Çin ve Rusya istiyordu: Türkiye ters köşe yaptı, 'bize verin biz yapalım' diyen ülkeyle anlaşıyor

Türkiye, nükleer enerji yatırımlarını genişletmek için çalışmalarını sürdürürken, Karadeniz kıyısında inşa edilmesi planlanan ikinci nükleer güç santrali için uluslararası rekabet hız kazanıyor. Projeyle Rusya, Güney Kore ve Kanada yakından ilgilenirken, Ankara'nın teknoloji, maliyet ve finansman koşullarını dikkate alarak en uygun ortağı belirlemesi bekleniyor.

Türkiye'nin ilk nükleer enerji santrali olan Akkuyu Nükleer Güç Santrali'nin inşası, Rusya'nın devlet şirketi Rosatom tarafından yürütülüyor. Akdeniz kıyısında inşa edilen ve toplam 4,8 gigavat kurulu güce sahip olacak santralin 2027 yılında elektrik üretimine başlaması hedefleniyor.

Akkuyu projesinde üstlendiği rol nedeniyle Rosatom, Türkiye'nin ikinci nükleer santral projesinde de öne çıkan adaylardan biri olarak görülüyor. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı Alparslan Bayraktar, Temmuz 2024'te yaptığı açıklamada, Rosatom'un Akkuyu'daki tecrübesinin Sinop projesinde şirkete önemli bir avantaj sağladığını belirtmişti.

Türkiye'nin ikinci nükleer güç santralinin Karadeniz kıyısındaki Sinop'ta kurulması planlanıyor. Projeye ilgi gösteren ülkeler arasında Güney Kore ve Kanada da bulunuyor. Güney Kore, Türkiye'deki nükleer enerji yatırımlarına katılmak amacıyla finansman alanında temaslarını sürdürüyor. Geçtiğimiz hafta iki ülke arasında nükleer enerji yatırımlarının finansmanına yönelik bir mutabakat zaptı imzalandı. Bu gelişme, Güney Kore'nin Sinop projesindeki ilgisini somutlaştıran adımlardan biri olarak değerlendiriliyor.

Kanada cephesinde ise Montreal merkezli AtkinsRéalis şirketi ve şirketin geliştirdiği CANDU reaktör teknolojisi dikkat çekiyor. Kanada'nın nükleer enerji alanındaki deneyimi, Sinop projesinde alternatif teknolojiler arasında değerlendirilmesini sağlıyor. Bakan Bayraktar ayrıca Kanada'daki emeklilik fonlarıyla nükleer enerji yatırımlarının finansmanı konusunda görüşmeler yapıldığını açıkladı. Böylece projenin yalnızca teknoloji değil, uluslararası finansman kaynakları açısından da farklı seçeneklerle değerlendirilmesi gündeme geldi.

Ankara'nın ikinci nükleer santral için ortak belirlerken tek bir ülkeye veya teknolojiye bağlı kalmak istemediği belirtiliyor. Maliyet, reaktör teknolojisi, finansman şartları ve tedarik zincirinin çeşitlendirilmesi karar sürecinde belirleyici başlıklar arasında yer alıyor. Bayraktar'ın açıklamalarına göre Türkiye, farklı ülkelerden gelen teklifleri karşılaştırarak rekabetçi koşullarda en uygun teknolojiye ulaşmayı amaçlıyor. Bu yaklaşım, Sinop projesinin Türkiye'nin enerji politikası açısından uzun vadeli önemini de ortaya koyuyor.

Türkiye'nin nükleer enerji planları yalnızca Akkuyu ve Sinop projeleriyle sınırlı değil. Ankara, ikinci santralin ardından üçüncü bir geleneksel nükleer güç santrali kurmayı da gündeminde tutuyor. Bunun yanında küçük modüler reaktörler (SMR) de enerji stratejisinin önemli parçalarından biri olarak öne çıkıyor. Türkiye, bu alanda yaklaşık 5 gigavatlık kapasite oluşturmayı hedefliyor. Uzun vadeli planlamada 2040 yılına kadar 10 gigavat, 2050 yılına kadar ise toplam 20 gigavat nükleer kurulu güce ulaşılması amaçlanıyor.

Bu yatırımlarla Türkiye'nin artan elektrik ihtiyacının karşılanması, enerji arz güvenliğinin güçlendirilmesi ve elektrik üretiminde ithal enerji kaynaklarına olan bağımlılığın azaltılması hedefleniyor. Sinop'ta kurulması planlanan ikinci nükleer santral için yürütülen görüşmeler, Türkiye'nin enerji geleceğinde hangi ülkelerle ve hangi teknolojilerle yol alacağının belirlenmesi açısından kritik önem taşıyor.