Zerre imanı olan köşe yazarlarına çağrımdır

Zerre imanı olan köşe yazarlarına çağrımdır

İDRİS GÜNAYDIN

Değerli arkadaşlarım, üstatlarım!

Malum olduğu üzere laik ve putçu bir ülkede yaşıyoruz. Anaokulundan itibaren çocuklarımız ellerimizden alınıyor ve putçuluk tezgahında adeta kesiliyor, biçiliyor paketleniyor. 

Biz çocuğumuzun akademik başarısı ile ilgilenirken onların ellerinde putperest yetişiyor. Ne İbrahim Peygamberin babası Azer’in yaptığı putların böyle etkisi vardı ne de Hz. Peygamberin Kâbe’de devirdiği putların. Nihayet o putlar masumdu. Çünkü kendilerini onlar yontmamışlardı. Çünkü kendilerini onlar ilah ilan etmemişlerdi. Çünkü o taş parçaları ateşte yanacak değiller. 

Onların ne bir iradesi söz konusu ne suçları.

Belki dünya putçuluk tarihinin en ifrit örneği bizde. Aynı zamanda  en çok put ile mücadele etmesi gereken de biziz. 

Gerçek anlamda mücadele edersek o günün sahabesi mertebesine yükselmek elimizde. Mücadele etmez isek Allah korusun Ebu Cehil olmakla yaftalanmak elimizde!

Görüyorsunuz Mustafa Kemal, tarihe mal olmuş bir büyüğümüz olarak anılması gerekirken, gözümüzün içine soka soka ilahlaştırıldı. 

Okulların içinde, dışında, girişinde, çıkışında, sokaklarda, kurumlarda, kitaplarda, rozetlerde… Hasılı her yerde…  Bunlar yetmezmiş gibi putperestler tarafından açılan bot hesaplarla sosyal medya sayfalarımızda sürekli ilahlaştırdıkları şahsın reklamı yapılıyor.

Buna karşı “şu faniyi putlaştırmayın” demek te suç ilan edilmiş.

Allah aşkına kendi inancımı sorguluyor oldum. “Biz bu putlaştırmaya karşı yeteri kadar mücadele edebiliyor muyuz” diye? 

Arkadaşlar! Çok ünlü olmasak da adımız köşeyazarına çıkmış. Yazılarımız ABD’den Avustralya’ya, Kanada’dan Kazakistan’a kadar her yerde okunuyor. Ben buna birkaç yazıma aldığım tepki ile şahit oldum. Yani eğer bir iman mücadelesinin içinde isek bu mücadelenin öncü kuvvetleri bizleriz. Bu biraz da nasip işi. Hem sorumluluğumuz artıyor hem mücazatımız.

Ne olur; hep bir ağızdan bu anti demokratik, insani, ahlaki yasaya karşı sesimizi yükseltelim. Çağın Sad. B. Ebivakkas’ları, Musab b. Umeyr’leri olmak elimizde. Neticeye varamazsak bu bizim mücadele etmememizden değil, sorumluluk makamının kılını kıpırdatmamasındandır. 

Biz en azından mücadelemizi etmiş oluruz.

Şöyle bir bakalım: Kendine ilahiyatçı süsü veren, aslında Teolog olan bir kısım Habeş maymunu aslında bu putlaştırmayı çok iyi bildikleri halde kendileri de Allah’ı bırakıp ondan medet umuyorlar. Bir adamın akıbetinin ve inancının yön oklarını görmek istiyorsanız yaşamına bakacaksınız. Eğer farkına vardı iseniz ağzından çıkan ile attığı adım arasında fark var; bilin ki iç dünyasında başka türlü yemek pişiriyordur. Böylelerini çok gördük. Bir zamanlar Samsun İlahiyatta böyle biri vardı. Dağ gibi koca, sözüm ona ilahiyatçıydı. Bir “inkar ediyorum” diyemiyordu. Çevreden çekindiği için.

Ama şimdi çömezleri bildiriler falan yayınlıyorlar ve kıyıdan köşeden istifra ediyorlar.

Değerli köşe yazarları!

Dünyaya geldik gidiyoruz. Ya adamakıllı bu tabulaştırma ile mücadele eder Allah’ın huzuruna tarihin en sistemli ve örgütlü beşeri ilahı ile mücadele etmiş serinliği ile gideriz ya da gideriz. 

Sonucu Allah bilir.

Bir önerim daha var: Gerekirse hepimiz ceza alalım. Hakaret etmeden sadece ilahlaştırmaya karşı çıktığımız için eğer öyle buyuruyorsa Zerdüşt; gerekirse topluca ceza alalım. Bir şahsı sevmek eğer bir başkasına gerekli tavrı göstermemize engel oluyorsa bizi kurtarır mı?

Bizler, ben de dahil, CHP’nin içindeki kargaşayı, futbolu, laga-lugayı yazdığımız kadar şu konuyu işlese idik, belki de çok mesafe kat edilmiş olacaktı.

Belki de tali konulardan bahsetmek Kur’an-ı Kerim, Lokman Suresi, 6 ve 7. Ayetlerin kapsamına giriyor.

Biz iki ateş arasındayız: Hepimiz faniyiz. Çağımızın hafakanları ile mücadeleden sorumluyuz. Hz. Peygamber’in: “Sizden önce öyle ümmetler geldi ki; inançları yüzünden; başları tam ortadan testere ile kesildi de, etleri lime lime doğrandı da yine de ‘Rabbim Allah’ demekten vaz geçmediler” hadisi bizi es mi geçer? Biz imtiyazlı bir ümmet miyiz?

Değerli köşe yazarları! Bu bir kişinin meselesi değil ama ben sizlere çağrımı yaptım. 

İnşallah sorumluluğum hafifler vesselam.