Bir gram tozda 10 bin tane var. Yatak, yorgan, yastık, halı, perde hatta ayakkabı içinde milyonlarcası barınıyor..
Ölü deri kalıntılarımız, saç ve kepek döküntülerimizle besleniyorlar. Bağışıklık sistemi zayıf olan insanlar bunların dışkıları yüzünden hastalanıyorlar.
Uygun şartlarda bir gram ev tozunda 10 binden fazla akar bulunuyor. Akarlardaki alerjenler, bu yaratıkların sindirim sistemlerinde bulunan ve dışkıları ile çevreye atılan birtakım enzimler.. Bir akar birkaç aylık ömründe kendi ağırlığının 200 katı kadar dışkı yapar. Akar dışkısındaki alerjenler, ısıya dayanıklı ve suda çözünen maddelerdir. İçlerindeki bu alerjenler zamanla kuruyup çok küçük taneciklere ayrışırlar. Halıda yürümek, koltuğa oturup kalkmak gibi hareketler sırasında bulundukları ortamlardan soluduğumuz havaya savrulurlar. Bu alerjenleri soluduğumuz havadan alırız.
Evlerin, giyeceklerin, ayakkabıların doğal konukları olan akarların pek çok türü var. Bunlara halk arasında ev tozu böcekleri, astım böcekleri gibi isimler veriliyor. Akarların diğer adı “deri yiyen” anlamına gelen 'Dermatofagoides'.
Çünki ev akarları insan derisi, saç döküntüleri ve kepekle beslenirler.
Çıplak gözle kolayca seçilemezler ancak bir büyüteç veya mikroskopla görülebilirler.
Gözleri yoktur, sekiz bacakları vardır. Ortalama ömürleri 3-4 aydır.
Bir dişi akar, 300 yumurta bırakır. Çok soğuk, nemi az, aydınlık ve iyi havalandırılan yerler akarların çoğalabilmeleri için uygun değildir.
Bağışıklık sistemi güçlü insanlar bu canlılara karşı dirençlidir.
Onun için bağışıklık sistemi zayıf kişilere tıbbî destek gerekir. Böylece hastalık belirtilerini tamamen ortadan kaldırabilir. İyilik hali tedavi bittikten sonra da devam eder. İlaçlara ait yan etkiler görülmez. Her gün ilaç kullanma zorunluluğu ortadan kalkar. Astım gelişimi önlenebilir.
