CHP! Sana oy vermek istiyorum ama!
Gerçekten sana oy vermek istiyorum CHP.
Ben ve ailem, CHP’ye oy vermedi, vermedik. Yakın/uzak ailemden de oy veren yok gibidir. Ama ben oy vermek istiyorum. O gençlerin hayal kırıklıkları, her seçimde asılıp asılıp elleri boş dönmeleri, umutlanıp umutsuzluğa gözlerinin kaymaları beni de üzüyor.
Ama ben, CHP’lilere oy vermek istemiyorum; CHP’ye oy vermek istiyorum! CHP’nin felsefesine, hayat görüşüne…
Bunun için benim CHP’ye yaklaşmam gerekmiyor. Aksine CHP bana yaklaşacak. Eğer beni ve benim gibileri kendisine yaklaşsın diye beklerse % 25’i yukarı geçemez. Geçemiyor zaten.
Önce şu tarih inkârcılığı ve yalan/yanlış tarih yorumundan vazgeçmelisiniz.
Mesela: Osmanlıyı niçin yıktınız?
Cevap olarak “Osmanlı bitmişti, devrini tamamlamıştı, zaten mecali kalmamıştı…” yalanını bırakın!
1915’de Çanakkale Savaşında 400.000 şehit verdiği halde, Batının muhteşem zırhlılarına Çanakkale’yi dar etmiş, o müstevli Avrupa devletlerini darmaduman etmiş Osmanlı mı?
1916 yılında, yani bir yıl sonra Kutul Amare’de İngilizlere belki İngiliz tarihinin en ezici yenilgisini tattırmış Osmanlı mı?
1922 de, yani altı yıl sonra İngiliz desteği ile Anadolu’ya saldıran Yunan sürülerini memleketten kovmuş Osmanlı mı bitmiş, yitmiş, devrini tamamlamıştı?
Yedi yılda üç büyük savaşı yapıp düşmanı yenen, on milyon Osmanlıdan bahsediyorum.
Bu yalandan vazgeçin!
1923’ten 1950’ye kadar tek parti faşizmiyle yönettiniz ülkeyi. Bir kez seçim yapıp halka sormadınız.
Halk süpürge tohumu yerken siz o günkü Halk Evlerini fuhşun, kumarın, riyakârlığın merkezleri yaptınız.
Valileri aynı zamanda CHP’nin İl Başkanı gibi kullandınız.
1950’den sonra birkaç kez Bülent Ecevit vasıtasıyla hükumet oldunuz. Başbakanlık makamını elde ettiniz.
Aldığınız en yüksek oy 1977’de % 42 idi. Tek başınıza hükumeti kuramayınca Güneş Motel metoduyla Adalet Partisinden on iki vekil ayarttınız. İkisine bakanlık verdiniz; Tuncay Mataracı, Hilmi İşgüzar…
Memleketi cayır cayır yaktırdınız da zararı millete ödettiniz.
2002’den önce kurduğunuz koalisyon hükumetiyle de, kendi seçtiğiniz bir Cumhurbaşkanının fırlattığı Anayasa kitapçığı yüzünden yirmi dokuz banka battı, milyarlarca dolar uçtu. Zararı millete ödettiniz.
1999 depreminde halkın depremzedelere yaptığı yardım paralarıyla memurun maaşını ödemek durumda kaldınız.
Yurt dışına para aramaya gittiğinizde ABD’de Clinton yanağınıza kes atıyordu. İngiltere parmak! Hatta Lüxemburg’tan yüz bin dolar isteyecek kadar Türkiye’yi küçülttünüz.
Tüm bunlar yetmezmiş gibi hâlâ, lağım kokularından geçilmeyen belediyelerinizle övünerek benden oy istiyorsunuz.
Tamam; size oy vereceğim! Milleti uğrattığınız bu zararları telafi edin.
Yanlış ve anlamsız tarih görüşünüzü değiştirin.
Yürüyen merdivene düz binen bir adam bulun.
Konuşmasını bilen bir başkan bulun.
Terörle yatağa girenlerle beraber olmayın.
Ezanı kısmayın, camiye küsmeyin, seccadeye basmayın.
Attığınız adımı, ittiğiniz adamı, incittiğiniz dedemi iyi bilin iyi tanıyın.
Millete tepeden bakanlarla iş tutmayın, aksine milleti tepesine çıkaranlarla iş tutun.
Seçimden seçime camide bana saf arkadaşı, seçim bitince sef arkadaşı olmayın.
Göründüğünüz gibi olmayın. Olduğunuz gibi de görünmeyin.
Hakk’ın istediği gibi olun.
O zaman neden size oy vermeyeyim?
Söz; vereceğim! Vesselam.
