Kılıçdaroğlu/CHP/Dersim!
Önce bir hatıramı nakledeyim. 1978 yılının son aylarıydı. Samsun/ Çarşamba /Suğluca Köyüne İmam Hatip olarak tayin oldum. Köyün ilk kadrolu imamıyım.
O yıllar köylerde elektrik yok. Dolayısıyla TV yok. İnsanlar akşam ve yatsı namazlarında yoğun olarak camiye gelip hocadan bir şeyler anlatmasını isterler.
Caminin oturma salonunda oturuyoruz ve ben, muhtar ve birkaç kişi dışında kimseyi tanımıyorum.
Kimi askerlikten anlatıyor, kimi duyduğu bazı ilginç olayları...
Sonradan isminin Şakir olduğunu öğrendiğim bir amca bir hatırasını anlattı.
Ondan dinleyelim: “1937’de askerdim. Bölgede yaşayan kendini Alevi Kürt olarak tanıtan bir grup, Ovacık Karakolunda on sekiz jandarma ve iki başçavuşu katledince Atatürk İnönü’ye: Dersim’in ya ıslahı ya da imhası dedi.
Askerlerden seçme yaptılar. Ben de gidecekler arasında idim.
Dersim’e, asilerin mıntıkasına vardık. Mağara mağara adam arıyoruz. Hepsi kaçmış.
Yakaladığımız asileri, askere kurşun sıkanları, bir dere var; derenin boynundan geçiyor yol ve aşağısı uçurum. Asileri dereye baktırıp arkasından tekmeyi vuruyoruz. Bağırarak yuvarlanıyor.
Bir köye geldik. Düzlük bir köy. Asileri istedik “bilmeyiz” dediler.
Köy halkını çocuk, kadın, yaşlı topladık. Hayvanları da sürüp getirdik. Hepsini köy meydanına toplayıp samanlıklardaki tüm samanları taşıdık. Kalabalığın çevresini kuşatacak şekilde yığdık. Bizler de samanın dış kısmına mevzilendik. ...”
Sonrasını, Şakir amca anlattı ama.. Ben bir insan olarak kabullenemediğim için buraya alamıyorum..
Şakir amcanın anlattıkları sonrasında, kimsede çıt yok. Ben ise iliklerime kadar dondum. Şakir Amcaya ne itiraz var ne soru! Belli ki Şakir Amca bu hatırasını köylüye defalarca anlatmış.
İşin en ilginç yanı da Şakir Amca bu olayı gurur duyarak, büyük meziyet gibi anlatıyor!
Aradan aylar geçti. O sabah namaza sadece Şakir Amca geldi. Namazdan sonra caminin sobasını yaktık. Isınıyoruz. Aynı olayı yine gurur edasıyla anlatınca dedim ki; Şakir Amca! Senden bunu ikinci kez dinledim. Hep gurur duyarak anlatıyorsun. Onca masumun kanına girmişsiniz, sen gurur duyuyorsun!
Ben böyle deyince o; “Ama onlar on sekiz jandarma iki başçavuşu öldürdüler...” diye itiraz etti.
Dedim ki; asiyi bulup öldürdün mü? Sen masumu ve günahsızı öldürmüşsün. Gururla da anlatıyorsun.
Evlerimize gittik. Öğlen namazına Şakir Amca biraz erken geldi. Dedi ki: “Hoca. Bana gerçekten sabahki anlattığım işten bir günah var mı?”
Eğer, “emir altındaydım. Böyle emredilmişti, yapmak zorunda kalmıştım” der de bir pişmanlık duyarsan Allah bilir. Lakin gururla söylemeye devam eder, pişmanlık duymazsan, akıbetinden korkarım.
Şakir Amca camiye geçti, direğin dibine oturup gözyaşlarını silmeye başladı. Namaz çıkışı: Hoca! Eğer Allah beni affetmezse benim halim çok feci, dedi. (Allah rahmet eylesin)
Aziz Okuyucu! Kaynaklar Dersim’de yetmiş bin kişinin öldürüldüğünü, nice kadınların da oraya buraya hizmetçi verildiğini söyler. Bunu hiçbir Alevi unutmaz.
Ölse de unutmaz.
Ben olsaydım ben de unutmazdım.
İşte Kemal Kılıçdaroğlu önce CHP’nin başına geçerek, sonra delegeleri Alevi vatandaşların yaşadığı illerde örgütleyip CHP’de söz sahibi yaparak yerini sağlamlaştırdı. Şimdi CHP’den kırk vekili sağcı partilere, basit hesap oyunlarıyla vererek CHP’nin ayarlarını bozdu. Genel başkanlıktan ayrılmayarak CHP’den Dersim’in intikamını almaya devam edecek.
Dersim Alevilerinin Mustafa Kemal sevgisi de soru işaretleriyle doludur. Bir insanın, tarihde yaşanılan olaylara rağmen, kendisinin celladı gibi gördüğü bir kişiyi, kendisine secde edecek kadar sevmesi hakikatın tabiatına aykırıdır.
Merak etmeyin! Kılıçdaroğlu o makamdan ayrılsa bile yine kendisi gibi biri gelecektir.
Çünkü CHP’nin hakikat taraftarlarına ödeyeceği çok bedel var.
Vesselam.
