Madem tek aday var ne gerek var secime yok 750 000 uye oy verecek o olacak bu olacak sankı Baska aday varmıs gıbı kuru gurultu yapıyorlar bos isler partısı bır bitmedi bunların kurultayı sabah aksam kurultay

SANDIK KURULMADAN VİCDANLAR SORGULANMALI! Demokrasi, yalnızca sandığa oy atmak değil, o sandığa temiz bir vicdanla gidebilmektir. Siyaset, millete hizmet etmenin en önemli yollarından biridir. Ancak siyaset ahlaktan, makamlar liyakatten, seçimler dürüstlükten uzaklaşırsa geriye yalnızca koltuk mücadeleleri kalır. Oysa siyaset, kişisel ihtirasların tatmin edildiği bir alan değil, milletin geleceğine dair sorumluluk üstlenilen kutsal bir emanettir. Bu emanete sahip çıkmanın ilk şartı ise dürüstlükten, adaletten ve ahlaki değerlerden taviz vermemektir. Bugün Türk siyasetinde yaşanan gelişmelere baktığımızda, üzerinde düşünmemiz gereken ciddi meselelerle karşılaşıyoruz. CHP'de yaşanan kurultay tartışmalarının ardından gündeme gelen iddialar ve Özgür Özel'in öncülüğünde kurulduğu belirtilen Yeni Parti'nin kongre hazırlıkları, siyasette demokrasi ve ahlak meselesini yeniden tartışmaya açıyor. Özellikle delegelerin iradesine müdahale edildiği, birtakım menfaat ilişkileriyle seçim sonuçlarının etkilenmeye çalışıldığı yönündeki iddialar, siyaset kurumunun itibarını zedeleyen tartışmaları beraberinde getiriyor. Elbette iddia ile ispat edilmiş suç birbirinden ayrılmalıdır. Kimse hakkında delilsiz hüküm vermek, adalet duygusuyla bağdaşmaz. Ancak siyasetçinin görevi yalnızca hukuken aklanmak değil, toplumun vicdanında da güven tesis etmektir. Çünkü siyasette kaybedilen güven, kazanılan seçimlerden çok daha önemlidir. İnsanların zihinlerinde oluşan şüpheleri gidermenin yolu ise tartışmalardan kaçmak değil, şeffaflıkla ve hesap verebilirlikle milletin karşısına çıkmaktır. Bir düşünelim; bir siyasi partinin delegesi, kendisine emanet edilen iradeyi kişisel çıkarları uğruna kullanıyorsa orada demokrasiden söz edilebilir mi? Bir makam, fikirlerin ve hizmet yarışının değil de pazarlıkların sonucunda elde ediliyorsa o makamın manevi değeri kalır mı? Millete dürüstlük vadedenlerin önce kendi içlerinde dürüstlüğü hâkim kılmaları gerekmez mi? İşte asıl mesele budur. Demokrasi yalnızca sandıkların kurulmasıyla değil, o sandıklara yansıyan iradenin hiçbir baskı, menfaat ve pazarlığın gölgesinde kalmamasıyla anlam kazanır. Bir siyasi partinin adının başına veya sonuna "yeni" kelimesini koymak, o partiyi kendiliğinden yeni yapmaz. Yeni olmak, tabelayı değiştirmek değil, anlayışı değiştirmektir. Eski alışkanlıklarla yeni bir siyaset inşa edilemez. Dünün tartışmalarını, çıkar hesaplarını ve koltuk mücadelelerini bugüne taşıyarak temiz bir sayfa açılamaz. Gerçek yenilik, söylemlerde değil uygulamalarda; şeffaflıkta, hesap verebilirlikte, liyakatte, adalette ve ahlakta kendisini göstermelidir. Aksi hâlde değişen yalnızca isimler ve tabelalar olur, zihniyet ise olduğu yerde kalır. Burada yalnızca Yeni Parti'ye değil, bütün siyasi partilere seslenmek gerekiyor. Siyasi partiler kimsenin şahsi mülkü olmadığı gibi genel başkanlık koltukları da kimseye ebediyen tahsis edilmiş makamlar değildir. O koltuklar millete hizmet etmek için vardır. Delege, birilerinin emir eri değil, temsil ettiği insanların iradesinin emanetçisidir. Sandık ise önceden hazırlanmış senaryoların onaylandığı bir araç değil, özgür iradenin tecelli ettiği yerdir. Bu anlayışın yerleşmediği bir siyasi yapıda demokrasi ne kadar konuşulursa konuşulsun, sözden öteye geçemez. Ne yazık ki ülkemizde zaman zaman siyasetin ahlaki boyutunu unutuyor, kimin kazandığına bakarken nasıl kazandığını sorgulamayı ihmal ediyoruz. Oysa bir seçimi kazanmakla o seçimi hak ederek kazanmak aynı şey değildir. Her galibiyet başarı olmadığı gibi her makam da sahibine itibar kazandırmaz. İnsanı değerli kılan oturduğu koltuğun yüksekliği değil, o koltukta sergilediği