İkinci evlilikler
Danışma merkezine gelen Deniz Hanım 17 yaşında evlenmişti. Beş yıl evli kalmış, eşinden bir çocuğu olmuştu. Önce iyiyken eşi daha sonra kumara başlamış, daha sonra da hanımını çocuklarıyla yalnız bırakıp evi terk etmiş. Deniz hanım da babasının evine yerleşmiş. Onların geleneklerine göre “Dul bir hanım evlenmeliymiş. “Danışanım da babasının evinde daha fazla kalamayacağını anlıyor ve görücü usulüyle bir beyle evleniyor. Evlendiği eşi mesleği iyi olan, huyu güzel, bir kişiymiş. Yeni eşinin biri 12, diğeri 14 yaşında iki kızı varmış. Deniz hanım evliliğinde mutlu olmak için eşinin kızlarına karşı çok iyi davrandığı halde, kızlar onu ilk günden istememişler. Hatta yüzüne, “Seni bu evden kaçırtacağız. Naylon annesin sen” diye dalga geçmişler. Danışanımın üvey kızları kendisini babalarına şikâyet etmişler, ona iftiralar atmışlar, huzurunu bozmuşlar.
Deniz hanımın ikinci eşinden ortak bir çocukları oluyor ama kızlar yüzünden boşanmak zorunda kalıyorlar. Hatta eşi boşandıktan sonra Deniz hanıma telefon açıp, “Kızlarım evlensin, seninle tekrar birleşelim, ben seni seviyorum” diyor ve tekrar birleşiyorlar.
Değerli okuyucularım, yapılan araştırmalar boşanma sebebiyle ayrılan kişilerin 3-5 yıl sonra yeniden evlendiğini ortaya koymaktadır. Erkeklerin yeniden evlenme oranı kadınlara göre daha fazla çabuk ve daha fazladır. Birçok erkek ve kadın ilk evliliklerinde tecrübesiz olduklarından dolayı hatalar yaptıklarını, bu hatalardan ders alarak artık gerçek sevgiye ve ortak güzel ilişkiye hazır olduğunu hisseder ve yeniden evlenirler. (Gestoff,1975)
İkinci evlilik ikinci bir hayata başlamak gibidir aslında; artık mantık ön plandadır ve birinci evliliklerden alınan derslerle daha sağlıklı bir evlilik yapma olasılığı yüksektir.
Gerek evlenen kişiler gerekse çocuklar, önceleri bazı zorluklar yaşayacaklardır. Özellikle ilk zamanlarda çocuklardan yeni gelen ebeveyne anne ya da baba diye hitap etmesi istenmemelidir. Zaten çocuklar; bu kişiye abla, ağabey, teyze, amca diye hitap ederek tepkilerini dile getirirler.
Üvey ebeveynlerin yaşayacağı birtakım sıkıntılar bulunmaktadır. Özellikle çocuğa karşı geliştireceği uygun duygusal yakınlık derecesi, çocukla ilgili karar verme hakkı ve sorumluluğu, çocuğa sergileyeceği disiplin miktarının doğruluğu ve mali sorumlulukları konusunda tam emin olamazlar (Eisenberg & Lewis, 1979).
Çocuklar üvey anneyi, çok sevdiği annelerinin yerine geçmeye çalışan bir insan olarak görür, hemen onu kabullenemez. Babaya düşen önemli bir görev, ikinci evliliği yapmadan önce çocuğunun kendisinden üvey annesini, öz annesinin yerine koymasını beklemediğini, üvey annenin kendisini seveceğini ve yardımcı olacağını, onun hayatını kolaylaştıracağını anlatmak, kendisine önem verildiği şeklinde algılar.
Bir kişi üvey anne rolünü üstleneceği bir evliliğe adım atmadan önce iyi analiz etmelidir. Çocuğun gerçekten istediği, üvey anne- babanın onu seviyor, anlıyor ve hoşgörü gösterebiliyor olmalarıdır. Çocuklara ikinci anne veya baba ile iyi anlaşıyor olmanın gerçek anne veya babaya haksızlık yapmak anlamına gelmediği anlatılmalıdır. Olay, biz büyük bir aileyiz, şeklinde görülebilmelidir.
Üvey anne ile çocuk arasında sağlıklı bir ilişki kurulması için, problem yaşandığında, baba olayı iki tarafı da dinleyerek çözmeye çalışmalıdır. Çocuk, babasını avukat gibi hissetmemelidir. “Ben ne yaparsam yapayım, yanlış da davransam babam benden yana” dememelidir.
İkinci evlilikler bazen anlattığım örnekteki gibi dramatik olmuyor. Araştırmalara göre, çocukların ne olursa olsun, kendi anne babalarıyla büyümek istedikleri saptanmıştır. Özellikle yaş küçükken bu uyumun sağlanması daha kolay olmaktadır.
Aile yaşamı ekonomik ve duygusal açıdan çocuğunu tek yetiştirmekten daha doyurucudur.
Bu yazımla birlikte yazılarıma ara veriyorum, yeni yazılarımla eylül ayının ikinci haftası buluşabilmek dileğiyle Allah’a emanet olunuz. Siz değerli okuyucularıma desteğiniz için teşekkür ederim.
DNŞ TEL: 0212 503 79 95- 0506 401 79 91
