Demokrasi ve Özgürlükler Adası
“Yassı Ada’nın” adı, devlet ve millet düşmanları tarafından kirletildiği için yeni adı, Cumhurbaşkanımız Erdoğan tarafından “Demokrasi ve Özgürlükler Adası” oldu.
Dünyanın hiçbir ülkesinde, CHP ve “yamalıkları” partiler gibi varlıklarını ve yaşamalarını sadece darbelere borçlu olan başka partiler bulamazsınız.
CHP ve izindekiler geçmişleriyle, bugünleriyle, yapıp ettikleriyle, tüm darbeler karşısında aldıkları tavırları ve söylemleriyle ortadadırlar.
İşte bu sebeple, Amentüsü sağlam hiçbir insanımız bu zihniyete geçit vermez. Onlar da darbelere sığınırlar.
…………..
Bugünlerde okuduğum kitaplardan birisi 27 Mayıs darbesine karışmış ve sonra İnönü ekibi tarafından sürgüne yollanan 14’lerden merhum Ahmet Er’in hatıraları.
Ahmet Er’in rütbesi Jandarma Yüzbaşısıdır. Darbenin İnönü için yapıldığını anladıklarında iş işten geçmiştir ama bu sefer de onların şerrinden memleketi-milleti korumaya çalışmak için mücadele etmişlerdir.
Cemal Gürsel başta olmak üzere İnönü ve ekibine karşı, Milli Birlik Komitesinde bazen arkadaşlarıyla bazen tek başına mücadele etmiş ve idamlara karşı durmuştur.
Bildiği doğrudan şaşmamış, en yakın arkadaşı Alparslan Türkeş ile ters düştüğü zamanlar olmuştur. Kitabında bunları da anlatır. Geçelim.
………………
CHP zihniyetinin iç yüzünü anlattığı eserinin ilk sayfasında şunları kaydeder:
“CHP’nin iktidarı döneminde, halk üzerindeki baskısı ve şiddeti inkâr edilemez bir gerçektir. İşte bu baskı ve şiddetten kurtulmak isteyen halk sığınacak yer arıyordu.
Ülkede maddi ve manevi gelişme sağlayan, halk üzerindeki baskıyı şiddeti kaldıran DP’ye sarıldı. Daha önce horlanan kitleler böylece derin bir nefes aldı”.
CHP dönemini anlatmak için çocukluğundan bir örnek verir:
-“Çocuktum. Köyümüze atla bir jandarma onbaşısı geldi, meydanda durdu. Köylü ona doğru koşuştu. O bağırıyordu:
-“Gel ulan buraya, atı gezdir. Teri kuruduktan sonra samanının yemini ver”. Köylüler tir tir titriyordu. Bu CHP’nin resmidir.
…………….
Kitabın 29. sayfasında yine CHP zihniyetini anlatırken şunları söyler:
-“İhtilal öncesi bir gün Orhan Erkanlı’yı ziyarete gitmiştim. Kendisi Davutpaşa’da Tank Tabur Komutanı idi. Odasına girdiğimde iki siville görüşür haldeydi. Onlara döndü ve:
-‘Yüzbaşım yabancı değil devam edin’ dedi. Bunun üzerine o iki sivil şöyle dediler:
-‘Binbaşım Saraçhane’de iki grubu birbiriyle çatıştırdık, kavga bütün şiddetiyle devam ediyor, başka bir emriniz var mıdır’?
Erkanlı: ‘Teşekkür ederim devam edin’ dedi. O iki sivil şahıs ayrılıp gittiler. Erkanlı ile yalnız kalmıştık.
-‘Binbaşım bu adamlar kimdir diye sordum’.
Erkanlı cevap verdi:
-‘Bunlar Halk Partisi milletvekilleridir’ dedi.
-‘Memleketin genç evlatlarını birbirine kırdırıyorlar, bu ne haince bir iştir’, dedim.
Erkanlı:
‘Olaya öyle bakma, onlar ihtilale zemin hazırlıyorlar’ deyince; ‘Allah belalarını versin’ dedim ve ayrıldım’.
Hatıratta öyle ilginç vakıalar var ki, yarına.
