Bayburt’ta hasat, NATO’da mehter, sporda da öze dönüş hamlesi…
Bayburt’ta hasat, NATO’da mehter, sporda da öze dönüş hamlesi…
AHMET GÜLÜMSEYEN
Doğup, çocukluk ve gençlik yıllarımızın geçtiği topraklar Bayburt’tayız, elhamdülillah. Şehir merkezinin bin beş yüz rakımında, teneffüs ettiğimiz o bol oksijeninden kaynaklı olsa gerek, bir soluklanma, kendimize gelme, dostlarla hasbihalle özümüze dönüş evresi-molası yaşıyoruz, evliyalar-ermişler şehri Bayburt’umuzda. Şimdi buralarda hasat zamanı. Güzün toprağını eken hemşehrilerim, şimdi ekinlerini topluyor. Söz konusu hasat bize, Ankara’da 36. NATO zirvesine katılan ülke liderlerinin Külliye’de düzenlenen resmi akşam yemeğine mehter marşı eşliğinde katılım göstermelerini hatırlattı. Cumhurbaşkanımız Recep Tayyip Erdoğan’ın liderliğinde nereden nerelere gelindiğinin bir yansıması. Halkın teveccüh göstermesiyle, 20 yılı aşkın süredir liderli koltuğunda bulunan Sayın Erdoğan olmasa, bugün aynı cümleleri ‘mehter’ yerine ‘senfoni orkestrasını kullanıyor olacağımızdan emin olabilirsiniz. O nedenle şimdi ‘hasat’, Bayburt’ta ekin, Başkentte mehter zamanı.
‘Unutulan tarih, tekerrür eder.’ sözü, her daim bizim ilham kaynağımız, oldu. Her yaşananlar ise, geçmişin izlerini-hatıralarını taşır. Cumhurbaşkanlığı senfoni orkestrasını yabana atmamak gerek. Çocukluğumuzda sıkça anlatılan bir hatırayı-rivayeti izninizle paylaşmak isteriz; Hangi planın parçasıysa bilmiyoruz, Cumhurbaşlığı senfoni orkestrasının yolu bir gün Bayburt’a düşmüş. Bayburtlular,
biraz da meraktan olsa gerek konserin yapıldığı salonu hınca hınç doldurup, konseri pür dikkat dinlemeye koyulur. Konseri yöneten şef şaşkınlığını, büyük katılımının olduğu çok sayıda konser yönettiğini, fakat bugüne kadar bu denli sessiz-duyarlı bir dinleyici kitlesine rastlamadığını ifade eder. İzleyici kitlenin duyarlılığı, şefin merakının karşılığını merak eden bir gazeteci, konseri takip eden Bayburtluya mikrofon uzattığında, hemşehrimizin ders niteliğindeki cevabı aynen şöyle; “Bayburt Bayburt olalı, böyle bir zulüm görmedi.”
Türkiye’nin başkentinde, dünya liderleri olarak tanımlanan isimlerin katıldığı yürüyüşün mehter eşliğinde gerçekleşmesi, içinde yaşananların senfoni orkestrayı hatırlatma sürecinin sıradan olmayıp, planlı-organize gerçekleşen bir hareket olduğunu, tarihe düşülen notlardan daha iyi anlıyoruz. İşte o kaynaklardan birisi de, rahmetli büyüğümüz tarihçi, gazeteci-yazar Yavuz Bahadıroğlu’nun (Allah rahmet eylesin) 01 Eylül 2013 tarihinde, gazetemiz Yeni Akit’te kaleme aldığı ‘Mehter hiç yasaklandı mı?’ başlıklı yazısı; “Kayıtlara göre, Osmanlı Devleti’ne mehter Anadolu Selçuklularından geçmiş. Osman Gazi’nin kurduğu beylik; Bizans’a karşı önemli zaferler kazanınca, Anadolu Selçuklu hükümdarı, 1284 tarihinde, Kara Balaban Çavuş’la bağımsızlık alâmeti olarak tuğ, âlem,
tabl (davul), nekkâre (çiftenâra) ve beyaz bir sancak (yani mehter takımı) göndermiş.… Derken, başına bir felaket daha geldi: Hızlı batılılaşma sürecinin bir gereği olarak, 1935’te, tüm eski müesseseler gibi, o da yasaklandı… Mehterin ölüm hali 1952 yılına kadar sürdü. Rahmetli Başbakan Adnan Menderes’in nefes vermesiyle bir kere daha dirildi…” ifadelerden anlıyoruz.(https://www.yeniakit.com.tr/yazarlar/yavuz-bahadiroglu/mehter-hic-yasaklandi-mi-2690.html).
Bir spor adamı olarak, tüm bu yaşananlar sürecinde, batılı emperyalist güçlerin sporda yaşatmaya çalıştıkları ‘manevi’ yıkımı gündeme taşımamızı kaçınılmaz hale geliyor. Bayburt’ta hasat, NATO zirve derken, aynı anda voleybol bayan milli takımının milletler ligi üçüncü etap mücadelesinin devam ettiği, yine aynı şekilde bayan futbol milli takımının Dünya Kupası yolundaki maçını Pendik stadında oynayacağı (projelerin il-ilçe-mahallere kadar taşınmasının yansıması) haberini okuyoruz. Batıdan esinlenerek ülke insanıma dayatılan performans (güç, kuvvet, kıyafet v.b.) gerektiren, felaketin belirtisi sporun, bayanlarda meydana getireceği yıkıma, yetkililerin aldırış etmemesi oldukça düşündürücü. Bugün NATO zirvesinde Milli Muharip Uçağımız Kaan’ın konuşulduğu süreçte, toplumun milli ve maneviyatının ‘sporla’ yıkma çabasının dikkate alınıp, tankla-topla yapamadıklarını ‘sporla’ yapılmaya çalışılmasına ‘dur’ denilmesi önem taşımaktadır. Bir kez daha sormadan edemeyeceğiz; Yapılış şekliyle İslam’a uygun geleneksel sporlar dururken, modern sporlar niye?.