4,5 milyon kişinin verisi incelendi! Demans riskini azaltmak için kaç saat uyumalı?

Uyku süresi ile beyin sağlığı arasındaki ilişkiye dair dikkat çeken yeni veriler ortaya çıktı. Daha önce yapılmış 69 araştırmanın sonuçlarını bir araya getiren bilim insanları, yalnızca uyku süresini değil, fiziksel aktiviteyi ve gün içinde ne kadar süre oturulduğunu da demans riski açısından değerlendirdi.

Analizde, geceleri 7 ila 8 saat uyuyan kişilerde demans riskinin daha düşük olduğu görüldü. 7 saatten az uyuyanlarda riskin yüzde 18 arttığı, 8 saatten fazla uyuyanlarda ise bu artışın yüzde 28’e ulaştığı belirlendi. Sonuçlar, beyin sağlığı açısından yalnızca yetersiz uykunun değil, uzun uyku süresinin de dikkatle değerlendirilmesi gerektiğini gösterdi.

Araştırmacılar, uzun uyku süresi ile demans arasındaki ilişkinin doğrudan neden-sonuç anlamına gelmediğine dikkat çekiyor. Bazı çalışmalarda fazla uyumanın Alzheimer gibi hastalıkların erken döneminde ortaya çıkan bir belirti olabileceği üzerinde duruluyor. Bu nedenle kişinin çok uyumasının hastalığa yol açıp açmadığı ya da hastalığın henüz fark edilmeden uyku süresini artırıp artırmadığı henüz net değil.

Demans riskiyle bağlantılı bulunan tek alışkanlık uyku değildi. Günde 8 saatten fazla oturmanın ve haftada 150 dakikadan daha az fiziksel aktivite yapmanın da daha yüksek demans riskiyle ilişkili olduğu görüldü. Buna karşılık düzenli hareket etmek, uzun süre hareketsiz kalmamak ve gece uykusunu 7-8 saat civarında tutmak beyin sağlığı açısından daha olumlu bir yaşam düzeniyle ilişkilendirildi.

Çalışmanın dikkat çeken yönlerinden biri kapsadığı kişi sayısı oldu. 69 farklı araştırmadan elde edilen yaklaşık 4,5 milyon kişinin verileri analiz edildi. Katılımcılar araştırmaların başlangıcında demans tanısı almamış kişilerden oluşuyordu ve daha sonraki yıllarda hastalığın ortaya çıkıp çıkmadığı takip edildi. İncelenen gruplarda yaş sınırının 35’e kadar düşmesi de çalışmayı birçok demans araştırmasından ayırdı.

Demans için henüz kesin bir tedavi bulunmaması, hastalık ortaya çıkmadan önce değiştirilebilecek risk faktörlerini daha önemli hale getiriyor. Yaşam tarzına bağlı risklerin kontrol altına alınmasıyla demans vakalarının önemli bir bölümünün önlenebileceği ya da başlangıcının geciktirilebileceği düşünülüyor.