Mesaba, 15 Nisan 1912'de Atlantik'i geçerken Titanic'e bir uyarı telsiz mesajı gönderdi. Mesaj, batmaz olarak tanımlanan Titanik tarafından alınmasına rağmen ana kontrol merkezine ulaşmadı. O gecenin ilerleyen saatlerinde Titanik buzdağına çarptı ve battı. 1500'den fazla insan sulara gömüldü.

Mesaba isimli geminin de kaderi aynı oldu. 1918'de bir Alman denizaltısı tarafından torpillenerek batırıldı, yirmi kişi hayatını kaybetti. Enkazın tam yeri bir asırdan fazla bir süredir bilinmiyordu. Bilim insanları çok ışınlı sonar kullanarak Mesaba'nın enkazını buldu.

Bangor Üniversitesi ve Bournemouth Üniversitesi'ndeki araştırmacıları, gemiyi çıkardı. Jeobilimci olan Michael Roberts, "İrlanda Denizi'nde çok sayıda gemi enkazı olduğunu biliyorduk" dedi. Fakat Roberts, Bangor Üniversitesi'nde deniz arkeoloğu olan McCartney ile çalışmaya başladığında, "yapbozun parçaları" birbirine uymaya başladı.

Roberts, "McCartney, sonar teknolojisinin gemi enkazlarına uygulamakla gerçekten ilgilendi. Önceden, enkazları görsel olarak tanımlamak için yılda birkaç bölgeye dalış yapabiliyorduk. Ancak, sonar teknolojisi batıkları incelemek için nispeten düşük maliyetli bir araç geliştirmemizi sağladı” dedi.

Roberts, her bir enkazı keşfetmenin ve tanımlamanın maliyetinin 800 sterlin (yaklaşık 16 bin lira) ile bin sterlin (yaklaşık 20 bin lira) arasında olduğunu söyledi.

Öte taraftan araştırmacılar, İrlanda Denizi'nin 12 bin kilometrelik bir alanında 273 gemi enkazı bulundu. Birleşik Krallık Hidrografi Ofisi'nin batık veri tabanı ve diğer kaynaklarla karşılaştırıldı. Bilim insanları, batıkların çoğunun geçmişte yanlış tanımlandığını söyledi. McCartney, çok ışınlı sonar tekniğini "deniz arkeolojisi için bir 'oyun değiştirici'' olarak tanımladı.