapi seanslarının genelde ekranlarda gördüğümüzden çok farklı olduğunu aktarıyor.

"Kişiler öyle hayallerle, öyle beklentilerle gelebiliyor. Ancak kişiler zaten çeşitli hayaller ve ümitlerle gelir bize, bunların bir kısmı hiç gerçekçi değil bir kısmı gerçekçidir" diyen Vahip, film endüstrisinin ticari boyutunun da unutulmaması gerektiğinin altını çiziyor.

"BU KADAR HIZLI GELEN YÜZLEŞMELER RAHATSIZ EDİCİ OLABİLİYOR" Klinik psikolog Ece Oral Albayrak da Kırmızı Oda'nın bir dizi olması dolayısıyla kimi yüzleştirmelerin çok erken ve güçlü olduğunu, gerçek bir terapide ise sürecin bu kadar hızlı gelişmeyebileceğini, hatta bu kadar hızlı gelen yüzleştirmelerin gerçek hayatta rahatsız edici olabileceğini söylüyor.

DİZİ YAPIMCISI ELEŞTİRİLERE CEVAP VERMEDİ - Kırmızı Oda'nın yapım şirketi OGM Pictures'a diziye getirilen eleştirileri sorduk ancak şirket sorularımıza yanıt vermedi. Kaynak: BBC Türkçe