Bay yanlışlar korosu

Seçimlere kadar çeşitli ‘hülle’ partileri kurdurularak dikkatler onların üzerine çekilecek.. Cemaatten oldukları çok bilinmeyen kişiler sessizce, bilinenler ise saf değiştirdiklerini deklare ederek açıktan AK Parti’ye, tabandan tavana, herkes kendine uygun nasıl bir konum bulursa yerleştirilecek..

Seçimlere yakın bir değerlendirme yapılacak; eğer istenen seviyede konuşlanma gerçekleşmiş olursa, AK Parti desteklenecek. Çalışmalar hızlandırılarak AK Parti, çoğunluk esasına uygun şekilde kuşatılacak ve ele geçirilecek. Bu netice elde edilinceye kadar faaliyetler gizlilikle sürdürülecek; gerektiğinde en keskin AK Partili söylemler bunlarca temsil edilecek; en keskin Cemaat karşıtlığının öncüleri bunlar görünecek; dindarlık seremoniye döndürülecek..

Eğer önümüzdeki genel seçimde istenen ölçüde konuşlanma gerçekleşmezse, konuşlandırılanlar yerlerinde durmakla beraber, oylar geçen yerel seçimlerde olduğu şekliyle diğer partilere taksim edilecek; yani nerede hangi aday onlardan yana ise onlar üzerine odaklanılacak.. Eğer bu taktik tutar ve parlamentoda istenen seviyede sayıya ulaşılırsa, işte o zaman ya hülle partilerinden en elverişli olanı devreye sokulacak ya da daha kuşatıcı yeni bir parti kurulmasına gidilecek..

Eğer taktik tutmaz, bu yapılanma gerçekleştirilemezse, AK Parti’ye sızma uzun vadeli bir çalışma stratejisine dönüştürülerek yola devam edilecek.. Sonunda ya AK Parti tamamen ele geçirilecek ya da kitle kopmalarıyla çökertilecek..

AK Partililer, saflarını çok sıkı tutmak, yeni katılım ve dehaletleri iyi gözlemleyerek paralel taktikleri açığa çıkarmak zorunda. Paralelci olduklarını bildikleri kişiler, en yakın akrabaları, en samimi kişisel dostları olsalar dahi deşifre etmede, ilgili makamları bilgilendirmede tereddüt göstermeme ilkesini içselleştirerek pratiğe dökmek mecburiyetinde. AK Partili her bir üye, sadece bir partiyi değil, bütün ülkenin birlik ve dirlik sorumluluğunu temsil ettiği şuuruyla hareket etme mükellefiyetinde.

Başkasına zarar vermeye kilitli bir yapıya sempatiyle bakmak, sempati değil zulme iştiraktir. Eğer bu zarar verme keyfiyeti bütün bir milletin hukukuna saldırı noktasına varmışsa, bu sempatinin adı ihanetle eşdeğer anlam taşır. Acıma psikolojisi kavramının böylesi bir konjonktürde ne vicdanlarda ne de aklıselim ölçüleri içinde asla bir karşılığı yoktur. Varsa bir karşılığı, o da kişisel çıkar veya ikbal endişesidir.

Yeni Akit muhabiri Mehmet Özmen kardeşimize reva görülen saldırgan muameleyi de bu noktada değerlendirmeye tabi tutmamızda yarar var. Söz konusu menfur olayın öznesi konumundaki kişinin vitrinde bir isim olması, işin vahametini artırması bakımından ayrıca önemli bir husus.

İşin başında dövene elsiz, sövene dilsiz olma kültürüyle yetiştirilmiş ve bu kıvamı nice çalkantılı dönemde fiilen ispat etmiş bir topluluk; şimdilerde elsizi döven, dilsize söven bir konuma düşmüşse bu durum elbette vahimdir; endişe verici, düşündürücü bir düşüştür.

İşin başında, kan kusup kızılcık şerbeti içtim demeyi az görerek, kendisine kan kusturana kızılcık şerbeti ikram etme aşkınlığına ulaşmış ve bunu fiili olarak nice defalar haliyle, tavrıyla ispatlamış bir topluluk, bugün kendisine kızılcık şerbeti ikram edenlere kan kusturtacak duruma düşmüşse bu vahim düşüş elbette korkunç ve ürperti vericidir.

İşin başında, kendini bilmezlerin her türlü sözlü saldırısına esenlik dileyerek geçip giden ve yoluna devam eden bir topluluk; şimdilerde kendisine selam veren, esenlik dileyenleri nifakla suçlayıp saldırgan hale gelmişse, güç kirlenmesinde düşülen nokta elbette vahimdir, düşündürücüdür.

Demem o ki, bu olay, sadece masum bir kişinin darp edilmesi noktasından değil, topluluğun düştüğü vahim hal bakımından da değerlendirilmeli; vahametin daha da artmasının ve çeşitlenmesinin önlenmesi adına yapılacak çalışma ve müdahaleler böylesi bir perspektiften bakarak gerçekleştirilmelidir.