Anadolu lezzeti: Ankara simidinin koyu rengi, İzmir gevreğinin hafifliği, İstanbul simidinin klasik tadı! Simidin yolculuğu

Sokak lezzetleri denildiğinde akla ilk gelen tatlardan biri olan simit, Türkiye’nin dört bir yanında farklı yorumlarla yaşatılan köklü bir geleneği temsil ediyor. Mis gibi kokan susamlı halkasıyla sabah kahvaltılarının, okul yolunun, iş molalarının ve çay saatlerinin vazgeçilmezi olan simit, her yörede kullanılan unundan pişirme tekniğine, boyutundan sunum şekline kadar kendine özgü özellikler taşıyor. Bu çeşitlilik, simidi yalnızca pratik bir sokak yiyeceği olmaktan çıkararak kültürel bir değer haline getiriyor.

Ankara simidinin koyu rengi ve sert dokusu, İzmir gevreğinin hafifliği, İstanbul simidinin klasik tadı derken, bazı yöresel simitler sahip oldukları özgün niteliklerle ön plana çıkıyor. İstanbul, İzmit ve Kastamonu’daki gibi coğrafi işaret alarak tescillenen simitler ise bulundukları kentin gastronomi mirasını simgeleyen önemli unsurlar arasında yer alıyor.

Adana’nın Kazan gevrek ve Döşeme simitleri gibi bu özel lezzetler arasında Hatay mutfağının simgesi haline gelen Antakya simidi de yer alıyor. Taş fırınlarda pişirilen Antakya simidi, dışının çıtır, içinin ise yumuşak yapısıyla kendine has bir lezzet sunuyor. Boyutu ve doyuruculuğuyla diğer simitlerden ayrılan bu yöresel ürün, yalnızca Hatay’da üretilmesiyle de dikkat çekiyor. Yıllardır değişmeyen tadı sayesinde Antakya simidi, bölge halkının olduğu kadar kenti ziyaret edenlerin de en çok tercih ettiği lezzetler arasında yer alıyor. Antakya simidini özel kılan unsurlardan biri de kendine özgü tüketim biçimi oluyor. Yanında küçük paketler halinde sunulan tuz ve kimyon karışımına bandırılarak yenilen simit, bu yönüyle Hatay’a özgü bir ritüel oluşturuyor. Bu özgün sunum, Antakya simidini diğer yöresel simitlerden ayıran en belirgin özelliklerden biri olarak öne çıkıyor.

Antakya simidinin tarihsel ve kültürel değeri yalnızca mutfakla sınırlı kalmıyor, sanata da yansıyor. Osmanlı Sarayı’nın son ressamı Fausto Zonaro’nun “Antakya Simidi Satan Hataylı” adlı tablosu, bu eşsiz lezzeti konu alarak simidin geçmişten günümüze uzanan önemini gözler önüne seriyor. Eserde, Antakya’ya özgü kimyon-tuz karışımıyla sunulan simidin betimlenmesi, bu lezzetin kültürel hafızadaki yerini ortaya koyuyor. Özellikle sabah kahvaltılarında ve akşamüstü çay saatlerinde yoğun ilgi gören Antakya simidi, günün her saatinde tüketiliyor. Ustadan çırağa aktarılan geleneksel üretim yöntemleriyle hazırlanan simit, sadece bir yiyecek değil, aynı zamanda yaşayan bir kültürel miras olarak görülüyor.

Tarihi Uzun Çarşı başta olmak üzere Antakya’nın birçok noktasında, seyyar satıcılardan mahalle fırınlarına kadar geniş bir alanda satışa sunulan Antakya simidi, kimine göre kahvaltıların vazgeçilmezi, kimine göre günün her öğününde tercih edilen pratik bir lezzet, kimine göre ise çay saatlerinin baş tacı olarak kabul ediliyor. Antakya simidi, günün her saatinde kendine alıcı bulan, Hatay’ın gastronomi zenginliğini ve köklü mutfak kültürünü simgeleyen meşhur bir lezzet olmayı sürdürüyor. Türkiye’nin simit geleneği içinde özel bir yere sahip olan Antakya simidi, yöresel tatların korunmasının ve yaşatılmasının da en güçlü örneklerinden biri olarak öne çıkıyor.