karakterin yüceliğidir. Makamlar gelip geçicidir, fakat insanın arkasında bıraktığı iyi veya kötü izler hafızalarda yaşamaya devam eder. Bugün kongre hazırlıkları yapan siyasi kadroların kendilerine sormaları gereken en önemli soru, gerçekten millete hizmet etmek için mi yarıştıkları, yoksa yalnızca makamlarını korumak için mi mücadele ettikleridir. Bu sorunun cevabı, kongre salonlarında yapılan süslü konuşmalardan çok daha önemlidir. Çünkü millet artık yalnızca güzel sözler duymak değil, sözüyle özü bir olan, dün söylediğini bugün inkâr etmeyen, kendi çıkarı söz konusu olduğunda ilkelerinden vazgeçmeyen siyasetçiler görmek istiyor. Siyasete duyulan güvenin yeniden tesis edilmesi de ancak böyle bir anlayışla mümkün olabilir. Unutulmamalıdır ki ahlakın olmadığı yerde adalet, adaletin olmadığı yerde güven, güvenin olmadığı yerde de gerçek demokrasi yeşermez. Siyasetçiler birbirleriyle yarışabilir, farklı görüşleri savunabilir, birbirlerini eleştirebilirler. Bunlar demokrasinin tabii gerekleridir. Ancak hiçbir siyasi rekabet, ahlaki değerlerin çiğnenmesine gerekçe olamaz. Siyaset, kazanmak için her yolun mubah görüldüğü bir alan hâline gelirse kaybeden yalnızca rakipler değil, milletin tamamı olur. Çünkü siyaset kurumuna duyulan güvensizlik, zamanla toplumun demokrasiye olan inancını da aşındırır. Şimdi kongre hazırlıklarıyla gündeme gelen Yeni Parti'nin önünde önemli bir sınav bulunuyor. Bu sınav yalnızca kimin genel başkan, kimin il başkanı, kimin delege seçileceği meselesi değildir. Asıl sınav, geçmişin tartışmalarından gerekli derslerin çıkarılıp çıkarılmadığıdır. İddialara karşı şeffaflık mı hâkim olacak, yoksa yeni tartışmalar mı doğacak? Delegeler özgür iradeleriyle mi karar verecek, yoksa kulis hesapları mı belirleyici olacak? Bunları zaman gösterecek. Ancak hangi parti söz konusu olursa olsun, sandığın güvenilirliğine gölge düşürecek her türlü davranışın karşısında durmak, demokratik sorumluluğun bir gereğidir. Şunu da unutmamak gerekir ki sandığın namusu, siyasetin namusudur. O namusa gölge düşüren her davranış, hangi siyasi görüşten gelirse gelsin aynı kararlılıkla eleştirilmelidir. Çünkü ahlakın partisi, dürüstlüğün ideolojisi, vicdanın siyasi rengi olmaz. Bugün kendi siyasi görüşüne yakın olanların yanlışlarını görmezden gelip rakiplerinin en küçük hatasını büyüten anlayış, toplumda adalet duygusunu zayıflatmaktan başka bir işe yaramaz. Gerçek ilke sahibi olmak, yanlış kimden gelirse gelsin ona yanlış diyebilmeyi gerektirir. Bir siyasi hareket gerçekten yeni bir başlangıç yapmak istiyorsa önce geçmişin yanlışlarıyla yüzleşmeli, sonra milletin karşısına çıkmalıdır. Zira temiz bir gelecek, kirli yöntemlerle inşa edilemez. Sandıklar kurulmadan önce vicdanlar sorgulanmalı, oylar sayılmadan önce ilkeler hatırlanmalıdır. Çünkü milletin ihtiyacı yalnızca yeni partiler, yeni isimler ve yeni sloganlar değil, her şeyden önce yeni bir siyaset ahlakıdır. Bu ahlakın temelinde ise dürüstlük, adalet, liyakat, tevazu ve millete karşı sorumluluk bilinci bulunmalıdır. Son söz olarak şunu ifade edelim: Sandıktan çıkmak insana makam kazandırabilir, fakat milletin gönlüne girmek ancak dürüstlükle mümkündür. Makamın ömrü seçimden seçime, insanın itibarı ise bıraktığı iz kadardır. Siyasetçinin gerçek zaferi, rakibini yenmesi değil, milletin güvenini kazanmasıdır. Çünkü sandıkta kazanılan bir seçim unutulabilir, fakat vicdanlarda kaybedilen güvenin telafisi kolay değildir.

Yeni parti ile ilgili bu çirkin "Pavyon" ifadesini kullanmak, en başta seçmenine yani halka ayıptır. Keşke biraz da savunduğunuz ama hiç haberlerinizde yer vermediğiniz fon vurguncularından, paralarını yurt dışına kaçıran halkın dini, yerli, milli duygularını istismar edenlerden de bahsetseniz..

Fon ve diğer üstü örtülenler hazır üye olanlar ve mahalle sorumluları faydalana bilir hukuk bizden yana diye düşünüyorum