“İsa’nın, bugünün Müslümanlarına öğreteceği şey”
Geçtiğimiz Salı günü New York Times’ta Mustafa Akyol’a (Taha Akyol’un oğlu) ait “ İsa’nın bugünün Müslümanlarına öğreteceği şey” isimli bir yazı yayınlandı. Akyol yazısına Müslümanların niye bu kadar kızgın ve şiddet yanlısı olduklarını sorarak başlıyor ve tarihçi Arnold Toynbee’nin bir yazısı üzerinden çözüme ulaşmaya çalışıyor. Toynbee’ye (ve Akyol’a) göre “Müslümanların durumu miladi birinci yüzyılda Romalılarca ezilen Yahudilerin durumuna benziyor. O dönem bir kısım Yahudiler egemen güçle işbirliğine girerken, bir kısmı da savaşmak istedi. Günümüzde de Batıya yenilen Müslümanlardan Atatürk gibiler Batı ile işbirliğine girerken, Vahhabiler çatışmayı yeğlediler ve sonunda yenilecekler.”
Ancak Akyol iki yolu da sakıncalı bulup çözüm olarak başka bir Yahudi’yi örnek veriyor. Buna göre bir Yahudi hahamı olan Hz. İsa, diğer Yahudilerden farklı olarak inanca odaklanıp dini reforme etti ve dogmalar, katı kurallar ve fundamental görüşler yerine adalet ve Allah sevgisine odaklandı. Akyol’a göre Müslümanlar için üçüncü yol, Hz. İsa’yı taklit edip şiddet yerine barışçıl, inancı ve sevgiyi önceleyen bir yaklaşım olmalıdır.
Yazının kısa özeti bu şekilde. Yazıyı okuduktan sonra eksik ve yanlış bilgilerle yazılmış olması ve Batılılara yaranma çabası içinde olma hissi vermesi nedeniyle kızdığımı belirtmem lazım. Çünkü Akyol’un kendinde olmayan ilme dayanarak dini reforme etme tavsiyesinde bulunması, dini deforme etmekle neticelenecek bir süreçtir.
Dinde reform talebinde bulunulabilmesi için dinin gerçekten çağın şartlarına uyarlanma ihtiyacının olması gerekir. Reformu ise sadece takvada ali mertebelere çıkmış alimler/müceddidler yapabilir. Dindarlığı bir zamanlar ve belki hâlâ irtibat içinde olduğu FETÖ’nün herhangi bir mensubu kadar eksik olan Akyol’un reform talebi bireysel bir hak olabilir ama reform yapmak ona düşmez. Hem Müslümanların kurtuluşu için Hz. İsa’yı örnek almaları gerektiğini söylemesi sadece cahil ve yetersiz olduğunu değil, birilerine güdümlü olduğu şüphesini de uyandırıyor.
Bir sorunun teşhisi yanlışsa çaresi de doğal olarak yanlış olur. Evet, bazı Müslümanların kızgın olduğu ve şiddete başvurduğu doğrudur. Ancak bunların sayısı toplam nüfus içinde onbinde birdir. Bir kişi için onbin kişiyi suçlamak nasıl bir mantıktır? Hem teröre bulaşanların çoğunun Batının işgalci ve baskıcı politikalarının sonucu radikalleştiğinin, hatta Ladin gibi teröristlerin bir zamanlar kahraman olarak görüldüğünü ve bugün terörist kabul edilenlerin yarın Batı tarafından farklı bir şekilde tanımlanabileceğini bilmek gerekir.
Akyol’un orta yol olarak Hz. İsa’dan ders alınması gerektiği tezi bana nedense sahte İsa FETÖ liderini hatırlatıyor. O da hoşgörü, sevgi ve barış gibi pozitif kavramları çok kullanırdı. Lakin sonradan vahşi bir terörist olduğu ortaya çıktı. Yazının ilgili kısmı sanki “Fetullah üçüncü yol için ideal bir adamdı ve fakat kıymeti bilinmedi” gibi bir anlam veriyor.
Ayrıca Hz. İsa’yı örnek almak Resulullah’a (a.s.m.) ağır bir hakarettir. Peygamberimiz (a.s.m.), Hz. İsa (a.s.) dahil diğer peygamberler ve onlara inen kitap ve dinler tahkir ve tahrip edildikleri için insanlığa gönderildi. Kur’an-ı Kerim ve O’nun (a.s.m.) sünneti Müslümanlar, Hristiyanlar ve tüm insanlar için kâfidir. Eğer birileri günahta ve küfürde ısrar ediyorsa- ki Hristiyanların bu konuda sicili daha bozuk- bunun sorumlusu Hz. Peygamber (a.s.m.) olmadığı gibi, çözümü de Hz. İsa değildir. Sorun insanların kendisindedir. O gafiller ki; güneş misali bir Peygamberi (a.s.m) dinlemiyorlarsa başka da birileri kendilerine ışık olamaz.
Akyol için “Aşırılıklardan Kurtarılmış İslam” isimli kitabının Cizvit papazlarınca hazırlandığı ve Amerikan Dışişlerinin desteğiyle onun adına basıldığı gibi bir iddia canlılığını korurken, Müslümanları İncil’den ayetlerle Hz. İsa’ya çağırması onunla ilgili şüpheleri daha da arttırıyor. Eğer İslam üzerinden para kazanmak derdindeyse ona Bakara Suresinin 41. Ayetini (Allah’ın ayetlerini ucuza satmayın) ve Ali İmran Suresinin 85. Ayetini (Kim İslâm’dan başka bir din ararsa, (bilsin ki o din) ondan kabul edilmeyecek ve o ahirette hüsrana uğrayanlardan olacaktır) hatırlatırız.
