Çullu Yorganlarda Yata Yata Bitlendik
Bay Ekmel, çatıcıların şefi CHP zihniyetinin Türkiye’yi nasıl bereketsiz ve rahmetsiz bıraktığı yılları bilmez.
Kendisi o yıllarda henüz Mısır’da Osmanlı mirasıyla yaşayan vakıfların parasıyla geçiniyordu.
Mısır’daki Müslümanlar da; “Bu insanlar Osmanlı yadigârı” diye kendilerinden önce Bay Ekmel gibileri besliyorlardı.
Ne bileceklerdi gariban Mısırlılar gün gelecek Bay Ekmel, Mısır’a zulmeden, Filistin’e zulmeden Sisi’ye destek vererek, zulme uğrayan Müslümanlara sırtını dönecek.
Meğer Bay Ekmel boşuna Mısırlı Müslümanlara sırt dönmemiş.
Türkiye’deki Sisi zihniyetli çevrelerle birlikteymiş ve daha önceden planlanan bir oyunun sahnelenme zamanı geldiği için sırt dönmüş.
•
Evet, Bay Ekmel, Mısır’da yaşadığı sürece, Sisi ve benzeri zulüm makinesinin dişlileri arasında ezilenler Müslümanlar tarafından el üstünde tutuldu.
Mısır’dan geçelim Türkiye’ye ve gelelim bugüne.
Bay Ekmel, çatıcıların kumpanyasına ne zaman dahil oldu tam bilemeyiz. O kısım oldukça karanlık ama elbet bir gün aydınlanacak.
Kim kimlerle Türkiye üzerine, halkımız üzerine, hükümet üzerine karanlık emellerini gerçekleştirmek istemişse, bunların hepsi birer birer milletin önüne serilecek.
Bay Ekmel, Türkiye’ye geldiği günden itibaren çevresinde kimleri buldu? Kimler sahip çıktı? Kimler yol ve yordam gösterdi?
Çatıcıları mı? Elbet hayır! Ya kimler?
Ülkesini, milletini, dinini, diyanetini seven, memleketinin ve devletinin selametini isteyen ve bugün R. Tayyip Erdoğan ile birlikte bulunan insanlar sahip çıktı?
Bay Ekmel ne yaptı peki?
Gelin şimdi malum şahsın, nasıl bir zihniyetin temsilcisi olduğunu, o zihniyetin Türkiye’yi ne hale getirdiği yıllara bakalım.
CHP zihniyetinin Türkiye’yi kasıp kavurduğu uzun senelerde yatacak yorgan bulamayıp, çul yorganlarda yata yata bitlenenlerin torunlarının anılarını okuyalım.
•
“Ellerimizle yaptığımız mahsulümüzü CHP’liler alırdı. Babam, evimizin altına kuyu açmıştı. Kışın yiyeceğimiz buğdayları ve mısırları oraya saklar, üzerine de bebek beşiği koyardık. Samanlık diplerinde değirmen taşıyla çok bulgur öğüttük.
Tahsildar korkusundan koyunları, oğlakları dağa çıkarır, melememeleri için de ağızlarını bağlardık. Eşeklere ot torbası takıp, anırmalarını engellerdik.
Tahsildarlardan paçasını kurtaranlar hemen ekmek pişirmeye başlarlardı, biz de komşulardan ödünç ekmek alırdık.
Çünkü bir evde ekmek varsa o evde buğday ve un var demek oluyordu. Yani millet kendi malının hırsızı haline gelmişti.
Bir teneke mısıra bir öküz verildiği olurdu. Meşe kozası, mısır koçanı ve mısır karıştırıp öğütülerek ekmek yapılırdı.
Gaz lambası lüks sayılırdı ve genellikle halk partililerin evlerinde olurdu. Halk partili olmayan evlerde de odunlar ocağa dikine konulur, hem ısınılır hem oda aydınlatılırdı.
•
İşte Bay Ekmel, o yıllarda Mısır’daydı ve malum zihniyet tarafından topraklarından kovulan Osmanlı’nın varlığı sayesinde yaşıyordu.