İran neden İsrail'in en kritik noktalarını eş zamanlı vurmuyor? İşte masadaki sebepler

Geçtiğimiz hafta sonu Necef çölündeki Arad kenti ve kısa bir süre önce Dimona yakınlarına isabet eden İran füzeleri, İsrail'in efsanevi "Demir Kubbe" ve diğer savunma katmanlarının dokunulmazlığı efsanesini derinden sarstı.

Güneyde yaşayan İsrailliler, peş peşe gelen füzelerin neden engellenemediğini sorgularken, bu durum Tel Aviv veya Hayfa gibi merkez bölgelerin, çevre bölgelere göre daha iyi korunup korunmadığı tartışmasını alevlendirdi.

Peki, İran neden tüm gücüyle tek seferde İsrail'in en hassas stratejik ve askeri tesislerini hedef almıyor? İbranice yayın yapan The Marker gazetesinin analizi ve uzman görüşleri, bu sorunun cevabının karmaşık bir askeri, ekonomik ve teknolojik denkleme dayandığını gösteriyor.

İsrail'in Savunma Algoritması: Her Bölge Eşit Korunmuyor İsrail hava savunma sistemi, sanıldığı gibi tüm ülkeyi aynı çelik kubbe altına almıyor. Savunma, bölgelerin stratejik önemine, nüfus yoğunluğuna ve sığınak altyapısına göre kademelendiriliyor. The Marker'ın haberine göre, hangi tehdide karşı hangi savunma aracının kullanılacağına, gelişmiş algoritmalar karar veriyor. Bu kararda korunacak bölgenin "değeri" belirleyici oluyor:

• Tel Aviv merkezi, Eilat'tan daha yüksek düzeyde korunuyor. • Hayfa Körfezi'ndeki Bazan petrokimya tesisleri stratejik öneme sahipken, Arava Vadisi'ndeki küçük bir yerleşim aynı öncelikte görülmüyor.

Bu durum, İran'ın neden bazı saldırılarda başarı sağladığını açıklıyor. Savunma sistemi, sınırlı kaynaklarını en kritik noktaları korumak için seferber ederken, daha az öncelikli bölgelerde "isabet" ihtimali artıyor.

İran'ın Stratejisi: Ekonomik ve Psikolojik Harp Uzmanlara göre, İran'ın doğrudan en kritik askeri havaalanları ve yüksek güvenlikli merkezleri yoğun şekilde hedef almamasının temel nedeni, İsrail'in bu noktaları çok katmanlı sistemlerle (Arrow, David's Sling vb.) "aşırı" derecede koruması.

Bunun yerine İran, saldırılarını belirli noktalara yığmak yerine daha geniş bir alana yayarak İsrail savunma sistemlerini zorlamayı ve yormayı hedefliyor. Bu stratejinin amaçları şunlar: 1. Ekonomik Maliyeti Artırmak: Çok pahalı Amerikan ve İsrail önleme füzelerini, daha ucuz füzelerle harcatmak. 2. Psikolojik Etki: Ülkenin her yerinde sirenlerin çalmasını sağlayarak halkta korku ve güvensizlik hissi yaratmak, savunma sistemine olan güveni sarsmak. 3. Hırpalama Savaşı: Tek bir "başarısız büyük saldırı" yerine, İsrail ekonomisini ve sivil hayatını uzun süre felç etmek.

Büyük Sır: Önleme Füzeleri Stokları Sınırlı Tartışmaların odağındaki bir diğer kritik konu ise mühimmat stokları. Yedek Tuğgeneral Ran Kochav, önleme füzelerinde asıl sorunun fiyattan ziyade stok miktarı olduğunu vurguladı. "Asıl mesele elimizde ne kadar var ve ihtiyaçla nasıl kıyaslanıyor" diyen Kochav, İsrail'in Arrow gibi üst katman sistemleri çok değerli olduğu için daha çok alt katman sistemlere yöneldiğini belirtti. Üretim hızlandırılmış olsa da, savaşın başından bu yana fırlatılan binlerce füze karşısında stoklarda ciddi bir artış sağlanamadı. Mevcut stok sınırlamaları, İsrail ordusunu her tehdide karşı temkinli bir kullanım sergilemeye zorluyor.

Kritik Zafiyet: Siber Casusluk ve Güvenlik Kameraları İsrail değerlendirmelerine göre; İran ve Hizbullah, hedef tespitini daha hassas hale getirmek için İsrail içindeki güvenlik kameralarına sızma girişimlerini artırdı. İsrail Siber Kurumu Başkanı Yossi Kardi, savaşın başından bu yana güvenlik kameralarına yönelik 50 büyük saldırının engellendiğini, ancak düşük güvenlik seviyeleri nedeniyle bazı girişimlerin başarılı olduğunu kabul etti. Bu sızmalar, İran'ın savunma sistemlerinin zayıf noktalarını tespit etmesine ve saldırılarını buna göre şekillendirmesine olanak tanıyor.

Sonuç: Ekonomi Bu Durumu Uzun Süre Kaldıramaz Haberde, İsrail'in hava savunma sınırlamaları nedeniyle savaş devam ettiği sürece ekonomisinin tam kapasiteyle çalışamayacağı belirtildi. Savaşın sona ermesinin büyük ölçüde siyasi kararlara (örneğin ABD Başkanı Donald Trump’ın tutumu) bağlı olduğu ifade edilirken, İsrail ekonomisinin mevcut hırpalama savaşını uzun süre kaldıramayacağı vurgulandı.