FETÖ

FETÖ

LATİF ERDOĞAN

“İman edenlerin Allah’ı zikretmekten ve inen haktan dolayı kalplerinin saygıyla ürpermesinin zamanı gelmedi mi? Daha önce kendilerine kitap verilip de üzerlerine uzun zaman geçen, böylece kalpleri katılaşanlar gibi olmasınlar. Onlardan pek çoğu fasık kimselerdi.” (Hadid, 16)

Zaman, hafızayı törpüler. Acılar, sevinçler, zamanla eski gücünü, eski taravetini kaybeder. Olağanüstü günler, zamanın aşındırmasıyla sıradan günlere döner. Tarih, hafıza kaybına uğramışlara bir şey söylemez olur. FETÖ olayı da kalkıştıkları 15 Temmuz hain darbe girişimi de bu sürece dahil olmak üzere. Kimileri için bu öyle oldu bile.

Yaşadığımız olaylardan ibret alma ibresinin düşük düzeyde seyrettiği dönem, yaşanan olayların vahametli halinden daha tehlikelidir. Böyle bir süreci bize telkin edenler ya büyük bir gaflet ya da büyük bir ihanet içindedirler.

 FETÖ, yüz yıllar boyunca kanlı ihanetleri hatırlanması ve kuşaktan kuşağa hainlikleri aktarılması gereken bir terör örgütüdür ve 15 Temmuz sonrası hâlâ örgütle irtibatını devam ettirenlerin hiçbiri için masumiyet karinesi söz konusu değildir. Küçüğünden büyüğüne hepsi haindir, büyüğünden küçüğüne hepsi satılmıştır.

Evet, Cumhurbaşkanımız Recep Tayyip Erdoğan, ilk günlerdeki hali ibadet- ticaret- ihanet metaforlarıyla anlatmıştır; fakat bu metaforlar 15 Temmuz öncesi için geçerlidir. 15 Temmuz bu tür metafor ve algıları ortadan kaldırmış, hepsinin kimliğini ihanet olarak belgelemiştir.

Terörsüz Türkiye ideali ve bu uğurda atılan olumlu adımlar, FETÖ elemanlarına karalar bağlatıyor. Yakında devletin terör gündeminin yeniden birinci ve en öncelikli maddesi olacaklar. Hâlbuki PKK gölgesinde arazi olduklarını sanıyorlardı. Beter olsunlar. Şeytan azapta gerek. Cumhur İttifakı daha onlara çok karalar bağlatacak.

Bu memleketin hayrına olan her atılım onlar için cehennem azabı kadar acı vericidir. Bunlara acırsanız acınacak hale gelirsiniz. İsrail nasıl fesada kilitli bir millet ise, FETÖ de öyledir; bunlardan yapıcı bir tavır beklemek beyhude emek çekmektir.

Asli fıtratlarını kaybetmiş; meshe uğramış bir topluluktan bahsediyoruz. Dahası hile, oyun, tuzak, kumpas, yalan, iftira, ihanet, hırsızlık, soygun, talan karakterlerinin mümeyyiz ve ayrılmaz özellikleri haline gelmiş bir kitleyi konuşuyoruz.

Kur’an’daki münafıklarla ilgili bütün ayetleri bir araya getirdiğinizde nasıl bir portre ile karşılaşırsanız; bu topluluğun ruh portresi bundan ibarettir.

Hele Münafıkun Suresi, sanki onları bize tanıtmak için inmiş gibidir:

“Yeminlerini kalkan yapıp insanları Allah’ın yolundan çevirdiler. Onların yaptıkları ne kötüdür.

Bu onların iman edip sonra inkâr etmeleri sebebiyledir. Bu yüzden kalpleri de mühürlenmiştir. Artık onlar anlamazlar.

Onları gördüğünde (dış görünüşleri) hoşuna gider. Konuştuklarında sözlerini dinlersin. Onlar adeta dikilmiş kütükler gibidir. Her sesi aleyhlerinde sanırlar. Onlar düşmandır, onlardan sakının. Allah onları kahretsin. Nasıl da döndürülüyorlar.” (Münafıkun, 2-4)

Yani önce içinde bulundukları topluma güven telkin ettiler. Onları Allah ile kandırıp kendi hevalarına uydurdular. Fakat sonra dedikleriyle yaptıklarının arasındaki uçurumu kapatamadılar; “ya göründüğün gibi ol, ya da olduğun gibi görün” sözünü sürekli tersinden okudular.

 Dış görünüşleri ve söylemleri ile iç dünyalarını ve kötü niyetlerini perdelediler. Fakat sonunda kaderin tazyikiyle oldukları gibi görünmek zorunda kaldılar. Şimdi de bir kötülükten bir başka kötülüğe döndürülüp duruyorlar. Tövbe etmeye mecal bulamadıkları için de bir ilahi kahırdan diğer bir ilahi kahra sürükleniyorlar.