Kurtuluş Savaşı kime karşı yapıldı?

Her kurtuluş günü ve zafer etkinliğinde asıl düşmanı değil de kendi halkını düşmanlaştıran laik kesim bu seneyi de boş geçmedi ve bilinçaltında neler gizlediklerini bir kez daha tiyatral sahnelerle ortaya koydular. Ülkenin ve halkın geleceği için endişe veren söz konusu halk düşmanlığı muhakkak ki muhtemel bir iktidar değişikliğinde pratiğe de konulacaktır. 

Bu hastalıklı ruh hali maalesef nesilden nesile geçerek yaşamaya devam ediyor ve etkinliklerle kendini ortaya çıkarıyor. Hal ve tavırlarına bakılırsa laik kesim için belli ki düşman Yunan, İngiliz veya Fransız değil bizzat Anadolu halkıdır. Eskiden gösterilerde Türk askeri Yunanlı askerleri mağlup edip denize dökerdi. Şimdilerde sözde modern Türk kadını çarşaflı kadının çarşafını alıp sözümona özgürleştiriyor. Zafer ise vals dansıyla veya Yunan geleneksel müzikleriyle kutlanıyor. Yunanlılar bu ahmaklığa ya gülüyorlardır ya da kültürel olarak işgali devam ettirdikleri için seviniyorlardır.

Maalesef bu ülkede ezik, sömürgesever ve halkına kin besleyen bir güruh var. Bilmem kim olmasaydı adınız şimdi Yorgo olurdu derler ama Yorgo dışında Lisa, Lina, Yasmin gibi birçok ismi çocuklarına takmaktan çekinmezler. Demek ki çocuklarına Yorgo ismini koymadıkları sürece Türklüklerini koruduklarını zannediyorlar. Doğrusu ne koydukları önemli değil de bu kadar rezillik içinde vatanseverlik taslamaları insanın tuhafına gidiyor. 

Unuttularsa hatırlatalım; Kurtuluş Savaşında cepheye mermi ve erzak taşıyan kadınlar hep çarşaflıydı. Şehit olan ve olmayan askerleri Mustafa Kemal de dahil olmak üzere doğuranlar da çarşaflıydı. Sütçü İmam bir Fransız askeri Maraşlı bir kadının çarşafını yırttı diye Fransız’ı öldürdü ve isyanı başlattı. Bugün bazı insanlar kendini Sütçü İmam yerine Fransız askerinin yerine koyuyor. İnsan haliyle soruyor; Savaşı kime karşı ve neden yaptık? Sütçü İmam bugün yaşasa nasıl muamele görürdü? Bugün çarşaf yırtanlar işgalcilerin kalıntıları olabilirler mi? Bu kan uyuşmazlığı neden?

Çarşafa karşı olabilirsiniz ama bu kadar fedakârlık göstermiş kadınlara saygı göstermeniz insanlıktan öte bir borçtur. Ama çarşaf yırtıyorsanız ya siz o insanların torunları değilsiniz ya da insanlıktan çıkmışsınız demektir. Çünkü insan olan başkasının kılıf kıyafetine karışmaz. Ancak gelin görün ki birileri bu hakkı kendinde buluyor ve kendisi gibi giyinmeyenleri zorla kendisine benzetmeye çalışıyor ve bunu çağdaşlık adına yaptığını iddia ediyor. Oysaki medenilik birbirine saygıyla başlar. Bunu, taklit ettikleri Yunanistan’daki sosyal hayata bakarak bile öğrenebilirler. 

Ancak sorun da burada, yani taklitte. Bizdeki çağdaşlar, aklı hiç kullanmadılar. Görsele bakarak çağdaşlaşacaklarını zannettiler. Sorsanız 21. yüzyılda başörtüsünün yeri yok derler ama taş devrinin modasını çağdaşlık diye pazarlarlar. Kendileri böyle düşünüp düşündükleri gibi yaşayabilir ama başkalarına dayatmaya hakları yoktur. Kaldı ki kendi yaşam tarzlarını dayatırlarsa dayattıkları kişiler de ayniyle karşılık verebilirler. Mesela çarşaflılar/başörtülüler de onlara kendi giyimlerini dayatabilirler (Ama yapmadılar). 

Lakin bunu anlayacak kadar idrak sahibi değiller. Bunlar ileri gidip Taliban’ın kadınları kapatmasını bile protesto ettiler. Protestoyu dürüst insanlar yapsa neyse de bizdeki sözde çağdaşlar yapınca absürt kalıyor. Çünkü kendilerinin de Taliban’dan bir farkı yok. İki grup da totaliter bir rejimi savunuyor ve ikisi de kadınlar adına karar veriyor. Biri zorla kapatırken diğeri zorla açtırıyor. 

Hasıl-ı kelam, bizden biri gibi görünüp bize düşmanlık besleyenler iç huzuru bozuyorlar. Eşitlik, adalet, özgürlük gibi kavramları kendi ilkel düşünce ve hayat tarzları isterlerken başkalarına esareti reva görüyorlar. Söz konusu ezikler lisan-ı hal ile herkesin kendileri gibi ezik olmalarını istiyorlar. Direniş olursa da ezerek ezikleştirmeye çalışıyorlar.