Ramazan ayının ilk günü
Ramazan ayının ilk günü
LATİF ERDOĞAN
Bugün Ramazan ayının ilk günü. Recep ve Şaban aylarının ruhumuza, kalbimize, duygularımıza yüklediği berraklık Ramazan ayında daha bir ivme kazanacak, melekleşmenin elvan elvan boyutlarında bizlere seyr ü sefer yaptıracaktır. İçinde bin aydan daha hayırlı Kadir gecesini de barındırması dikkate alındığında senenin başka aylarında olmayan kadir ve kıymetin ihsanı ilahi olarak bu aya, sadece bu aya yüklendiği söylenebilir. Ne ki yine de zaman bir zarftır. Önemli olan mazruf, yani bu ayda yapacağımız ameller, zarfı dolduracak güzel niyetlerdir.
Kur’an bu ayda, bu ayın Kadir gecesinde inmeye başlamış; bu vesile ile de Ramazan ayı ve Kadir gecesi daha bir değer kazanmıştır. Ne ki bu kazanılan değerden istifade de yine bizim Ramazan ayında diğer aylardan, diğer günlerden daha farklı, daha yoğun bir şekilde Kur’an’a yönelişimize hatta bir adım ötede Kur’an’la bütünleşmemize bağlıdır.
Ramazan ayında farz olması sebebiyle hiç kuşkusuz en önemli ibadet oruçtur. Orucun insan mahiyetinin bütünüyle tutulması en has gaye, en yüksek hedef haline getirilmelidir. Nefis, açlıkla terbiye edilirken, ruh, kalp, sır, hafa, ahfa ve diğer latifeler mutlaka onları inkişaf ettirecek amellerle beslenmeli, onları zaafa uğratacak amel ve davranışlardan uzak durulmalıdır.
Zikrullah, en önemli besleyici manevi gıdadır. Zikir- fikir- şükür üçlüsünü birlikte yaşamak söz konusu duygu ve latifeleri insani arşa çıkarmaya vesiledir. İnsani arş, insanın kendi yaradılış gayesine ulaşması, demektir. “Ben insanları ve cinleri beni bilsinler, bana kulluk etsinler diye yarattım” (Zariyat, 56) yüce buyruğu bize söz konusu arşı ders verir. Ve bize en ulvi, en yüce hedefi gösterir.
Hiç kuşkusuz bu en ulvi, en yüce hedef kulluktur. İnsan için Allah’a kul olmaktan öte yüce bir makam, ulvi bir mertebe yoktur. Kulluğun olmazsa olmaz ilk şartı da imandır. İnsan ancak imanı ölçüsünde kulluk yapabilir. İmanı arttıkça, imanı inkişaf ettikçe kulluğu da artar, kulluğu da inkişaf eder. O zaman namaz hakikatine uygun başka bir namaz, oruç hakikatine uygun başka bir oruç, zekat ve hac da kendi hakikatlerine uygun başka bir zekat ve hac haline gelir. İbadetler, şekillerinin fani sınırını aşar, beka ruhuna bürünür.
İmanda inkişaf o kadar önemlidir ki, ikinci bin yılın müceddidi İmam Rabbani şöyle der: “İman hakikatlerinden bir meselenin inkişafını, binlerce vecd haline, binlerce manevi zevke ve binlerce keramete tercih ederim.”
Hem der ki, “Bütün tariklerin en son hedefi iman hakikatlerinin vuzuh ve inkişafıdır.”
Hem der ki, “Velayet üç kısımdır. Biri, velayet-i suğra ki meşhur velayettir. Biri velayet-i vusta, biri de velayet-i kübradır. Velayet-i kübra ise veraset-i nübüvvet yoluyla, tasavvuf berzahına girmeden, doğrudan doğruya hakikate yol açmaktır.”
Hem der ki: “Tarik-i Nakşi’de iki kanat ile süluk edilir. Yani iman hakikatlerine sağlam bir surette itikat etmek ve dini farzları tam yerine getirmekle olur. Bu iki cenahta kusur varsa o yolda gidilmez.”
İmanı sorgulamak başka şeydir, imanını sorgulamak başka şeydir. İmanı sorgulamak küfürle eş anlamlı sapkın bir haldir. İmanını sorgulamak ise imanın inkişafından gelen bir doyumsuzluk halidir. Sürekli “hel min mezid/ Daha yok mu?” ufkunda yaşamaktır.
İmanda inkişaf, icmali imanı tafsili imana; taklidi imanı tahkiki imana dönüştürmekle başlar, Allah’ı tanıma manasına gelen marifetullahın uçsuz bucaksız bahrinde yolculuğuna devam eder. İnsan Rabbini tanıdıkça sever, sevdikçe daha çok tanır. Bu sevgi ve tanımanın velut döngüsü onda manevi hazlar, ruhani zevkler hasıl eder. Bunlardan ilkine muhabbetullah, ikincisine ise zevki ruhani denilir.
İmanı billah, marifetullah, muhabbetullah birer mertebe, zevk-i ruhani ise bunlar neticesinde yaşanan haldir. Her merhale sıçraması, ebedi hayatımızla alakalı olması yönünden, maddi- manevi geçici her türlü makam, mevki ve mertebeden üstündür.
