Avrupa bir zamanlar kıtaya güç sağlayan Rus kaynaklarının yerine yeni doğal gaz kaynakları buldukça Kongo açıklarından Azerbaycan'a kadar enerjide yeni güçler oluştuğunu belirten Wall Street Journal, "Bu değişim dünyanın enerji haritasını hızlı bir şekilde yeniden çiziyor." ifadesini kullandı.

İtalyan şirketi Eni ve Cezayir'in devlete ait enerji şirketinin Sahra'nın derinliklerinde onlarca kuyu açtığına ve daha önce kullanılmayan alanlardan petrol çıkardığına dikkat çeken Wall Street Journal, Cezayir'in geniş gaz rezervlerinin Avrupa'ya bağlandığına dikkat çekti.

Savaştan önce Rusya'nın petrol ihracatının yüzde 45'inin Avrupa Birliği'ne yapılıyordu. Ukrayna Savaşı'nın ardından Batı'dan gelen yaptırımlardan sonra Rusya Avrupa'ya gaz akışını kesti. Rusya'nın birincil alıcıları Hindistan ve Çin oldu.

ABD ise Avrupa'ya sıvılaştırılmış gaz sevkiyatını iki katından fazla bir miktara artırdı. AB Rusya yerine Cezayir, Norveç, Türkiye ve Azerbaycan'dan gaz ithal etmeye başladı.

İtalyan Eni şirketinin Cezayir'e büyük yatırım yaptığını belirten Wall Street Journal, Kongo kıyısı açıklarında bir tesiste sıvılaştırılmış doğal gaz üretmeye de çok yakın olduğunu belirtiyor.

Londra merkezli BP ise Azerbaycan'da üretimi artırıyor.

Wall Street Journal, tüm bu faaliyetler ışığında dünya çapında doğal gaz akışının yeniden yönlendirildiğini belirtiyor. Bu yeni akışın önümüzdeki üç yıl boyunca enerji tamponu sağlaması bekleniyor.

Wall Street Journal'ın belirttiğine göre Batılı yöneticiler yoğun bir enerji diplomasisi başlattı. İtalya Başbakanı Giorgia Meloni ve selefi Mario Draghi, yeni doğal gaz anlaşmaları yapmak üzere Cezayir'e gitti.

Almanya Başbakanı Olaf Scholz ise Ukrayna Savaşı'ndan sonraki aylarda önemli doğal gaz rezervlerine sahip olan Afrika ülkelerini gezdi. Savaşın başında ise İtalya'nın Dışişleri Bakanı olan Luigi Di Maio, taahhütleri güvence altına almak için Azerbaycan'a gitti.

Cezayirli yetkililer Avrupa'ya bu yıl yüz milyar metreküp gaz ihraç edebileceklerini söylüyor. Bu da Rusya'nın savaştan önce ithal ettiği miktarın yaklaşık yüzde 65'i'ne denk geliyor. Öte yandan Cezayir, ucuz Rus gazının ortaya çıkmasından önce İtalya'nın en büyük tedarikçisiydi.

Cezayir bu yıl bütçesinde büyük artış yaparken Batılı yetkililer de doğal gazdan elde edilen paranın Rusya'ya aktarılmasından endişe ediyor.

Wall Street Journal'ın belirttiğine göre Avrupalılar, Cezayir ve Azerbaycan'a bağımlılığın kendilerini bir kez daha otoriter bir enerji tedarikçisinin kaprislerine maruz bırakmasından endişe ediyor.

Ukrayna Savaşı'ndan hemen sonra İtalyan Çevre Bakanı Roberto Cingolani, en iyi politikanın tedarikçileri çeşitlendirmek olduğunu söylemiş ve şu ifadeleri kullanmıştı:

Mümkün olduğu kadar çok tedarikçiye sahip olun. Böylece birisinin jeopolitik bir savaşta gazı bir kaldıraç olarak kullanması riskini azaltmış olursunuz.