Kurbana İbadet Öncelikli Bakmak

Onbeş yıl öncesine kadar her Ramazan ayında münafıklarla onların gemisine binen “Müslim kelimeli kimseler”, Ramazan ve Oruç üzerine burnumuzdan getirirlerdi.

Aynı çevrelerin elinde şimdilik Kurban kaldı.

Kurban kesmezler, hacca gitmezler, camiye uğramazlar, Müslüman halkların dertleriyle ilgilenmezler ama kurban ibadetine karşı şiddetli fitne üretirler.

Hamdolsun bunların da artık esamisi okunmuyor ve ciddiye alınmıyorlar.

Belki söze böyle girmemek gerekirdi fakat ne yapalım ki, yılların ihanet birikimlerini söküp atmak mümkün olmuyor. Geçelim.

•

Kurban kesmek ve bayramı, tüm dünyada İslam ümmetini bir arada tutan ibadetlerimizin başında gelmektedir. Bu sebeple Kurbana ibadet öncelikli bakmak gerekir.

Son iki sene hariç, Kurban Bayramını yıllardır Afrika ve Balkanlar’da geçirdim. En çok Deniz Feneri’nin kurban organizasyonlarına katıldım.

Türkiye’den kurban organizasyonu yapan; Deniz Feneri, Hüdai Vakfı, İHH, Kızılay ve Diyanet Vakfı’nın da kurban kesim faaliyetlerini yerinde gördüm.

Bu kuruluşların kurban kesim ve organizasyonlarının son derece titiz ve dikkatli şekilde sürdüğüne, kurbana ibadet öncelikli baktıklarına şahitlik ettim.

Şimdi bu ayrıntıya niye girdim? Söyleyeyim.

•

İstanbul’da oturanlar görüyordur, neredeyse her kavşakta bir sürü kurban kesen dernek ilanı var. Her biri de Afrika öncelikli duyurular yapıyor.

Söz konusu bazı derneklerin faaliyet alanlarında; Deniz Feneri, İHH, Hüdai Vakfı, Kızılay ve Diyanet Vakfı gibi kurban kesim ve dağıtımı var mı acaba?

Bir de iş öyle abartılmış ki şahıslar da kurban organizasyonu yapmaktaymış. Yakın veya uzak çevrelerinden kurban parası toplayarak, hangi ülkeye gitmek istiyorlarsa, orada kurban organizasyonu düzenlemektelermiş.

“Bu nasıl bir ibadet aşkıdır” diye insan soramadan edemiyor tabi. Elbet ortada ibadet öncelikli bir durum gözükmüyor. Geçelim.

Bu tür organizasyonlara katılmak için “ikna olmak” gerek diyerek şunu da hemen söyleyelim: Kimsenin cüzdanının ve vicdanının bekçisi değiliz. 

•

Yine kurban adına yapılan ve insanların duyguları sömürülen bir başka husus da çeşitli cemaat yahut tarikatlara mensup kimselerin, kurban dağıtım vesilesiyle kendilerini ve düşüncelerini pazarlamak oluyor.

Bu hal öyle ileri safhalarda vuku buluyor ki, gariban Afrikalılar dağıtılan etleri almaktan bile ürküyorlar.

İnsanların üzerine abanırcasına kendilerini ve bağlı bulundukları kişileri anlatırken, Afrikalıların; “Sizleri anlamıyoruz” diye masum bakışlarını yanlış anlayıp, “Adamlar hakikate susamışlar” diye bir de kendilerine pay çıkartarak, gelecek yıl ki, kurbana daha büyük hazırlık yapmaya karar veriyorlar.

Afrika ve Balkanları birkaç kez tur etmiş birisi olarak bu bölgelerdeki Müslümanların böyle davranışlardan bıktıklarını söyleyelim. Sanki sadece biz Müslümanız!

•

Ezcümle:

“Kurbana ibadet öncelikli bakmak gerektiğine inananlar, ne ibadetlerini ne de paralarını heba etmezler” diyerek sözü hitaba erdirelim.