ABD, küresel enerji yollarını denetiminde tutarak hem ekonomik hem de stratejik üstünlük sağlamayı hedeflemektedir!

Düzmece olaylarla Venezuela devlet Başkanı Maduro’yu suçlayan ve başına 500 milyon dolar ödül koyan ABD yönetimi, Maduro’yu kaçırdı. Sözde barış elçisi Trump, Venezuela Devlet Başkanı Nicolas Maduro’nun yakalandığını duyururken açıklamaya göre, ABD’ye bağlı özel timlerin gerçekleştirdiği operasyon sonucunda Maduro ve eşini kaçırarak ülke dışına çıkardıklarını belirtti. Nicalos Maduro’nun yerine ise geçici olarak Venezuela Devlet Başkan Yardımcısı Delcy Rodriguez başkan olarak atandı.

Konuyla ilgili konuşan uzmanlar, ABD’nin tipik bir emperyalist refleksle hareket ettiğini; önce hedef ülkeyi düşmanlaştırdığını, ardından işgale zemin hazırladığını ifade etti. Yaşananların açık bir darbe girişimi olduğuna dikkat çeken uzmanlar, uluslararası kamuoyunun bu müdahaleye karşı güçlü bir tepki göstermesi gerektiğini vurgularken demokrasinin silah zoruyla değil, ancak halkın iradesiyle tesis edilebileceğinin altını çizdi. ASAM Dış Politika ve Güvenlik Uzmanı Mehmet Uslu, “ABD, Latin Amerika politikasını son dönemde belirgin biçimde farklı bir yöne evirmiş durumda. Bu yeni yaklaşımın temelinde, Rusya ve Çin’e yönelik daha büyük hamleler öncesinde kendi “arka bahçesini” güvence altına alma stratejisi yatıyor. Washington, özellikle Meksika Körfezi ve Panama Kanalı gibi kritik bölgelerde Çin’in artan ekonomik ve jeopolitik etkisini sınırlamayı hedefliyor. Çin’in Latin Amerika’daki yayılmacı politikası; enerji, petrol ve ticaret koridorları üzerinden şekilleniyor. Bu noktada Venezuela, sahip olduğu devasa ve kaliteli petrol rezervleriyle ABD açısından kilit bir ülke konumunda. ABD açısından askeri ya da siyasi olarak zayıf ülkelerde operasyon yürütmek görece daha kolaydır. Venezuela, Grönland, Panama Kanalı ve Meksika Körfezi bu çerçevede değerlendirilebilir. Burada amaç yalnızca kara altı kaynaklarını değil, aynı zamanda denizlerdeki enerji ve ticaret koridorlarını da kontrol altına almaktır. ABD, küresel enerji yollarını denetiminde tutarak hem ekonomik hem de stratejik üstünlük sağlamayı hedeflemektedir” ifadelerini kullandı.

ABD’nin İsrail gibi hareket ettiğini belirten Uslu, “Bu süreçte ABD yönetiminin İsrail ile paralel bir çizgide hareket ettiği görülmektedir. Mevcut Amerikan yönetiminin evanjelist bir arka plana sahip olması, Siyonist İsrail’in politikalarıyla örtüşen adımlar atılmasına zemin hazırlamaktadır. Şili, Arjantin ve bazı Latin Amerika ülkelerinde İsrail yanlısı siyasi figürlerin iktidara gelmesi bu paralelliğin somut göstergelerindendir. Venezuela özelinde ise dikkat çeken bir figür vardır: Maduro’nun muhalifi olan Maria Corina Machado. Machado, açık biçimde ABD ve İsrail’in Venezuela’ya müdahale ederek yönetimi değiştirmesini savunmaktadır. Ayrıca ülkenin petrol ve enerji kaynaklarının özelleştirilerek Batı’ya açılmasını destekleyen bir söylem benimsemektedir. Kendisine verilen uluslararası ödüller de bu uzun vadeli planın bir parçası olarak değerlendirilebilir. Bu denklemde Rusya faktörü kritik öneme sahiptir. Venezuela, Rusya’nın Latin Amerika’daki en önemli müttefiklerinden biridir. Rusya’nın bölgeye silah sevkiyatı yaptığı, hatta operasyon öncesinde diplomat ve istihbarat unsurlarını tahliye ettiği bilinmektedir. Bu durum, ABD ile Rusya arasında örtülü bir istişare mekanizmasının işletildiği ihtimalini güçlendirmektedir. Büyük güçler, ne kadar rakip olsalar da üçüncü bir ülkede yapılacak operasyon öncesinde birbirlerini bilgilendirebilmektedir” dedi.

ABD’nin Venezuela’ya yönelik hamlelerinde uyuşturucu suçlamasının bilinçli biçimde bir meşrulaştırma aracı olarak kullanıldığını söyleyan Uslu, “ABD’nin Venezuela’ya yönelik hamlelerinde uyuşturucu suçlaması önemli bir meşrulaştırma aracı olarak kullanılmaktadır. Maduro yönetiminin uyuşturucu kartelleriyle iş birliği yaptığı iddiası, kamuoyunda “adalet getirme” söylemiyle sunulmaktadır. Donald Trump’ın “ABD’de her yıl on binlerce insan Venezuela kaynaklı uyuşturucu nedeniyle ölüyor” şeklindeki açıklamaları, operasyonu yalnızca Venezuela’ya değil tüm Amerika kıtasına yönelik bir güvenlik meselesi gibi göstermeyi amaçlamaktadır. Askeri müdahale mümkün olmadığında ise ABD’nin klasik yöntemi devreye girmektedir: ekonomik ambargo. Uzun yıllardır ağır yaptırımlar altında olan Venezuela, bu politikalar sonucu sosyoekonomik çöküntüye sürüklenmiştir. Amaç, halkta memnuniyetsizlik yaratmak, toplumsal ayaklanmaları tetiklemek ve rejim değişikliğini içeriden zorlamaktır. İran’da daha önce denenmiş olan bu model, Venezuela için de uygulanmaktadır. ABD ve İsrail’in askeri taktikleri arasında belirgin paralellikler bulunmaktadır. Operasyon öncesi sahadan istihbarat toplanması, yerel muhalif unsurların kullanılması ve medya üzerinden algı yönetimi bu stratejinin temel ayaklarıdır. Venezuela içinde de muhalefetin oluşturduğu zemin sayesinde ABD istihbaratının etkin olduğu değerlendirilmektedir” şeklinde konuştu.

ABD’nin Venezula’ya demokrasi getirmek gibi bir derdinin olmadığını asıl hedefin yer altı kaynakları olduğunu aktaran Uslu, “Sonuç olarak, Venezuela’ya yönelik baskının temelinde enerji politikaları yatmaktadır.

Venezuela, Libya ve İran gibi ülkeler; yüksek kaliteli petrol rezervleri nedeniyle ABD’nin hedefindedir. Bu petrol, düşük işleme maliyeti sayesinde hızlı biçimde endüstriyel ürüne ve yakıta dönüştürülebilmektedir. ABD’nin bu ülkelerde istikrarsızlık yaratma çabası, doğrudan enerji kaynaklarını kontrol etme arzusunun bir sonucudur” ifadelerini kullandı.