Milyarlarca dolarlık bütçelerle inşa edilen asgari savunma hatlarının, sahada inanç ve stratejiden yoksun bir şekilde nasıl kağıttan kaplana dönüştüğü, son asimetrik çatışmalarla bir kez daha tescillenmiştir. Yemen’deki Husilerin, Suudi Arabistan’a ait en ileri teknoloji askeri unsurlardan biri olan Apache tipi helikopteri düşürdüklerine dair iddialar, modern silahların tek başına bir devleti korumaya yetmediğinin en taze ve acı vesikasıdır. Elindeki uçaklara, füzelere ve okyanus ötesinden ithal ettiği savunma sistemlerine güvenerek kibir kuleleri inşa eden koca bir devletin, düzenli bir ordusu dahi olmayan bir çete karşısında düştüğü bu durum, askeri tarihin en büyük acziyet örneklerinden biridir. Bir devletin asli vazifesi, ne pahasına olursa olsun kendi sınırlarını, vatandaşını ve egemenliğini korumaktır. Ancak ruhunu ve savunmasını küresel güçlerin ticari çıkarlarına teslim etmiş yapılarda, bu asli vazife tam bir fiyaskoya dönüşmektedir. Hangarlarda bekleyen son model uçaklar veya milyarlarca dolarlık askeri anlaşmalar, o teçhizatı kullanacak ellerde vatan sevgisi, adanmışlık ve sarsılmaz bir iman bulunmadığı sürece sadece birer metal yığınından ibarettir. Kendi sınırlarını korumaktan aciz, semalarında uçan en korunaklı unsurlarını bile asimetrik tehditlere yem eden bir mekanizma, devlet ciddiyetinden ve otoritesinden tamamen uzaklaşmış demektir. Savaş meydanları, imkanların değil inancın çarpıştığı arenalardır. Parayla satın alınan sahte güvenlik kalkanları, sahadaki ilk ciddi imtihanda parçalanmaya mahkumdur. Küresel güçlerin sömürge düzenine finansman sağlamaktan öteye geçmeyen bu savunma stratejisi, devletleri kendi topraklarında sığınaklara mahkum etmekte ve halkına korku pompalamaktadır. Yüreğinde memleket sevdası ve bağımsızlık ruhu taşımayan, askeri disiplinini inançla perçinlemeyen ordular, dünyanın en pahalı silahlarına sahip olsalar bile, inançla hareket eden yapılar karşısında hüsrana uğramaya devam edecektir. Kısacası, imkanın zirvesinde yaşayıp imanın ve adanmışlığın sıfır noktasında duranlar için sahadaki kaçınılmaz son, her zaman büyük bir utanç ve acziyet olacaktır.