19. yüzyılın ortalarında zamanın en büyük arkeolog tarihçilerinden J. Oppert ve F. Lenormant ayrı ayrı Sümer dili ve yazısının Turanik, Türkik olduğunu yazdılar. Sömürgeci Avrupa ideologları arasında büyük panik! Dünyanın ilk en büyük uygarlığını nasıl olur da barbar Türk kurabilir? Daha sonra aynı şeyi L. Woolley de söyledi. Bir Alman, bir Fransız, bir İngiliz fıkrası gibi… Ama fıkraya bir de Türk katılırsa sonucu felaket olabilirdi.

Fransız akademisi toplandı. Başlarında Ernest Renan vardı. 1873 tarihli raporunda (aslını Cengiz Özakıncı sayfasında buldum) açık açık şunları söylüyordu: Bu iddiayı ortaya atanlar, tarih boyunca hiçbir uygarlık kurmamış, sadece yakıp yıkmış Türklerin, Aryanlardan ve Samilerden daha büyük uygarlıklar kurduğunu kanıtlarlarsa, ancak o zaman bu belgelere inanırız… Kanıtın gücü sonucun olasılık dışı doğasına uygun olmalıdır…

Başka deyişle önüne konan basit, küçük bir gerçekliği kabul etmesi için devasa büyük bir şeyin dört dörtlük kanıtlanmasını şart koşuyordu Mösyö Renan. Bunu da baştan imkansız görüyordu. Irkçıların önyargıları hiç bilimsel kanıtlarla yıkılabilir mi? Kaldı ki, şart koştuğu şey tarih boyunca defalarca kanıtlanmıştı. Tarihteki birçok Türk uygarlığı zamanın öteki uygarlıklarından zaten üstündü.

Bugünkü Avrupalı sosyal bilimcinin kafa yapısı zerre değişmedi. Türk’ten, Turan’dan bahseden her kimse tez aforoz edile!.. Daha acısı “Batılı her koşulda en uygardır” zehrini alan bizim yüz binlerce sözde aydınımız aynı nakaratı tekrarlıyor 1938’den beri. “Türk uygarlık için tek çivi çakmamıştı...” Sümer’in tüm çivileri kafanıza çakılmalı.

Sümerce 200 sözcüğün Türkçe çıktığını yazan yine zamanın önemli bilginlerinden Fritz Hommel’in (Atatürk’ün dostu ve Pakistan’ın fahri kurucusu Muhammet İkbal’in de hocasıdır) en son eseri bu olmuştur, sonrasında o da aforoza kurban gitmiştir. Ardından da Noah Kramer…

İsveç’in en büyük tarihçisi Sven Lagerbring soylarının Türklüğe dayandığını John Ihre’ye mektup biçiminde kaleme aldığı eseriyle kanıtlayınca zaman içinde adı daha az anılır oldu. Birçok İsveçli şimdi bu ismi bilmez, eserini ise neredeyse kimse bilmez. Ihre’nin Lagerbring’e cevabi mektubu ise İsveç kütüphanesinde yok edildi.

Geçtiğimiz yüzyıl ortalarında dünyanın en önemli dil bilimcileri arasında gösterilen ve birçok uluslararası dilbilim derneğinin başkanlığını yapan Mario Alinei “Etrüskler Türktür” kitabını yazınca birden bire unutuldu.

Çok önceleri acı kader Edward John Payne’i de vurmuştu. Avrupa ve Asya’nın uygar dünyasında tarih öncesinde Turanlıların mutlak hakim olduğunu yazıyordu bu önemli tarihçi. Bir kış günü şüpheli şekilde öldü, cesedi bir nehirde bulundu.

Ya Vladislav İlliç Svitiç’in otuz iki yaşında trafik kazasında trajik ölümü. Hint-Avrupa kuramına karşı Sovyetler Birliği’nde Türkçeyi de içine alan alternatif kök dil ailesi kuruyordu: Nostratik kuram. Çalışmaları yarım kaldı 1966’da. Yıllar sonra Vladimir Dıbo yayımladı onları. İlk hali kim bilir nasıldı? Daha sonra aynı konuda çalışma yapan Sergey Starostin de elli iki yaşında kalpten öldü.

Olcas Süleyman 70’li yıllarda dillerin iç mantığını ortaya koyan, dünya dillerindeki Türkçe kökleri gösteren kitaplar yazdı. Yazdıkları yasaklandı. Tehdit ettiler, bezdirdiler. Başka örnekler de var.

ŞİMDİ DÜNYA DİLBİLİMİ NE DURUMDA Hala Hint-Avrupa ırkçı safsatası egemen. Saussure ve izinden gidenler, Wittgenstein, şu bu… Yapısalcılık, gösteren gösterilen, bak püsür… En iyileri Chomsky… O bile sınırlı, sorunlu kalıyor; çünkü bunların alayı dilin asıl köklerini, matematiğini inkar ediyor; alayı ırkçı ve köklerini bilmiyor.

YA ATATÜRK’ÜN BAŞINA GELEN Atatürk 30’lu yılların başından itibaren kendini tarihe ve dile verdi büyük ölçüde. Çünkü uygarlaşmanın tarih ve dilden geçtiğini biliyordu. Avrupalı kendi dil ve tarihini uydurmuştu: Bu ırkçı uygarlık kuramı dünya uygarlığının ve öteki ulusların gelişmesinin önünde engeldi.

Sözde “diktatör”dü. Fakat ne yapmak istediğini çevresindeki vasatlara anlatamadı, daha doğrusu aynı şimdiki gibi onlar bunun ne olduğunu anlamadılar. Aksine açık ve gizli her yolla engellediler. Atatürk’ü depresyona soktular. Ölümü ise buna eşlik eden bedensel hastalıkları ve en iyimser yorumla “tıp tepmesinden” geldi.

O ölür ölmez dil çalışmalarını bıraktılar. Güneş-Dil’in lafını bile yasakladılar. Atatürk’ün çevirtip hazırlattığı, küçük bir parçası yayımlanmış Yakut Sözlüğü’nü onunla birlikte Anıt-Kabir’e gömdüler. Çok geçmeden Atatürk’ün yazdığı, hazırlattığı tarih kitaplarını da müfredattan kaldırdılar. O Yakut Sözlüğü 85 yıl sonra tekrar çıkacaktı. En geç 2023 içinde yayımlanacağı duyurulmuştu. Sevinmiştik. 2024’ün ortasına geldik, yine yok.

LANETİN SIRRI Aynı konulara aynı yolda eğilen bizim gibiler de günümüzde geçmiştekilerin başlarına neler gelmişse çok benzer şeyleri yaşıyor.

Bu lanette gizem, cin, şeytan falan yok aslında. Bazısı rastlantı olabilir ama olgular en gizemli yanlarıyla bile somut bir gerçeğe dayanıyor: Dünyaya egemen güç kendi yönetim ideolojisinde gedik açtırmak istemiyor. Bunu engellemek için açık ve gizli her yola başvuruyor. Sadece bu konuda değil, bu başta olmak üzere her konuda.

“Aydınlara”, akademisyenlere, yazarlara gelince… İnsan bu… Ezici bir çoğunluğu her zaman kolay yolu seçmiştir. Onlara rahat otobanlar sunuluyor, onlar da oralardan sürüyorlar, yavaş veya hızlı. Dünya ve gerçeklik alemi otobandan gördüğünüz değildir oysa… Yüzlerce başka yol var… Köy yolları, patikalar var. Bazen patikayı bile terk etmek gerekiyor. Kaynak: OdaTV