Bu ülkede alnı asla secde görmeyen! İslam’la hiçbir bağı olmayan! Ömrünü İslam’a zarar vermeye ve onu yıkmaya adamış dinsiz ve azımsanamayacak bir kesim var. Kur-ân, ezan, cami, Kur-ân kursu, din dersi, imam düşmanıdırlar.

Kimse demeye cesaret edemese de asıl adları KÂFİRDİR. Lâkin ezanın okunuş şekline onlar karar verir. Dinin nerede nasıl uygulanacağına onlar karar verir. Kur-ân'ın neye hükmettiğini en iyi onlar bilir. İmamın neyi doğru söylediğini hep onlar anlar.

Ülkeyi kimin yöneteceği seçim yapılmadan onlara sorulmalıdır.

Onlara göre Müslüman gerici, yobaz, cahil, çoban, sanat düşmanı, hizmetkâr... kısaca fuzuli kişiler topluluğudur.

Her melaneti özgürce işleyip özgürlük istemek. Dün, Abdulhamid'den, bugün Erdoğan’dan İstedikleri özgürlük aynı özgürlüktür. Din mefhumu yok olmayınca özgür olmayacaklarını iddia edip Dinin yok edilme özgürlüğünü isterler.

İlm-ul ruh'ta izahı şöyledir: Yaptığı melanetin bu toplum ahlakına aykırı olduğunu, helal, haram kriterlerinin varlığını bildiği İçin; İşlediği melanetin bu toplum için suç sayıldığını bilmek ve bile isteye o fiili işlemek aşağılayıcı bir duyguya hapis olmaktır. Özgürlüğünü yaşadığı fiilin Bir başkası tarafından haram kabul edilmesi onu rahatsız ediyor.

Ruhen baskı altında olduğuna inanıyor ve özgürlük istiyor. İşlediği fiil ile bütünleşmiş, muzaf muzafın ileyh olmuş. Özgürlük Perver bu zat, aslında işlediği fiile özgürlük istiyor. O fiil ile bütünleştiği için kendine özgürlük istediğini zannediyor.

Dindarsız bir dünya istiyor. Dindarı olmayan bir dünya. İşte o özgürlük; aradığı bu özgürlüktür. İşlediği melanetin helal, haram sayılmadığı bir dünya. Mestureden rahatsız çünkü kendi üryan. Mestureye göre o günah, haram işliyor. İşte bu duyguya mahkûm olduğu için özgürlük istiyor. Aslında bu toplumda yaşamaktan rahatsız.

Sarhoş, içmeyenden... Hırsız, çalmayandan... Küfürbaz, sövmeyenden... Fahişe, namusludan .... Rahatsız.

Sekülerlerin Yaşam tarzına müdahale dedikleri olay budur. Namuslu olanlar fahişenin ruh dünyasını daraltır. Her ferdin ahlak mefhumunun kendinde olduğu gibi olmasını ister. Suçluluk duygusu yaşamak istemez. Toplum nazarında hakir görünmek istemez. Fakat toplum değer yargılarını bildiği için onu ruhen baskı altına alır. İşte bu hissettiği baskıya karşı özgürlük ister. İstemesine ister de izah edemez.

Velhasıl üstadım! Kafir özgürce işlediği küfür ile iktifa etmiyor. İşlediği o fiili ayıp, günah, haram sayan dinin yok edilme özgürlüğüdür. Özgürlük isteği.

Müsavi bir toplum istiyorlar dinin müdahale etmediği. Herkesin ahlaki değerlerinin kendinde olduğu gibi (yani olmadığı gibi) olmasını istiyorlar. Dinin müdahale etmediği vicdanlar, ahlaklar, ruhlar dünyası olmasını istiyorlar. "Bu p.i.ç lerin yaşam alanına müdahale" dediği mevzuuda budur.

Sen zinayı, içkiyi haram addedersen onun kimlik hayatına müdahale etmiş olursun. (O böyle görüyor) İnsan işlediği cürmüm farkındadır. Helakimiz yakın mıdır? Diye soranlarımız var. Çünkü yaşadığımız dünyanın çivisinin çıktığını görüyoruz.

Allah'ın yasak ettiği her melanet meşruu ve legal hale geldi. Evler TV'ler ile birer pavyon. sokaklar, Çıplaklar kampı, Tüccar hırsız, Üretici arsız.... Karun sofrasına açlık edebiyatı hâkim...

"Hayat standarttı, yaşam biçimi, çağ" gibi argümanlar ile şükürsüzlüğümüze, israfımıza payanda arar olduk. Biz İslam'dan uzaklaşıyoruz. Kafir gibi yaşayıp, Müslüman gibi ölmeyi temenni eder olduk. Fi-emanillah!