Amerikan memlukleri
İnsan ihsanın kölesidir derler. Birisi size bir yardımda bulunursa ona minnet duyarsınız ve her dediğini yapmak durumunda kalırsınız. Türkiye’de yabancılarca fonlanan medya böyle olup Amerikalı ve Avrupalı bazı kurumların kapısında para dilendiler ve karşılığında bağımsız gazetecilik kisvesiyle ülke siyasetini manipüle ettiler. Yaptıklarına bağımsız gazetecilik derler ama gazeteciliklerine baktığınızda bağımsızlığın ötesinde saldırgan bir muhalefet yaptıklarını görürsünüz.
Kimse henüz tarafsız bir gazetecilik yaptıklarına şahit olmadı. Sabah akşam ya hükümeti ya da bu ülkenin değerlerini mesela dinini karalamakla meşguller. Mesela kızların zorla örtündüklerine dair haberler görürsünüz ama muhalefet partilerindeki tacizi tecavüzü göremezsiniz. Kendilerine para veren ülkelerin aleyhinde de haber yapmazlar. Çünkü onların kölesidirler. Özgürlükten kasıtları amansızca muhalefet etmektir. Hükümeti doğrular yetmezse yalanlarla da yıpratırlar (bkz. Katarlı öğrencilerin Türkiye’de sınavsız tıp okuma yalanı). Hem bağımsız gazetecilik derler, hem de kendisi gibi düşünmeyen medyaya bir saldırı olduğunda seslerini çıkarmazlar (bkz. İHA ve A Haber muhabirlerine yapılan saldırılar).
Çelişkiler bununla sınırlı değil. Amerikan dolarının müptelası olan sözde bağımsız gazetecilere sorsanız solcu olduklarını söylerler. Kendilerini anti-Amerikancı olarak tanıtırlar ama doları görünce ne solculukları kalıyor ne de Amerikan karşıtlıkları. İnsanın, acaba tek mesele Amerika’nın nimetlerinden yararlanmamak mıymış diye sorası geliyor. Yoksa Amerika’nın bağımsız medya ve demokrasi gibi kavramları nasıl istismar ettiğini bizler de onlar da çok iyi bilir. Eğer mesele demokrasi ise ABD’nin Sisi’nin veya Muhammed Bin Zayid veyahut Muhammed Bin Salman’ın muhaliflerini neden fonlamadıklarını sormak gerek. Amerika, Sisi gibi bir diktatörü darbe yapmasına ve muhalifleri idam etmesine rağmen destekliyor. Ayrıca Mısır’da bağımsız gazetecilik de yok. Amerikalı vakıflar neden Mısır medyasını desteklemezler acaba?
Ne Amerika ne de bizdeki fonlanan medya dürüst değil. Örneğin Katar gibi bir ülke bir haber portalına destek verse kıyameti koparırlar. Ama Amerika muhalif medyayı desteklese savunmaya geçerler. Demek ki mesele bağımsız gazetecilik değil, sol/laik gazetecilik. Aynı tepkiyi Katar Türkiye’ye yatırım yaptığında da vermişlerdi. Hatta birileri ileri gidip yabancı sermaye ile yabancı fonu kıyaslayacak kadar ahmaklaştı. Biraz akletseydi yabancı sermayenin ülkede üretim ve istihdam oluşturduğunu anlardı. Yabancı fonlamada ise para belli kişilerin ceplerine girer ve o kişiler ülke siyasetini ve ekonomisini manipüle ederler. Beklenen sonuç ülkenin zarar görmesidir.
Öte yandan suçunu kabul edip utanmak yerine hükümeti suçlayanlar oldu. Hükümet kendine yakın medyaya devlet kurumlarından iyi reklam verdiriyormuş da kendileri bir şey alamadığı için Amerika’dan para almışlar. O zaman Yunanistan’dan da para alın. Hem siz devlete katil derseniz devlet üstüne bir de para mı verecek? Ayrıca bunu söylerken CHP’li belediyelerin muhalif medyayı nasıl beslediklerini yazmıyorlar. Diğer yandan reklamda ticari bir ilişki var. Medya reklam yayınlar, reklam sahibi de ücretini verir. Peki, Amerika’dan ve Avrupa’dan alınan fonların karşılığında onlara ne veriliyor? Şu ana kadar kaos çıkarmak dışında bir hizmetlerini görmediğimize göre demek ki diyet borçları ülkeyi karıştırmak.
Son olarak bu tür ihanet ilişkilerinin Türkiye’deki tarafının sol/laik medya olduğunun altını çizmek gerek. 28 Şubat sürecini hatırlayalım. O günlerde mesela Akit gazetesi, Erbakan hükümetini desteklerken çok sıkıntılar çekti. Refah Partisi muhalefete geçince daha beter sıkıntılar yaşadı. Hatta binası basıldı ve tarandı. O günlerde devletin kurumlarından reklam da almıyordu. Ancak Akit o dönemdeki kötü şartlara rağmen Amerika’nın bilmem hangi vakfından bağımsız gazetecilik bahanesiyle fon dilenmedi. Zaten Amerikalılar da vermezdi. Çünkü onlar sadece kaos çıkarabilecek ve memleket derdi olmayan medyaya destek veriyorlar.
