Yusuf okula azimli ve hırslı başladı

Emine Hanım, Yusuf’u giydirdi, oğlunu okula uğurlarken motive edici sözler söylemek istedi. Göz göze geldiler. Eğilip çocuğun yanağına bir öpücük kondurdu.

-Bak oğlum, dayın Ahmet okumadı, benzin istasyonunda pompacı, 900 liraya çalışıyor. Ayşe teyzen öğretmen, 2300 lira maaşı var, 500 liraya yakın da ücret alıyor. Baban doktor, bir doktor 5-6 bin lira kazanıyor. Okul sana gelecek vaat ediyor. Derslerine ona göre çalış.

Yusuf nazlandı, omuz silkti, sert bir sesle:

-Aman anne! Ders, ders, ders… Ayşe teyzem, Ahmet dayım… Bana ne onlardan!.. Şimdi okula kadar yürüyecek miyiz? Taksi çağırsana!..

Kapıdan çıkmışlardı, okula doğru yürümeye başladılar.

Emine Hanım oğlunun elinden tuttu. Şefkatli bir sesle:

-Okula kadar yürürsek ayak kaslarımız gelişir. İnsan yürüyebileceği yerlere taksi ile gitmemeli. Bedenin gelişim çağında, hareket etmelisin. 

-Top oynuyorum ya…

-Güzel! Top oynuyorsun, yürüyoruz ve beden kaslarımızı geliştiriyoruz. Beyin ve hafıza kasları beden kaslarına benzer, onları da geliştirmek lazım. Onun için derslerine çalışmalısın.

-Gene mi derslere geldik?

-Tabii. Beynini beslemelisin. Kahvaltı yaptık. Günlük üç öğün sabah, öğle, akşam nasıl bedenimizi besliyorsak beynimizi de beslemeliyiz. Üç-dört saat… Okuma, öğrenme, ezberleme, düşünme, araştırma, fikir yürütme, problem çözme çalışmaları beyin sporudur. Bilgi beyin vitaminidir. Onun için Allah kitap göndermiş, oku buyurmuş. 

Yusuf diklendi. Kolunu çekip kurtarmak istedi fakat başaramadı. Annesi sıkı tutmuştu.

-Yürüyoruz, taksi parasını kurtardın. Şimdi de dersler beyin vitamini deyip yemek parasından mı tasarruf edeceksin?

Annesi gülümsedi. Oğlunun kıyaslaması hoşuna gitmişti.

-Aferin, benim akıllı oğlum! İnsanın en önemli organı beyni mi bedeni mi?

-O da nereden çıktı anne? Beyinsiz beden neye yarar?

-Tebrik ederim. Çok güzel sordun. Bedenimizi beslediğimiz gibi beynimizi de besleyeceğiz. İkisi de lazım, hiçbirinden vazgeçmiyoruz.

Emine Hanım adımlarını hızlandırdı, Yusuf ona yetişmeye çalışıyordu. İki durak mesafedeki okula on dakikada ulaşacaklardı.

-Ders ders, ders… Benim hiç oynama, eğlenme, televizyon seyretme hakkım yok mu? Her gün ders çalış demekten yorulmuyor musun?

Annesi yan gözle oğlunu süzdü. Gülümsedi. Göz kırptı.

-Benim akıllı oğlum! 

-Bu yağ niye?

-Akıllı insanlar işlerini önem sırasına göre yapar. Bir öğrencinin en önemli işi ne?

-Gene aynı konu. Ders…

-Bak yavrum, okulda 5-6 saat kalıyorsun. Geride 18 saatin var. On saatini uyuma, yeme içme ve bedenî ihtiyaçlarına ayıralım. Geriye 8 saat kalır. Sekiz saatin 3-4 saatini ders çalışmaya ayırırsan hobilerin ve oyun oynaman için dört saat kalır. Cumartesi- pazar günleri hobilerine ve oyuna daha fazla zaman ayırabilirsin. 

-Tamam anne, söz düellosunu yine kazandın.

-Okuldan dönüşte bir çalışma programı yapacaksın. Günlük 3.5 saat. Üç saat ders çalışmaya ayıracaksın ve yarım saat okumaya. Planı çalışma masanın karşısına duvara asacaksın. Anlaştık mı?

-Ne karşılığı?

Emine Hanım, oğluna baktı. Gülümsedi:

-Harika bir soru. Dördüncü sınıfa gidiyorsun. On beş sene sonra istesen de okula gidemezsin. Pompacı olarak 12 saat çalışıp asgari ücret almaktansa mühendis olup üç bin lira almak için sana plan lazım. Ayrıca beynini beslemiş oluyorsun, zekân artıyor. 

Okula az kalmıştı. Oğlunu kaldırıma çekti. Yüzüne bakıp gülümsedi:

-Allah insan beynini öğrenme programlı yaratmış. Göz görmek, ayak yürümek, beyin öğrenmek için. Gözünü bantlar ve kullanmazsan gözün mutlu olmaz. Yürümezsen ayak kasların zayıflar. Okumaz, öğrenmez, düşünmez, beynini kullanmazsan da beynin gelişmez. Sana kuş beyinli derler. Beyin öğrendikçe gelişir ve ayrıca mutlu olur. Allah, beyne öğrenmeyi ödüllendiren bir sistem kurmuş. Okuyup öğrenip başardıkça beyin dopamin denen, mutluluk verici bir sıvı salgılar ve insanı ödüllendirir. Bunları yapmazsan dopamini keser ve mutsuz olursun. En önemlisi de okumak, öğrenmek, düşünmek, helal kazanmak sevap ve ibadet. Dünyaya sevap işleyerek cennet kazanmaya geldik. Tembellik, cahillik, beceriksizlik insana dünyada da mutsuzluk verir, ahrette de işe yaramaz.

Okula gelmişlerdi. Yusuf, annesi teşekkürler anne der gibi baktı. Annesinin sözleri öğrenme azmini kamçılamış; daha çok sevap kazanmak ve daha başarılı olmak için hırslanmıştı. Sınıf birincisi olmak için çalışacaktı. Annesine el salladı, kanatlanmış gibi okula doğru uçtu. Okul onu geleceği hazırlıyordu.

Beyin Vitamini: Çocuklarımızı okuma ve öğrenmeye motive etmek için BaşarıyaGötüren Yol, Başarı İnanç İşidir ve Yüreğini Ateşle kitaplarımı tavsiye ederim.

 İrtibat: 444 24 14