Trendyol Süper Lig’in her haftası, taktiksel deha veya sportif başarılar yerine ne yazık ki yine yeşil sahaların doğasına ihanet eden ilkel kavgalarla, hırsların esiri olmuş ego patlamalarıyla gündeme gelmektedir. RAMS Başakşehir ile Gaziantep FK arasında oynanan ve ev sahibi ekibin 2-1’lik galibiyetiyle sonuçlanan müsabakanın ardından teknik direktörler arasında yaşanan arbede, Türk futbolunun içine düştüğü derin ahlaki ve zihniyet krizinin en taze vesikasıdır. Bilgeliğin, sükunetin ve gençlere örnek olması gereken liderliğin makamı olan teknik direktörlük koltukları, ne yazık ki sokak kavgalarını aratmayan birer güç gösterisi alanına dönüştürülmüştür. Kendi yetersizliklerini, taktiksel defolarını ya da saha içindeki gerginlikleri yönetemeyenlerin, çareyi yumruklarda, hakaretlerde ve tehditlerde araması, sporun birleştirici ruhuna vurulmuş en ağır darbelerden biridir. Öfke, insanın kendi acziyetini örtbas etmek için kullandığı en kusurlu maskedir ve bu maske yeşil sahalarda artık iyice çirkinleşmektedir. Türk futbolunun tepesinden tabanına kadar sirayet eden bu kalitesizlik ve hoşgörüsüzlük iklimi, sadece bugünü değil, geleceği de kurutmaktadır. Saha içinde milyonların gözü önünde birbirine saldıran, spor kültüründen ve asgari nezaketten nasibini almamış zihniyetlerin, Türk futboluna katacağı hiçbir değer, getireceği hiçbir başarı olamaz. Bu çirkinlikleri sadece seyretmekle yetinen, caydırıcı cezalar ve köklü yapısal adımlar atmak yerine her olayı geçiştiren futbol yönetimi de bu çürümüşlüğün sessiz birer ortağı konumundadır. Nezaketin zayıflık, zorbalığın ise güç olarak algılandığı bu çarpık düzen değişmedikçe, yeşil sahalar spor müsabakalarına değil, yalnızca bastırılmış hırsların ve ahlaki erozyonun sergilendiği utanç sahnelerine ev sahipliği yapmaya devam edecektir.