Arzu Erdoğral'ın kaleme aldığı bu yazı, uluslararası ilişkilerdeki "reelpolitik" gerçeğini ve siyasi söylemlerin tutarsızlığını Donald Trump figürü üzerinden oldukça net bir şekilde özetlemiş. Söylem ve Eylem Arasındaki Uçurum Arzu Erdoğral, Trump'ın İran halkına yönelik tavrındaki tezatlığı incelerken aslında küresel siyasetin en eski hastalığına parmak basıyor: Araçsallaştırılmış Demokrasi. Yazıda vurgulandığı üzere; bir halkın özgürlük arayışına verilen desteğin, iç politikada bir hakaret malzemesine dönüşmesi, "insan hakları" retoriğinin aslında birer jeopolitik silah olarak kullanıldığının itirafı niteliğindedir. Erdoğral’ın Lindsey Graham örneğiyle birleştirdiği bu tablo, Washington’un müttefiklik ilişkilerine de halkların iradesine de yalnızca maliyet-fayda analizi çerçevesinden baktığını kanıtlıyor. Sonuç olarak yazı, büyük güçlerin dilindeki "özgürlük" kelimesinin, stratejik çıkarlar sona erdiğinde nasıl bir kenara itildiğini çarpıcı bir ikiyüzlülük portresiyle gözler önüne seriyor.

Bana dostunu söyle sana kim olduğunu söyleyeyim.

Trump kadar ikiyüzlüsü bir de Netenyahu’dur. Birbirlerini tamamlıyorlar. Bir önceki yazınızda bahsettiğiniz gibi Arz’ı Mevud hayalleri var bunların. Trump’ta bunların uşağı olmuş. İran halkını düşünen kim amaç ülkeyi ele geçirmek.

Bunların ikiyüzlülüğü hiç bitmez. Siyasetleri bu. Dünyayı ele geçirme istekleri son bulmadıkça devam eder. Müslümanlar birleşmedikçe kurtuluş yok