Süleymancıları ne yandan vuralım (3)
Süleymancıları ne yandan vuralım (3)
İDRİS GÜNAYDIN
Süleyman Efendi Cemaatinin yurtlarında da diğer cemaat yurtlarında olduğu gibi öğrenci sayısı azalmaktadır. KHK yurtları daha cazip gelmektedir. Bu yurtlarda öğretmenlik yapan genellikle gariban Anadolu çocuklarıdır. Onlara bağımlı kalmaya eli mahkumdur. Ailesi çoluk çocuğu vardır. Cemaati sorgulayamamaktadır.
Bir tarihler, bana “İmam Hatip mezunu” yani “odun” demelerine rağmen, ben onca imam içinde onlara merhametle davranıyor, hoca veya dili laf yapan öğrencilerine camimin kürsü-mihrabını veriyor, yardım istemelerine fırsat veriyordum. Hatta kendim de ayrıca cemaati teşvik ediyordum.
Beni farklı bulmuşlar ki; bir gün yanıma bir hocaları geldi. Çarşamba, Samsun, İstanbul’da okumuş, diploma almış. Evlenmiş. Ancak bir kursta yer boşalıp kendini atamamışlar. Devlet de diplomayı şart koşuyor. İmam olabilmeleri için dışarıdan ortaokulu ve İmam Hatibi bitirmeleri lazım. Bu arkadaş yanıma geldi. Bana falan ortaokulda tanıdığım İngilizce ve matematik öğretmeni olup olmadığını sordu. Yok dedim sebebini de sordum. Tabii ki zor olan bu dersler için yardım lazım. Evli, hanımına karşı sorumluluğu var. Allah bir kocayı veya babayı evlatları veya karısı karşısında mahcup düşürmesin.
Aynı şey 1993 yılında oldu. Giresun İmam Hatip Lisesinde öğretmenim. Her yıl, yaz mevsiminde “lise dışardan bitirme “sınavları olur. Çoğunlukla Süleymancı hocalar müracaat ederlerdi. Amaç diplomaya hak kazandıktan sonra İmam Hatiplik sınavına girip imam olmak veya görev yaptıkları yurtta resmi görev almak. Allah biliyor; tüm sınava giren arkadaşlar hak ederek geçerli not aldılar fakat bize “odun” diyen bu arkadaşlara ne ben ne de diğer branştan arkadaşlar asla zorluk çıkarmadık. Hatta söyleyeyim, Türkçe, Matematik, yabancı dil gibi branşlarda meslektaşlarımıza yalvardık kolaylık gösterin diye. Hiçbir arkadaşımız zorluk çıkarmadı. Önyargılı davranmadık.
Ama buna karşı İmam Hatip Okulunda okuyup kalacak yeri olmayan kaç tane evladımızı yurtlarında barındırmadılar. Şimdi değil eskiden. Şimdi o sınır yok.
Süleymancılar veya başka cemaatler hata üstüne hata yapıyorlar. Süleymanlılar cemaati kadınları hac veya umreye göndermiyordu. Sebep? Kâbe’nin çevresinde izdiham oluyor, kadınlar sıkışıyor, namahrem diye. Lakin kendileri hac ve umre şirketi kurduktan sonra şimdi birden kadınlara farz oldu. Bu nasıl oluyor?
Sosyal medyada birkaç şarlatan var: “ilim tahsil etmek küfürdür, Osmanlıda hastane yoktu” diyen. Hasta olduğunuzu duyarsam boru çalayım mı?
Dini cemaatler menkıbe hikayelerinden kurtulmadıkça, para ile irtibatını kesmedikçe, devleti örgütlenerek ele geçirmeye niyetli oldukça bu tür operasyonlar devam eder.
Düşün ki, bir arkadaştan dinledim; Süleymanlıların etkin olduğu bir bakanlıkta Cuma mescidi var. Birçok bakanlıkta olduğu gibi. Cumaya yakınlardaki kurslarına gidiyorlar, vakit namazında da ilk cemaatten sonra mescide inip öyle kılıyorlar. Bu nedir? Ayrımcılık değil midir?
Yukarıda sorduğum soruyu yenileyeyim: Türkiye’de Kemalist olup namazını kılanlar var. Bunlar ezan okunduğunda imamın arkasında el bağlıyor, sen uzak duruyorsun! Kemalistten daha Kemalist değil misin?
Stalin kadar bile din kardeşine itimadın yok.
Laik rejimi de; cemaat ve tarikatlara adalet ve hakkaniyetle bakar demek beyhudedir. Cemaatler çeyrek yanlış yaparsa rejim yüzlercesini yapmış ve yapmaktadır.
Gönlüm ister ki; cemaat bu soruşturmadan yara almasın ve bundan sonraki yürüyüşlerinde sağlam yürüsünler. Öyle Kur’anları yere atmak, polisi Kur’an düşmanı göstermek…Böyle numaraları yemezler. Aksi bir durum olsa, sizden çok önce Cumhurbaşkanı yanlış yapanların hakkından gelir.
Ha, bir de, gavurdan medet dilenmek İslamiyet’te varsa Kur’an’ı bir daha okuyun. Sizin aklınızı Almanya kör etmiş olmasın? Vesselam.
