“Toptancı” yaklaşımı reddediyorum!
Temel idam sehpasına çıkmış.
Son sözün nedir? diye sormuşlar.
-Bu bana bir ders olsun, demiş.
On beş Temmuz darbe girişiminin ardından iki ayı aşkın bir süre geçti.
Millet olarak aldığımız ve alacağımız çok dersler olduğu muhakkak.
Başlangıçta “heyecanla ve hislerle” hareket edilmesi sonucu, Cumhurbaşkanımızın da ifade ettiği gibi “At izi it izine karışmış” veya karıştırılmıştır.
Bugüne kadar, çok sayıda masumun canının yandığı da ortada.
Neyse ki, Cumhurbaşkanımızın ve Başbakanımızın yerinde uyarıları semeresini verdi.
Devletin ilgili birimleri, suçluları suçsuzlardan ayırmak için daha fazla hassasiyet göstermeye başladı.
Kurulan kriz masalarının da “hataların en aza indirilmesine” yardımcı olacağı kanaatindeyim.
Muhatap kim olursa olsun -ayrım yapmadan- devlet, hükümet veya fert olarak, adaleti tesis etmek, hepimizin temel görevidir.
Öte yandan, adaletin tesis edilmesini savunmak, suçluları korumak olarak algılanamaz.
Bu husus, daha çok masumların haklarının korunmasına, suçluların da layık oldukları şekilde cezalandırılmasına bakar.
Adaletli olmak, en başta Müslüman olarak hepimizin vazgeçemeyeceği bir düsturdur.
Bütün bunlara niçin değinme gereği duydum?
Son zamanlarda, TV’lerde boy gösteren bazı gözü dönmüşler, ellerine geçirdiği “kozu”, bir tarikat veya vakfa intisablı ve irtibatlı kim olursa olsun, toptan imha etmek için kullanıyor.
Mesela, “Bütün tarikat ve cemaatler de tasfiye edilmelidir. Bunların da FETÖ’cülerden farkı yoktur” türünden zırvaları sık sık duyar olduk.
Bu ruh hali, 28 Şubat’ın bastırılmış kininin tekrar nüksetmesinden başka bir şey değildir.
İnsanın tek telime ile bu tür “beyin özürlülere”, içten bir “YUHHH” çekesi geliyor.
Bu düşüklere sorsam ki, kaç tarikat veya cemaati araştırdın, konu hakkında kaç kitap okudun ya da kaçının faaliyetlerine katıldın ki böyle cahilane laflar ediyorsun?
Ya da bir sepet elmada bir tane çürük çıkarsa, diğer elmaları da atar mısın?
Şimdi ben kalksam bu tür lafları eden, piyasada adam kisvesine bürünmüş 28 Şubat kalıntısı boş çuvallara bakarak, “bütün solcular aynıdır”, desem doğru olur mu?
Olmaz!
Çünkü, siyasi görüşleri dışında her konuda hem fikir olduğumuz siyaseten sol görüşlü nice dostlarım var ki, son derece saygı değer insanlardır.
Ehli hak olan, bu eblehlerle, saygı değer insanları –sırf sol görüşlü diye- nasıl aynı kefeye koyar.
Koyarsa, girdiği vebalin altından nasıl kalkar!
Evet, cürmü işleyen kim olursa olsun, hak ettiği ceza ile cezalandırılmalıdır.
Buna karşı çıkmak doğru değildir.
Çünkü “zalime merhamet, mazluma zulümdür”.
Burada bir sıkıntı yok.
Sıkıntı, söz konusu “toptancı zihniyetin” bu ahmaklarla da sınırlı olmamasında.
Bugüne kadar adam sandığımız, fikirlerinden istifade ettiğimiz “hırs küpleri” de, aynı yolun yolcusu, aynı köyün kavalcısı durumunda.
Öyle ya, hazır fırsat ele geçti, “vurun abalıya” ki, meydan boşalsın, işler sizin gibi muhteris teşnelere kalsın.
Sayın Cumhurbaşkanımızın yukarıda alıntı yaptığımız sözlerinin devamı da bu “kriz fırsatçıları” için “cuk” diye oturuyor.
“Bazen fırsat bulduğumda TV’leri izliyorum. Öyle yorumlar yapıyorlar ki suçladıkları o insanın bu işle hiç alakası yok”.
Ağzınıza sağlık, Sayın Cumhurbaşkanım.
Neylersiniz ki, “anlayana sivrisinek saz, anlamayan mankafalara davul zurna bile az”.
Ne yapılırsa yapılsın, bu hastalıklı zihniyet, Asr-ı Saadet’ten beri reisleri Abdullah bin Ubeyy’in açtığı yolda devam ediyor, edecek de.
Çünkü Dünya imtihan yeri ve bu da onun bir parçasıdır.
Bize düşen, hangi ocağa mensub olursak olalım, sabırla ve azimle bu şer odaklarının tuzaklarını akim bırakmak, hakkı savunmaya devam etmektir.
Çünkü “Allah, tuzak kuranların en hayırlısıdır (Âl-i İmrân, 54)”.
Yazımızı Yunus Emre’mizin bir beyti ile noktalayalım;
Şeriat, tarikat yoldur varana
Hakikat, marifet andan içeri.
Bütün mesele budur.
Gerisi lafügüzaf, vesselam…