Ahmaklık Yaradana Kafa Tutmaktır

“Gerçekten insan, Rabbine karşı çok nankördür (asilik yapar), şüphesiz o (kendisi) de buna şahittir”. Adiyat Suresi 6-7.

“Akıllı, nefsine hâkim olup onu hesaba çekerek ölüm ötesi için çalışan, ahmak da nefsini hevasına tabi kıldığı halde Allah’tan (hayır) umandır”. (Tirmizi, Kıyamet, 25/2459;İbn-i Mace, Zühd, 31)

•

Amentüsü sağlam Müslümanlar “ahmak” olamazlar. Ahmaklık; batıldan medet ummak, onlarla birlik olmaktır.

Ahmaklık; dünyalık arzularını, “ahiret ambalajıyla” süsleyerek, insanlardan menfaat temin edenlerin işidir.

Ahmaklık öyle bir musibettir ki; Cenab-ı Hak ahmaklardan kaçan Hz. İsa (a.s) ı yerde bırakmayarak göğe çekmiştir.

Hz. İsa (a.s.) ın ahmaklardan kaçış hikâyesi Mesnevi’de şöyle anlatılır:

•

Bir gün Hz. İsa (a.s.) aslandan kaçar gibi dağa doğru koşuyordu. Birisi arkasından koşarak bağırdı:

-‘Hayrola peşinde kimse yok, neden böyle kuş gibi kaçıyorsun?’

Hz. İsa (a.s.), öylesine hızlı koşmaktaydı ki cevap veremedi.

Adam da bir müddet Hz. İsa (a.s.)ın peşinden koştu ve yine bağırdı:

-‘Allah rızası için biraz dur, neden kaçıyorsun. Merak ettim ey kerem sahibi’ dedi. Hz. İsa (a.s.) dedi ki:

-‘Ahmaklardan kaçıyorum. Yoluna git, yolumu kesme, kendimi kurtarayım.’ Adam dedi ki:

‘Körün gözlerini, sağırın kulağını açan, gayb efsunlarını bilen, o efsunu ölüye okuyunca dirilten Mesih sen değil misin?’ Hz. İsa (a.s.):

‘Evet, benim’ dedi. Adam:

-‘Peki, ey tertemiz ruh, dilediğini yaparken kimden korkuyorsun?’ Hz. İsa:

-‘İnsanı örneksiz halk eden Allah’ın tertemiz zatına hamdolsun. O İsm-i Azam’ı köre okudum gözleri açıldı, sağıra okudum kulakları duydu. Taş gibi dağa okudum yarıldı, hırkasını yırttı. Ölüye okudum dirildi’.

Fakat ahmağın gönlüne yüzbinlerce kere okudum fayda vermedi, adeta bir kaya kesildi. Ondan bir şey bitmesine imkân yok’ dedi. Bunun üzerine Adam:

-‘Allah adının köre, sağıra, ölüye tesir edip de ahmağa tesir etmemesinin hikmeti nedir’ diye sordu. Hz. İsa (a.s.) dedi ki:

-‘Ahmaklık, Allah’ın kahrıdır. Hastalık, körlük kahır değil bir düşkünlük durumudur. Düşkünlük, acınacak bir illettir, ona kul da acır, Allah da. Ama ahmaklık öyle bir illettir ki, ahmağa da zarar verir, onunla konuşana da.’

•

Hz. İsa (a.s.) ın kaçtığı gibi ahmaklardan kaçmak gerekir.

Ahmaklar; havanın suyu çekip buharlaştırdığı gibi insanların temiz yaratılan ruhlarını kirletir, muhakeme kabiliyetlerini yok eder, akılları kendilerine bent eder, manen yoksullaştırır, kendi hesabına dünyalık peşinde koştururlar.

Yeri geldi sözü yine Mevlana Hz.lerine bırakalım: 

“Teni aşırı besleyip geliştirmeye bakma. Çünkü o sonunda toprağa verilecek bir kurbandır. Sen asıl gönlünü beslemeye bak. Yücelere gidecek ve şereflenecek olan o dur”.