Ayasofya Destanı(*)
O Feth-i Mübin’in, kutsal bir nişanıydı,
O Âl-i Osman’ın, küffara şahlanışıydı...
¥
O Resüllulah’ın(sav), nadide övgüsüydü,
O Fatih’in atını, denize sürüşüydü...
¥
O Bizans’ın Gülü’nün, hepten soluşuydu,
O kara engizisyonun, kökten yok oluşuydu...
¥
O köhne bir medeniyetin, tarihten silinişiydi,
O Memâlik-i Mahrûse’nin, Söğüt’ten dirilişiydi...
¥
O uydurulmuş teslisin, kara bir lekesiydi,
O tevhid inancına, dönüşün simgesiydi
¥
O a’ma saplantıların, tümden yıkılışıydı,
O beklenen gerçeğin, ortaya çıkışıydı...
¥
O sömürge gücünün, açık tükenişiydi,
O Adalet-i Ömer’in, dal budak verişiydi...
¥
O karanlık bir devrin, son kez kapanışıydı,
O aydınlık bir çağın, yerden şahlanışıydı...
¥
O bahtsız kilisenin, en kısmetlisiydi,
O kutlu fetihlerin, pek kıymetlisiydi...
¥
O zalimlerin, sonsuza susuşuydu,
O mazlumların, ebedi kurtuluşuydu...
¥
O Vahdet’e susamış, nadide bir güldü,
O Ezan’a hasret, ağlayan bir bülbüldü...
¥
O Eyüp Sultanım’ın, dinmeyen aşkı idi,
O Akşemseddinim’in, sönmeyen meşki idi...
¥
O Hristiyanlığın, baş ruhbanıydı,
O inkılap illetinin, son kurbanıydı...
¥
O var oluşun, ulu bir destanıydı,
O ulusça kahroluşun, acı bir hüsranıydı...
¥
O Vahdet’in bize, açık bir habercisiydi,
O hilafet özleminin, virane bekçisiydi...
¥
O Fatih’in bize, mukaddes emanetiydi,
O Frenk milletinin, kahpe ihanetiydi...
¥
O kapatılmış mabedin, en hazin öyküsüydü,
O İslam’ın bestelenmiş, en acı türküsüydü...
¥
O Bediüzzaman’ın, ısrarlı talebiydi,
O Merhum Menderes’in, güç yetmez emeliydi...
¥
O şimdi daha mahzun, çünkü hâlâ kimsesiz,
O Sultanahmet’le bir, lakin o cemaatsiz...
¥
O yeniden açılış, hayalini kuruyor,
O çileden kurtuluş, Fatih’ini arıyor...
¥
O bir asırdan beri, terhise gün sayıyor,
O Reis-i Cumhurdan, açılmayı bekliyor...
-----------------------------------------------------
(*)Bu şiir Ayasofya’nın 29 Mayıs 2016 ‘da açılmasına katkı niyetiyle 23 Mayıs 2016’da kaleme alınmıştır.