• İSTANBUL
  • İMSAK
    00:00
    GÜNEŞ
    00:00
    ÖĞLE
    00:00
    İKİNDİ
    00:00
    AKŞAM
    00:00
    YATSI
    00:00
  • 0.0
  • 0.0
  • 0.0
Mustafa Çelik
Mustafa Çelik
TÜM YAZILARI
26 Haziran 2019

Dostlukları menfaatleri kadar olanlar/2

Yürümeleri gereken yolda yol arkadaşlarına tekme atıp yola yatanlar, kendi çıkarları için yola çıkmış olanlardır. Nokta kadar menfaat için, virgül gibi eğilenler, kullara kulluk etmek için sıra bekleyenlerdir. Bunlardan heva adamı çıkar, ama dava adamı çıkmaz.

Kemik uğruna köpek olanlar, menfaat uğruna çakal olmaktan geri kalmazlar. Kendi çıkarları söz konusu olunca her şeyi mübah görenler, meşru hiçbir tarafı kalmamış olanlardır. Rabbimiz haber veriyor:

“Tâlût, ordu ile hareket edince, ‘Şüphesiz Allah, sizi bir ırmakla imtihan edecektir. Kim ondan içerse benden değildir. Kim onu tatmazsa işte o bendendir. Ancak eliyle bir avuç alan başka’ dedi. İçlerinden pek azı hariç, hepsi ırmaktan içtiler. Tâlût ve onunla beraber iman edenler ırmağı geçince, (geride kalanlar) ‘Bugün bizim Câlût’a ve askerlerine karşı koyacak gücümüz yok’ dediler. Allah’a kavuşacaklarını kesin olarak bilenler (ırmağı geçenler) ise şu cevabı verdiler: ‘Allah’ın izniyle büyük bir topluluğa galip gelen nice küçük topluluklar vardır. Allah, sabredenlerle beraberdir.’ ” (Bakara Sûresi/ 249)

Meşru yolda yasaklanmış nehirden içenler, davadan vazgeçip kendi menfaatlerinden vazgeçmeyen dostlardır. “Deveyi yardan uçuran, bir tutam ottur.” Menfaat bir bal çanağı, insanlar da sinektir, kenarından yetinmeyip ortasına dalanlar, çırpına çırpına boğulurlar.

Menfaat caddesinde başlayan dostluk çile yokuşunda son bulur. “Hiçbir zaman unutma, menfaat çevresinde dost edinen, çile yolunda yalnız kalır.” Çıkarları için dine girenler, çıkarlarını kaybedince beklemez dinden çıkarlar. Rabbimiz haber veriyor:

“İnsanlardan öylesi de vardır ki, Allah’a kıyıdan kenardan kulluk eder. Eğer kendisine bir hayır dokunursa, gönlü onunla hoş olur. Şâyet başına bir kötülük gelirse, gerisingeri (küfre) dönüverir. O dünyayı da kaybetmiştir, ahireti de. İşte bu apaçık ziyanın ta kendisidir.” (Hac Sûresi/11)

Dostlukları zigzaglı olanlar, imanları pazarlıklı olanlardır. Menfaat için dine girenler, yine menfaat için dinden çıkarlar. Dün yere göğe sığdırmadığı dostunu bugün menfaatı kaybedince kötüleyenler, kötülükler için yaşayanlardır. Menfaat için dostluklar kurmaya çalışanlar çoktur. Lakin menfaat hesabı yapanların dostları yoktur. Düşmanımızın davulunu çalanlar, bize olan dostlukları menfaatleri kadar olanlardır. 

Dostlukları menfaatleri kadar olanlar fotoğraf gibidirler. Onları ne kadar büyütürseniz o kadar kaliteleri düşer. Hayata aynı açıdan değil, aynı acıdan bakanlar dost kalır. Dostluk, insanı insana anlatan aynadır; içinin seslerini duyuran dağ yankısıdır. İnsanın içinde bulutlanan sancıları sağanak sağanak indirdiği topraktır. Mutluluk ağacında sağlam duran yapraktır.

Beraberlerken yanlışı eleştirme cesaretini gösteremeyen dostların ayrılırken doğrulara doğru deme erdemini göstermeleri düşünülemez. Böyleleri yüze dost görünüp güler gezerler. Arkandan kuyu kazıp seni ezerler. Dostluğun dinde en mühim şubelerden bir şube olduğunu bilmezler.

Ey menfaatleri için dost görünüp oyun yapan insanlar. İnanın ki sizden üstündür ortalıkta gezen uyuz hayvanlar!

Dostlukları menfaatleri kadar olanlar, düşmanın güçlendiğini görünce dostlarının halini sormazlar. Düşmanlarının arkasında dururlar, ama dostlarının arkasında durmazlar. Bir dost ki kendi menfaatlerini kollar her bir yandan. Menfaati bitince kaybolur dostluk divanından. Köpek çok sadıktır böyle insandan!

Sahte dost her zaman kendi menfaatine kurbandır. Koyunlar ömürlerini kurttan korkarak geçirirler. Hâlbuki sonunda onu yiyen çobandır. Menfaati için dost olan yaşayan ölüdür. İnsanın dünyaya indiriliş sebebi, günahının cezası değil, tevbesinin ödülüdür!

Dava yolunda çile devri gelince tükenir yalanlar, düşer bütün maskeler. Meydana çıkar çıkarları için dost görünen çehreler. Aydınlanmaz olur karanlık geceler. Artık çağırsak da geri gelmez her gülen yüzü dost sandığımız günler.

Menfaatleri kadar dost olan kurtulamaz kullara kulluktan. Çöle rahmet iner buluttan. Şefkat gelmez koyuna kurttan. Dostluk yolunda ağardı tan. Menfaat için dost olmayan dost gönülde daimi sultan.

Dostluk fıtri bir ihtiyaçtır. Dostluk gönül aynasıdır, yüreklerin cilâsıdır. Mutlu olmak isteyen her insan ona muhtaçtır. Dostluk duygusu, Allah’tan bize ihsan. Mutluluğumuz dostluksuz noksan. Dosta muhtaç cümle insan

Nifak tohumu ekilmişse toprağına; kişi her şeye gelir ama gelmez dostluk bağına. Dünyevi bir menfaat gözetmeksizin dost olan baş tacı. Menfaatleri kadar dost olan her gün dostuna verir acı!

İbreti âlemdir karga ile bülbülün yoldaşlığı. Gül kokusu Allah’ın bülbüle bağışladığı. Karga gülün kokusundan istifade ettikçe bülbüle uyar. “Karga, gülün kokusundan uzak düşünce; bülbülün yoldaşlığından nefret duyar!”

 

WhatsApp İhbar Hattı

+90 (553) 313 94 23