Her şeyi tamam da bir diploması mı sorunlu? Buraya kadar düştü mü bu iş

Buraya kadar düştü mü bu iş? Valiye edilen küfürden başlayın, Boğaz’daki 500 milyonluk üç villaya varın... Bu kariyerde sizce en problemli yer, bu diploma mı? Kendi adıma konuşayım, eğer bir ülkede böyle birinin cumhurbaşkanlığını bir tek üniversite diplomasındaki usulsüzlük engelliyorsa... Bırakın o ülkeyi böyle bir adam yönetsin, müstehaktır!

Karşımızdaki insan hiçbir moral değer tanımıyor. Borçluyken alacaklı gibi, mücrimken mağdur gibi, suçüstü yakalanmışken suçüstü yakalamış gibi davranabiliyor. Talip olduğu ve geldiği görevleri bu kadar rahat savsaklıyor ve hatta kötüye kullanıyor olmasının sebebi de zaten bu. Her rezaletini, “o rezaletinin ortaya çıkarılmış olması”nı mağduriyet gibi göstererek boğuntuya getirmeye çalışıyor. İşin kötüsü, satın aldığı kalemşorlar sayesinde başarılı da oluyor. Mağduru oynamak için bile isteye suç işliyor, hesabı sorulunca bayram ediyor...

Hakkında bu kadar laf bile fazla... Bugüne kadar muhalefetin adayı hep “Erdoğan’ı en çok ben sevmiyorum” diye oy toplamaya çalıştı, sonuç ortada. Bu da aklınca uyanıklık yapıyor, denklemi “Erdoğan en çok beni sevmiyor” diye kurmaya çalışıyor işte... Yapılması gereken de belli: Bütün rezaletleri sürekli gündemde tutulmalı ama mağduriyet argümanları da elinden alınmalı. Siz söyleyin, mesela cumhurbaşkanı adaylığı şartlarını düzenleyen Anayasa’nın 101. maddesinden “yükseköğrenim yapmış” ifadesini çıkaran bir düzenleme teklif edilse, şaşkın ördeğe döner mi, dönmez mi?

Bir kısım yazar büyüklerimiz, “Muhalefet Erdoğan’ın kapı gibi diplomasını diline dolamıştı” diyor. Haklılar mı? Haklılar... Ama bunu söyleyip geçmek başkadır, bütün gündemini bu diploma meselesine kilitlemek başka... İşte Erdoğan’ın 23 yılda bazı şeyleri değiştirememe sebebi, bizim bu “benzemekte mahzur görmeme” halimiz. “Düşmanın silahıyla silahlanmak” ile “Düşmanın savaş meydanında her yaptığını taklit etmek” farklı şeylerdir. “Madem her yaptığı taklit edilebilir, niye düşmansın” diye sormazlar mı adama?

Evet, çoğu zaman zarar sadece “yanlış sorularla ilgilenme” ile sınırlı kalıyor ama bu da az şey midir? Muhalif seçmeni, bir belediye başkanının belediyenin parasını kendi reklamına harcadığı, 70 bin kişiyi işinden ettiği, yerine 80 bin yandaşı işe aldığı, iştirakleri kredi çekmeden maaş ödeyemeyecek hale getirdiği gibi gerekçeleri önemsemez hale getirmek, muhalif medya kadar bizim de suçumuz değil mi?

Sadece bunları yapmış bir belediye başkanının, bırakın cumhurbaşkanlığını falan, oy toplayabileceğine güvenip sonraki seçim muhtarlığa adaylığını koyabildiği bir ülkede ahlak tefessüh etmiştir. Tartışılması gereken de o başkan değildir. Asıl tartışılması gereken, toplumun bir kesiminin nasıl böyle vurdumduymaz hale getirildiği, nasıl gözünü bu derece karartacak kadar “çaresiz” bırakıldığıdır...