Antimadde, yıldızlararası seyahatin kapısını aralayabilecek büyük bir enerji kaynağı olarak görülüyor. Elon Musk'ın "yıldızlararası yolculuklar için bilet" olarak adlandırdığı antimaddenin, mühendisler ve fizikçiler tarafından kullanımı üzerine yoğun araştırmalar yapılıyor. Ancak antimaddenin maliyeti oldukça yüksek olduğu için, bu teknolojinin pratik uygulanabilirliği henüz belirsizliğini koruyor.

Bu özel madde, elektrik yükü bakımından normal maddenin tam tersi olan parçacıklardan oluşur. Antimadde ile normal madde temas ettiğinde, her ikisi de yok olur ve büyük miktarda enerji açığa çıkar. Antimadde ve madde yok olduğunda, kütle doğrudan enerjiye dönüşür.


Bu süreçte ortaya çıkan enerji miktarı, antimaddenin uzay seyahatlerinde kullanılması için önemli bir potansiyel sunmaktadır. Örneğin, bir gram antimadde, bir nükleer bombaya eşdeğer bir patlamayı tetikleyebilir. Bu tür enerji, insanları daha önce hiç gidilmemiş yerlere rekor hızda taşıma olasılığını beraberinde getirir.


Antimadde motorlarının gelişmemiş olmasının sebebi, teknolojik sınırlamalardan çok maliyetle ilgilidir. Fermilab'da antimadde projeleri üzerinde çalışmış olan hızlandırıcı fizikçi Gerald Jackson, yeterli finansman sağlandığı takdirde on yıl içinde bir antimadde uzay aracı prototipine sahip olabileceğimizi belirtiyor.


Aslında, maliyet karşılandığı sürece temel teknoloji mevcuttur ve fizikçiler, dünyanın en güçlü parçacık hızlandırıcılarıyla antiproton ve antihidrojen atomları üretmektedirler.


Antimaddenin bugünkü maliyeti yaklaşık 62 trilyon dolar olarak tahmin ediliyor ve 1 gramının oluşması yaklaşık 100 milyar yıl alıyor. Bu nedenle, Dünya'daki en pahalı madde olarak kabul ediliyor ve bugün tüm milyarderler toplansa bile 1 gram antimadde alamazlar.


Hbar Technologies'in kurucusu, başkanı ve CEO'su olan Jackson, "antimadde uzay yelkeni" kavramı üzerinde çalışıyor ve bu tasarımın yıldızlara, gezegenlere veya aylara gitmek için kullanılabileceğini belirtiyor.


Pozitron Dynamics'in CEO'su Weed ise pozitronlar üzerinde çalışıyor - elektronun antimadde versiyonu. Pozitronlar, antiprotonlardan binlerce kez daha hafif ve yok olduğunda daha az enerji üretiyorlar. Avantajı ise, pozitronların doğal olarak oluşması ve devasa bir hızlandırıcıya ve milyarlarca dolara ihtiyaç duymamasıdır.


Tüm antimadde itki tasarımlarında olduğu gibi, bu konseptler henüz hayata geçirilmedi. On yıllar boyunca bilim insanları birçok farklı konsept önerdi, ancak bunların hiçbiri gerçekleşmedi. Örneğin, 1953'te Avusturyalı fizikçi Eugen Sänger, pozitron annihile enerjisini kullanacak bir "foton roketi" önerdi.
 1980'lerden bu yana ise, antimaddeyi sıvı, gaz veya plazmayı ısıtmak için kullanacak termal antimadde motorlarından bahsedilmektedir.