Taliban'ın başkent Kabil'e girmesi sonrası peş peşe akılalmaz olaylar yaşanıyor. Eski İngiliz istihbarat çalışanının tercümanını kurtarma girişimi ve düğüne gittiği kentte yaşadıklarını anlatan adamın notları, dünya gündemine oturdu. Eski bir istihbarat görevlisi, dün Kabil havaalanındaki İngiliz askerlerinin, kendisinin ve ailesinin 'kaçış uçuşuna' binmesine izin vermeyi reddetmesinin ardından Afgan tercümanının imdadına yetişti.

Pam French, yıllar önce Helmand'daki bir özel kuvvet üssünde birlikte çalıştığı 30 yaşındaki Nawaz'la telefondaydı. O sırada arkadan, Nawaz'ın doğru evraklara sahip olmadığının söylendiğini duydu. Palmer, "Durumunu kontrol etmek için aramıştım ve olup biten her şeyi duydum" dedi ve devam etti: "Gelen sesler tam bir kaostu. Telefonu bir askere vermesini istedim. Tüm evrakların doğru ve gerekli onaylara sahip olduğunu, uçağa alınması gerektiğini açıkça anlattım. Askerlerin sesi paniğe kapılmış gibiydi. Bu da içinde oldukları durumu düşününce pek şaşırtıcı sayılmaz. Bekledim ve daha sonra onun ve ailesinin geçişine izin verildiğini ve daha sonra uçacaklarını duydum."

Rahatlayan Nawaz daha sonra, karısı ve hepsi 10 yaşından küçük beş çocuğuyla güvenli bir şekilde geçtiğini doğruladı. Tercüman ve ailesi, İngiliz Afgan ekibi tarafından uçakta kendilerine de yer ayrıldığını söylemişti ancak aile havaalanına girmek için iki gün mücadele etmek zorunda kaldı.

26 yaşındaki Londralı Uber sürücüsü Sabrallah Zahiri, 19 Temmuz'da eşi, bir yaşındaki oğulları, ebeveynleri ve üç kız kardeşiyle birlikte Kabil'e uçtu. Her ikisi de West Thames College'da makine mühendisliği okuyan 22 yaşındaki Abdul Wajed ve 23 yaşındaki Fatur Ramun'un 8 Ağustos'taki düğünü için oradaydılar. Hiçbiri yaklaşmakta olan dehşeti tahmin edemezdi.

19 Temmuz - Bir yılı aşkın bir süredir Afganistan'daki arkadaşlarımı ve ailemi göremediğim için çok heyecanlıyım. Gün gün not tutan Zahiri'nin yazdıkları kan dondurdu: "Babam, Taliban'dan kaçmak zorunda kalan ve 1999'da İngiltere'ye gelen bir doktordu ve 2011'de ailenin geri kalanıyla birlikte ben de taşındım. Kabil Havaalanı, Heathrow gibi sakin ve güvenli. Amcamın evine gitmek için taksiye biniyoruz. Çok büyük bir evi var.

1-3 Ağustos - Kabil'den iki saat uzaklıkta, doğduğum köyü ziyaret ediyoruz. Tıpkı İngiltere'de araba kullanmak gibi. Arkadaşlarla buluşup birbirimizi nasıl özlediğimizi konuşuyoruz. Kimse Taliban'dan bahsetmiyor.

8 Ağustos - Düğün. Önce resepsiyonumuz var. 2 bin misafirin tamamı için üç çeşit pirinç, dört çeşit kebap, balık, salata ve meyve suyu söyledik. Sabah 4'te dans var, endişe yok. İşte bu mükemmel.

9 Ağustos - Çok yorulduk. Ruh hali değişmeye başladığında daha iyi hissederiz. Herkes gerginleşmeye başladı. Taliban'ın yakınlaştığına dair haberler var. Sürekli haberleri kontrol ediyoruz.

11 Ağustos - Eve erken bir uçuş bulmaya çalışıyorum. 24 Ağustos için rezervasyon yaptırdık. Verebilecekleri en erken tarih 16'sıydı.

12 Ağustos - Taliban şehrin 80 km yakınında. Başkan Yardımcısını tanıyorum, bu yüzden onu aradım. Kabil'e giremeyeceklerini söylüyor. Hala uçuşumuzu yapabileceğimizi düşünüyoruz. Ama endişelenmeye başlıyorum.

14 Ağustos - Panik şehri vurdu. Taliban'ın Kabil'de olduğu söylentileri dolaşıyor. İçimde çok kötü bir his var.

15 Ağustos - Şimdi işler gerçekten değişiyor. İnsanlar her şeyi çalmaya başladı. Bankamatikler boşaltıldı ve şehrin her yerine kontrol noktaları kuruldu. Uçuşumuz için endişeleniyorum, bu yüzden İngiliz Büyükelçiliğine gidiyorum. Herkes gitti. Her şey bitti. Herkes kaçıyor. Bu tam bir kaos. Sandaletimle kaçtım. Onlardan uzaklaşmak için 35 kilometre koşmalıyım. Ne kadar korkutucu olduklarını anlatamam. Onları hayatımda daha önce hiç görmemiştim. Onlarla yüz yüze gelmek dehşet verici.

Şehrin her yerinde bağırışlar, çığlıklar ve silah sesleri var. Amcama döndüm ve Taliban 20 adamla kapımıza geldi. Arabamı istediler, birisi kafama silah dayadı.

16 Ağustos - Elçilikten hala telefon yok. Şehrin her yerinden Taliban'ın silah seslerini, küfürlerini ve bağırışlarını duyabiliyoruz. Hayvanlardan daha kötüler.

17 Ağustos Taliban geliyor. Amcama, İngiltere vatandaşlarını neden burada tuttuğunu soruyorlar. Bizi içeri aldığı için onu kovacaklarını söylediler ama kapıyı kapatmayı başardık. İngiliz Büyükelçiliği'nden hala haber alamadık. 18 Ağustos - Taliban evimize girdi. Amcamı itip kaktılar – bütün çocuklar ve anneler ağlamaya başladı. Bazı Taliban üyeleri beni ve amcamı öldüreceklerini söyledi. İngiliz Büyükelçiliğinden hala bir haber alamadık. Sanki buraya çok uzun zaman önce geldik. Çok şey değişti. Londra'daki evimizi bir daha ne zaman göreceğiz?"