İki Yüzlü Eskişehir

Anadolu’nun “Yalçın Kayası” Eskişehir, uzak ve yakın tarihimizin her dönemini bağrında tutmuş, kök salmış, köklerini sağlamlaştırarak, geçmişten geleceğe büyük şahitler bırakmıştır.

Sadece kendi tarihi içerisinde dönüp durmamış, üzerinde yaşayanlarla birlikte, nice kadim şehirlerden göç eden mazlumlara da ev sahipliği yapmış, onları da vatan defterine kaydetmiştir.

Şimdilerde Eskişehir’in iki yüzü var.

Birinci yüzü; haz çağının itici gücü kapitalizmin, üretmeden tüketmenin, okumadan öğrenmenin, çalışmadan kazanmanın ve insani tüm değerlerin, çok katlı binalarda bencillik dolu hasetle birlikte har vurup harman savrulduğu, birbiriyle küs gibi yaşadığı ve her an düşman olma kaygısıyla kimsenin kimseyle rahatça selam dahi veremediği bir şehir yüzü.

Sanki bu hal şehre yetmiyormuş gibi bir de şehrin nefes alınabilecek küçük-büyük meydanları, parkları, yol kenarları, Porsuk çayının çevresi garip heykellerle doldurulmuş.

Şehrin o kısmından geçerken, parklarda yürürken heykellere baktım baktım da hiç tanıdığım kimseye rastlamadım.

Heykellerle güzelim şehri işgal eden kafayı ise hiç anlamadım. Meğer büyükşehre başkanlık eden kişi çok büyük bir heykel severmiş.

Kendisi heykeli seviyor diye bütün şehri baştan sona heykellerle doldurmak, şehre ve halka saygısızlık değil midir?

Gerçi şöyle diyebilirsiniz:

-“Halk heykelleşen bir şehir istememiş olsa, başkan olan kişiyi seçmez, demek ki halk heykelinden razı sana ne oluyor”?

E haklısınız ne diyeyim. Zaten ben de zorunlu olmadıkça kimler ve neci olduklarını bilmediğim şehrin yeni kısmında dolaşmadım, genelde tarihi kısımlarda nefes alıp verdim.

Eskişehir’in geçmişine ve geçmişten geleceğe bıraktığı mirasına zerre kadar saygısı olan kişi yahut kişiler, büyük hatıra binaen şehre yazık etmez ve tarihine sahiplik etmiş atalarımızın emeğine, müdafaasına, verdiği mücadeleye, bıraktığı emanete, bu emanetin değerlerine saygı gösterir.

…………………

Eskişehir’in bu yüzünün daha küçük bir kısmından söz ettim. Hal böyle olduğuna göre ilin belediye başkanının hangi partiden olduğundan dem vurmaya gerek var mı?

Elbette CHP. Eskişehir ve iki merkez ilçe CHP’ninmiş. Son seçime kadar şehrin tarihi dokusunun yaşadığı ve yeniden neşvünema bulduğu Odunpazarı İlçesi Ak Parti’deymiş.

Bu seçimde o da CHP’lilerin eline geçmiş. Odunpazarı’na yazık olmuş.

CHP zihniyet itibariyle ne Selçuklu ne de Osmanlı tarihiyle barışık değildir. Bu zihniyete sahip olanlar topraklarımıza uzaydan paraşütle mi indiler bilemiyorum ama malum zihniyet neden kendi tarihiyle, geçmişiyle barışamaz ve sürekli kavga eder?

Devlet ve millet olarak her geçen gün yerli ve milli bir döneme girerken, bunu da halkın büyük ekseriyetinin onayıyla yaparken, CHP zihniyetinin; tarihi değerlere ve milli meselelere karşı direnmesini, keşke aklıselim sahibi biri anlatabilse!

Yarına Eskişehir’in ikinci ve hakiki yüzü!