Yarın seçim olsa
Yarın seçim olsa
İDRİS GÜNAYDIN
Tabii ki bir Türk vatandaşı olarak sandık başına gideceğim. Yılan eğri büğrü gelir ama tam deliğe girerken doğrulur misali ben de sandık başına varınca, o, saniyelerle ölçülen zamanda çok şey düşünmek ve en doğru bildiğim tercihi yapmak zorundayım.
Aslında sandık başına varmazdan önce o işin muhasebesini yaparım ama, örnekte olduğu gibi deliğe girerken doğrulurum.
Yani mührü seçmen kâğıdına vururken…
Şöyle geniş bir muhasebe yapalım.
Ben bir öğretmen emeklisiyim ve 41.000. TL maaş alıyorum. Benden fazla alan var bir miktar az alan var! Daha yüksek alanlar var.
Bir de SGK emeklileri var. Asgari olarak 20.000 TL maaş alıyorlar.
Kendime döneyim. Çok şükür evim var. Kira ödemiyorum. Bir market arabası 3000 TL’ye doluyor ama ben onu 5000 diyeyim. Ayda iki araba dolduruyorum.
Semt pazarına gideyim. 500 TL’ye pazar arabam doluyor. 60 TL patlıcan, 40 TL pırasa. 40 TL domates, 100 TL biber. 20 TL patates, 15 TL soğan... Pek meyve tüketilmez bizde ama, sizin hatırınız için tüketelim. Pazar arabasını 1000 TL’ye doldurayım. Ayda dört pazar alışverişim olsun.
Her ay iki kez balık bana yetiyor; 500 olsun. Bir kez et yetiyor; 1000 olsun.
Her fırına gitmeye iki tam buğday ekmek alıyoruz: 60 TL. Üç günde bir alıyoruz. Ayda 200 TL olsun. 2500 doğalgaz 1000 TL de elektrik su parası. 1000 TL de telefonlar.
20.000 TL’ye aylık giderim. Geriye kaldı 21.000 TL. Her ay gitmem ama şehir merkezine gideyim ve 200 TL dolmuş parası vereyim. Yok, vaz geçtim; 500 TL olsun. Evde iki kişiyim. Bu paranın gerisiyle ne alacağım? Unuttuğum hangi kalem var? Sizinki benimkinden 5000 TL daha fazla olsun.
Amaa! Eğer siz semt pazarına tenezzül etmiyor da patlıcanı, pardon adı patlıcan değil onun; katlıcanı Jüpiter’den getirtiyorsanız onun nakliyesi çok pahalı; kilosu 10.000 TL… Ona para yetmez. Peyniri, af edersiniz keyniri Mars’tan getirtiyorsanız ona güç yetmez. 8.000 TL. Domatesi aydan ısmarlıyorsanız, adı banates… Kilosu 3000 TL. Onlara para yetmez.
İşin şaka tarafı bir yana, SGK emeklileri hariç para neye yetmiyor? SGK emeklileri için de daha önce yazdım. Şehir merkezlerinde ev pahalı kardeşim. Semt veya ilçelere git. Kiralar çok ucuz ve her market ve sosyal donatı var. Git ve Almanya’daki insanların durdukları bir ev gibi ev tut. 5000 TL kira. Eğer ailen beğenmez ise ev sahibin Almanya’daki işçi; Almanya’da öyle bir evde duruyor. Halt etmesin.
Peki bununla ikna oldum mu dersiniz? Hayır. Bu iktidara oy verebilmem için şunu arzu ediyorum: Hangi bakanlığı ayrı ayrı konuşsak efsane hizmetler var. Çoğunun adını zikretmekten acizim. Eskiden Genelkurmay Başkanlarının adını ezberliyorduk, şimdi hava savunma sistemlerinin. Operasyon yaptığımız ülkelerdeki şehirlerin...
Doğrusu ben Anka 3, Kızılelma, Kaan, Siha, İha isimleri dışında hava savunma sistemlerinin adlarını sayamıyorum. Denizde uçak gemisi dışında yapılan 39 geminin adlarını, karada Altay Tankı dışındaki isimleri sayamıyorum. Tüneller, yollar, hastaneler…
Hastane demişken, babamın hastanede yattığı günlerde yanındaydım. Koridora çıkıp bakıyorum: Bir yatak hazır bekliyor, dört çöp kovası, her gün torbası değişmek kaydıyla hazır bekliyor. Temizlik arabası hazır bekliyor. Sabah erkenden hemşire kan almaya geliyor. Ardından yemek. Onun ardından doktor. Ardından temizlikçi ve peşinden ara övün… Yere yağ dökülse yalanıyor. Her kovuşta iki hasta ve iki refakatçi.
Saydım; koridorun başından sonuna 109 adım. Toplam 20 hasta ve 20 refakatçı var. 2002’den önce eski Türkiye’de ve eski hastanede babam prostat ameliyatı oldu. Bir odada sekiz hasta ve sekiz refakatçi… Tuvalet de dışarıda.
İşte burası kafama takılıyor.
Eskiden daha mı iyi idi acaba?
Odalar kalabalıktı ama kadim dostluklar kuruluyor, insan bir birinin kokusu ile efsunlanıyordu!
Eh! Hükümet! Nasıl kıydın bu dostluğa vesselam.